III FSK 1213/25

III FSK 1213/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Stachurski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Gl 289/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2025-04-14
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 54 par 1, art. 54 par 1a zd. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S.M. i F. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 289/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. M. i F. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 13 grudnia 2024 r., nr SKO.FP/41.4/647/2024/18288, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 kwietnia 20025 r., I SA/Gl 289/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. M. oraz F. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: ,,Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 13 grudnia 2024 r., nr SKO.FP/41.4/647/2024/18288, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia skargi było nieskuteczne jej wniesienie do sądu administracyjnego. Sąd wskazał, że pełnomocnik Skarżących, inicjując postępowanie sądowe, wniósł skargę w formacie pdf na adres poczty elektronicznej (adres e-mail) organu, z pominięciem skrzynki podawczej organu na platformie ePUAP.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżących wniósł skargę kasacyjną. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm, dalej "p.p.s.a.") - naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie naruszenie:
1) art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie z uwagi na fakt, że w sprawie skutecznie poprzez portal doręczeń elektronicznych (e-doręczeń) na adres elektroniczny organu odwoławczego - strony przeciwnej ([...]) została w terminie ustawowym wniesiona skarga w imieniu Skarżących na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w Katowicach z 13 grudnia 2024 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r., albowiem dokonanie tego przez portal ePUAP nie było możliwe, wobec czego nieprawdziwe jest twierdzenie sądu, że pełnomocnik Skarżących poprzestał na wniesieniu skargi za pomocą skrzynki e-mailowej organu,
2) art. 178 p.p.s.a., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie z uwagi na brak przesłanek do odrzucenia skargi w związku z zarzutem nr 1.
W oparciu o te zarzuty pełnomocnik Skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Wniósł także o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów procesu, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie zrzekł się rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie.
Ponadto, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wniósł o przeprowadzenie dowodów z uzupełniających następujących dokumentów:
1) wydruk korespondencji nadanej przez system e-Doręczeń do organu odwoławczego zawierającego skargę na decyzję w niniejszej sprawie z 27 stycznia 2025 r.,
2) potwierdzenie wysłania korespondencji ad. 1 przez system e-Doręczeń w dniu 27 stycznia 2025 r. - na okoliczność wysłania skargi do organu odwoławczego w ustawowym terminie – oprócz korespondencji e-mailowej, także w systemie pocztowym elektronicznie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism drogą elektroniczną, jednak wymaga to zachowania określonej formy, pozwalającej na odpowiednią weryfikację tożsamości wnoszącego pismo. Zgodnie z art. 54 § 1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Odpowiednie zastosowanie ma w tym przypadku przepis art. 49a p.p.s.a., co oznacza, że organ potwierdza wniesienie pisma w formie dokumentu elektronicznego do swojej elektronicznej skrzynki podawczej przez przesłanie urzędowego poświadczenia odbioru w rozumieniu ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny.
W tej sprawie należało rozstrzygnąć, czy strona dopełniła warunku, o którym mowa w art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a., tj. czy wniosła skargę za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu.
Sąd pierwszej instancji przyjął w zaskarżonym postanowieniu, że pełnomocnik Skarżących, inicjując postępowanie sądowe, wniósł skargę w formacie pdf na adres poczty elektronicznej (adres e-mail) organu, z pominięciem skrzynki podawczej organu na platformie ePUAP, podczas gdy strona skarżąca w uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnosi, że cyt. ,,gdy po kilkudziesięciu minutach przywrócona została funkcjonalność sytemu(...) ponowił wysłanie tej samej skargi z wykorzystaniem portalu e-Doręczeń na adres doręczeniowy". Pełnomocnik Skarżących twierdzi, że wniósł skargę do sądu pierwszej instancji nie tylko poprzez wysłanie jej pocztą elektryczną (adres e-mail), ale również przez platformę e-Doręczenia. Do skargi kasacyjnej dołączył wydruk z systemu e-Doręczenia korespondencji wysłanej do organu odwoławczego – datowanej na dzień 27 stycznia 2025 r. oraz potwierdzenie wysłania wygenerowane w systemie e-Doręczenia. Z tego względu, sąd pierwszej instancji zwrócił się do organu odwoławczego o wyjaśnienie, czy 27 stycznia 2025 r. wpłynęła na adres do doręczeń elektronicznych organu skarga z tego dnia (27 stycznia 2025 r.) w formie dokumentu elektronicznego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, organ odwoławczy w piśmie z 11 czerwca 2025 r., wskazał, że skarga z 27 stycznia 2025 r. nie wpłynęła na adres do doręczeń elektronicznych, skarga została jedynie przesłana na adres mailowy organu odwoławczego.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie istnieją wątpliwości, co do ustaleń sądu pierwszej instancji, które wymagają dodatkowego wyjaśnienia. Wyjaśnienia wymaga, czego dotyczy wydruk potwierdzenia wysłania, który przedłożyli Skarżący wraz ze skargą kasacyjną, oraz czy do organu odwoławczego przez platformę e-Doręczenia wpłynęła skarga Skarżących, nie tylko w dniu 27 stycznia 2025 r., ale również w dacie zbliżonej do tego dnia. Nie można bowiem wykluczyć sytuacji, że skarga wysłana przez pełnomocnika Skarżących w podanej przez niego dacie z przyczyn technicznych lub innych wpłynęła do organu w innej dacie. W takim przypadku decydująca będzie data nadania skargi. Biorąc powyższe pod uwagę sąd pierwszej instancji przedwcześnie uznał, że strona skarżąca nie wniosła skargi przez platformę e-Doręczenia. Sąd ten powinien wystąpić do organu o dodatkowe w tym zakresie wyjaśniania.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach w celu wyjaśnienia wskazanej wyżej wątpliwości, związanej z przedłożonymi do skargi kasacyjnej wydrukami.
O powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. oraz art. 182 § 2 i § 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, wskazać należy, że nie było podstaw do jego uwzględnienia. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, a wyjątek stanowi sytuacja, gdy przepis szczególny stanowi inaczej. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07, wyjaśnił, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., określające sposób ponoszenia przez strony kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.