III FSK 1103/23

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Fundacji F. z siedzibą w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który oddalił skargę Fundacji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zobowiązania z tytułu zwrotu dotacji. Fundacja zarzucała naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 61 pkt 1 i art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o finansach publicznych) poprzez błędną wykładnię i niezasadne oddalenie skargi, twierdząc, że spełnia ustawowe kryteria dla przyznania ulgi, w tym uzasadnione względy społeczne i gospodarcze. Podnosiła, że jednorazowy zwrot dotacji zagrozi jej działalności, zatrudnieniu i realizacji celów społecznych. Zarzucała również naruszenie przepisów postępowania, w tym niewłaściwą kontrolę stanu faktycznego i prawnego przez WSA. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za bezzasadną. Podzielił stanowisko wyrażone w orzecznictwie, że stosowanie instytucji umorzenia lub rozłożenia na raty zaległości na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. b u.f.p. wymaga wykładni zawężającej, gdyż stanowi wyjątek od obowiązku uiszczenia należności publicznoprawnych. Stwierdził, że Fundacja nie wykazała szczególnych, wyjątkowych względów uzasadniających odstąpienie od obowiązku zapłaty. Podkreślił, że WSA prawidłowo ocenił, iż Fundacja wcześniej nie wywiązywała się z układu ratalnego, nie wykazała dochodów na spłatę zobowiązania, a okoliczności powstania należności nie były zdarzeniami nadzwyczajnymi. NSA zgodził się z WSA, że z akt sprawy nie wynika, aby obowiązek zwrotu dotacji spowodował niemożność prowadzenia działalności, a Fundacja generuje stałe dochody. Sąd podkreślił uznaniowy charakter decyzji w tym zakresie, który nie oznacza dowolności, lecz wymaga wszechstronnego rozważenia okoliczności. NSA uznał również za niezasadny zarzut naruszenia przepisów postępowania, stwierdzając, że WSA prawidłowo ocenił postępowanie organów administracji.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający