III FSK 1161/22

III FSK 1161/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-08-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jacek Pruszyński
Jolanta Sokołowska /przewodniczący/
Mirella Łent /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Opłata skarbowa
Sygn. powiązane
I SA/Ol 214/22 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2022-05-26
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 188, art. 135, art. 176 § 2, art. 174 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2020 poz 1546
art. 1 ust 1 pkt 2
Ustawa  z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia NSA Jacek Pruszyński, Sędzia WSA (del.) Mirella Łent (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "D." sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Ol 214/22 w sprawie ze skargi "D." sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 24 stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Ol 214/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę D. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 24 stycznia 2022 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta E. z dnia 26 sierpnia 2021 r. w sprawie odmowy zwrotu opłat skarbowych uiszczonych za złożenie pełnomocnictw w łącznej kwocie 51 zł. Wyrok wraz z uzasadnieniem dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie CBOSA).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył pełnomocnik skarżącej wnosząc na podstawie art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 135 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i wydanie orzeczenia reformatoryjnego – uchylenie decyzji organów I i II instancji oraz nakazanie zwrotu poniesionych opłat skarbowych, ewentualnie z ostrożności procesowej o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie, a także o zwrot wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów postępowania kasacyjnego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa od organu administracji na rzecz skarżącego według norm przepisanych. Ponadto na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. zrzekł się prawa do rozprawy i wniósł o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym oraz wniósł o doręczanie pism w formie papierowej, bez doręczeń elektronicznych. Wyrokowi zarzucił, na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 1 ust 1 pkt 2 u.o.s. przez nieprawidłową wykładnię sprowadzającą się do uznania, że opłata skarbowa od pełnomocnictwa jest należna w przypadku, gdy zainicjowana powództwem lub wnioskiem sprawa cywilna zostaje odrzucona przed dokonaniem jakichkolwiek czynności procesowych z uwagi na to, że pozwany lub uczestnik zmarł przed skierowaniem sprawy do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, t.j. ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (podstaw kasacyjnych), chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z 8 grudnia 2009r., II GPS 5/09, ONSAiWSA 2010, nr 3, poz. 40). Skarga kasacyjna została zatem zbadana według reguły związania zarzutami w niej zawartymi (art. 183 § 1 ab initio p.p.s.a.). W tym zakresie okazała się niezasadna i dlatego została oddalona. Stosownie do art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdyż strona skarżąca zrzekła się rozprawy, a organ nie zażądał jej przeprowadzenia.
Odnośnie do zarzutu skargi kasacyjnej podnieść należy, że nie został on należycie uzasadniony, dlatego pozostał poza kontrolą Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przypomnieć trzeba, że zarówno z art. 183 § 1, jak i z art. 174 oraz art. 176 p.p.s.a. wynika, że do strony wnoszącej skargę kasacyjną należy takie zredagowanie tego środka odwoławczego, które umożliwi Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu odniesienie się do stanowiska Sądu pierwszej instancji we wszystkich kwestiach, które zdaniem strony zostały nieprawidłowo przez ten Sąd rozważone czy ocenione. Uzasadnienie skargi kasacyjnej powinno zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym naruszenie polegało i przedstawienie argumentacji na poparcie odmiennej wykładni przepisu, niż zastosowana w zaskarżonym orzeczeniu, umotywowanie "niewłaściwego zastosowania" przepisu, zaś w odniesieniu do uchybień przepisom procesowym wykazanie, że zarzucane uchybienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zarzuty kasacyjne oraz ich uzasadnienie nieodpowiadające wskazanym warunkom uniemożliwiają Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ocenę ich zasadności. Zaznaczyć należy, że Sąd nie może domniemywać intencji strony i samodzielnie uzupełniać, czy też konkretyzować zarzutów kasacyjnych lub ich uzasadnienia.
W petitum wniesionej w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisu prawa materialnego, jednak w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie podano jak naruszone przepisy zinterpretował Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym orzeczeniu, a jaka, zdaniem skarżącego, powinna być prawidłowa jego wykładnia. W uzasadnieniu opisano jedynie okoliczności faktyczne sprawy, jednak nie wiadomo jak się ma przywoływany brak dokonania na podstawie opłaconych pełnomocnictw czynności procesowych, czy odrzucenie wniosku złożonego na ich podstawie w sprawach cywilnych, do zapisu art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłacie skarbowej.
Podsumowując, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1546, t.j.) opłacie skarbowej podlega złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii - w sprawie z zakresu administracji publicznej lub w postępowaniu sądowym. Pomijając brak wskazania podstawy prawnej oczekiwanego zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej, ze skargi kasacyjnej nie wynika, jak skarżący przekłada przywołane w skardze kasacyjnej okoliczności faktyczne, na okoliczności objęte hipotezą tego przepisu, a to nie pozwala na rozpoznanie zarzutów, jakie sformułowano.
W związku z tym na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. O kosztach nie rozstrzygnięto z braku stosownego wniosku (art. 209 p.p.s.a.).
Mirella Łent Jolanta Sokołowska Jacek Pruszyński