III FSK 1138/23

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną R. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wcześniej oddalił skargę spółki na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie dotyczące zabezpieczenia zobowiązań podatkowych. Spółka zarzucała Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 1 u.p.e.a., wskazując na brak obiektywnych okoliczności uzasadniających obawy o utrudnienie egzekucji oraz pominięcie okoliczności świadczących na jej korzyść (bieżące płacenie zobowiązań, brak wyzbywania się majątku, wysokie dochody). Zarzucono również naruszenie art. 33 § 2 pkt 2 lit. c) u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a. i art. 54 § 1 pkt 7 o.p., twierdząc, że kwota zabezpieczenia została zawyżona przez błędne naliczenie odsetek za zwłokę. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Sąd podkreślił, że postępowanie zabezpieczające może dotyczyć należności wynikającej z nieostatecznej decyzji podatkowej, a wydanie zarządzenia zabezpieczenia nie wymaga istnienia ostatecznej i podlegającej wykonaniu decyzji. Wskazał, że okoliczności wskazujące na możliwość utrudnienia lub udaremnienia egzekucji, w tym udział spółki w fikcyjnych transakcjach VAT, uzasadniały zastosowanie zabezpieczenia. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego odsetek, NSA stwierdził, że kwestia prawidłowego określenia okresów nienaliczania odsetek za zwłokę jest zagadnieniem merytorycznym, które nie może być badane w toku postępowania zabezpieczającego, gdyż nie prowadzi się w nim postępowania dowodowego. Sąd podzielił stanowisko, że ocena przyczyn przedłużenia postępowania podatkowego wymaga analizy konkretnych okoliczności sprawy, a nie automatycznego stosowania przepisów.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający