III CZP 98/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały w sprawie legalności przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe przez podsekretarza stanu, powołując się na wcześniejszą uchwałę pełnego składu SN.
Sąd Okręgowy przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne dotyczące legalności składu sądu rejonowego, w którym orzekał sędzia przeniesiony decyzją podpisaną przez podsekretarza stanu z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości. Sąd Najwyższy, powołując się na uchwałę pełnego składu SN z dnia 28 stycznia 2014 r., która jednoznacznie stwierdziła, że Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez podsekretarza stanu w takich decyzjach, odmówił podjęcia uchwały, uznając sprawę za wyjaśnioną.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w S. dotyczące legalności składu Sądu Rejonowego w S., który wydał wyrok w sprawie I C [...]. Wątpliwości dotyczyły sędziego, który został przeniesiony na stanowisko w Sądzie Rejonowym w S. decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 grudnia 2008 r., podpisaną przez podsekretarza stanu na podstawie art. 75 § 2 i § 3 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Sąd Najwyższy stwierdził, że wątpliwości te zostały jednoznacznie wyjaśnione w uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014 r. (BSA –I – 4110 – 4/13), która stanowi, że Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu przy wydawaniu decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe. Ponieważ uchwała ta wiąże od chwili jej podjęcia, a sprawa została przedstawiona do rozstrzygnięcia po jej wydaniu, Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, zgodnie z art. 390 § 1 k.p.c. i art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe wydana przez podsekretarza stanu z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości nie jest zgodna z prawem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na uchwałę pełnego składu SN z dnia 28 stycznia 2014 r. (BSA –I – 4110 – 4/13), która stwierdziła, że Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu przy wydawaniu decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe. Uchwała ta wiąże od chwili jej podjęcia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa podjęcia uchwały
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Skarb Państwa - Prezydent Miasta S. | organ_państwowy | powód |
| M. P. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
Pr. o u.s.p. art. 75 § § 2 pkt 1 i § 3
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
Decyzja o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe wymaga podpisu Ministra Sprawiedliwości, nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 390 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje przedstawianie zagadnień prawnych Sądowi Najwyższemu.
Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 61 § § 6 i art. 62
Dotyczy wiążącej mocy uchwał Sądu Najwyższego.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej art. 183 § ust. 1
Określa pozycję ustrojową Sądu Najwyższego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchwała pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014 r. wyjaśnia wątpliwości prawne dotyczące legalności decyzji o przeniesieniu sędziego.
Godne uwagi sformułowania
w sytuacji gdy decyzję podpisał Podsekretarz Stanu z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości? Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu wykładnia dokonana w uchwale wiąże od chwili jej podjęcia podjęcie uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego po wydaniu przez sąd drugiej instancji postanowienia o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu [...] zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia – wyjaśniającej wątpliwości [...] uzasadnia odmowę podjęcia uchwały
Skład orzekający
Jacek Gudowski
przewodniczący
Krzysztof Strzelczyk
członek
Maria Szulc
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przenoszenia sędziów na inne miejsca służbowe oraz kompetencji Ministra Sprawiedliwości w tym zakresie."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego, w szczególności decyzji wydanych przez podsekretarza stanu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii ustrojowej związanej z niezależnością sądownictwa i prawidłowością procedur administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości.
“Czy decyzja wiceministra może przenieść sędziego? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CZP 98/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Krzysztof Strzelczyk SSN Maria Szulc (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Bartczak w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta S. przeciwko M. P. o zapłatę, na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2014 r. na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt II Ca […], "Czy jest zgodny z przepisami prawa skład Sądu Rejonowego w S. wydający orzeczenie z dnia 14 listopada 2012 roku w sprawie I C […], w którym orzekał Sędzia przeniesiony w trybie art. 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku Prawo o ustroju sądów powszechnych, w sytuacji gdy decyzję podpisał Podsekretarz Stanu z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości?" odmawia podjęcia uchwały. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy w S. uwzględnił powództwo Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta S. przeciwko M. P. w zakresie odsetek ustawowych od należności głównej, oddalił je co do kwoty 6502,53 zł i umorzył w pozostałej części. W sprawie orzekał – w składzie jednoosobowym - sędzia, który decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 grudnia 2008 r., podpisaną przez podsekretarza stanu – na podstawie art. 75 § 2 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2009 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (jedn. tekst Dz. U. z 2013 r., poz. 427 ze zm. – dalej: „Pr. o u.s.p.”) w związku z § 1 i § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 marca 2008 r. w sprawie zniesienia Sądu Rejonowego w S., utworzenia Sądu Rejonowego w S. i Sądu Rejonowego w X. oraz zmiany rozporządzenia w sprawie sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 54, poz. 334 ze zm.) - został przeniesiony z dniem 1 stycznia 2009 r., w związku ze zniesieniem Sądu Rejonowego w S., na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w S.. Rozpoznając apelację powoda Sąd Okręgowy w S. powziął poważne wątpliwości, które przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przytoczone na wstępie zagadnienie prawne zostało przedstawione do rozstrzygnięcia postanowieniem podjętym przez Sąd Okręgowy w dniu 5 listopada 2013 r., a więc w czasie, gdy – po wydaniu uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 r., III CZP 46/13 (OSNC 2013, nr 12, poz. 135) oraz ujawnieniu się rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego spowodowanych wyrokiem z dnia 16 października 2013 r., III K 280/13 (nie publ.) - mogły powstać wątpliwości dotyczące legalności decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 Pr. o u.s.p. wydanych – w zastępstwie Ministra Sprawiedliwości – przez sekretarza lub podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. Zostały one jednak jednoznacznie wyjaśnione w uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014 r. BSA –I – 4110 – 4/13 (OSNC 2014, nr 5, poz. 49), w której stwierdzono, że w wydaniu wymienionej decyzji o przeniesieniu sędziego o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu, z zastrzeżeniem, że wykładnia dokonana w uchwale wiąże od chwili jej podjęcia. Uchwała ta, mająca moc zasady prawnej na podstawie ustawy, wiąże wszystkich sędziów Sądu Najwyższego (art. 61 § 6 i art. 62 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 499) , a siłą autorytetu Sądu Najwyższego oraz jego pozycji ustrojowej i funkcji w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości wpływa także bezpośrednio na orzecznictwo sądów powszechnych i wojskowych (art. 183 ust. 1 Konstytucji i art. 1 pkt 1 Pr. o u.s.p.). W tej sytuacji należy przyjąć, że podjęcie uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego po wydaniu przez sąd drugiej instancji postanowienia o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § k.p.c. zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia – wyjaśniającej wątpliwości będące podłożem poważnych wątpliwości powziętych przez sąd drugiej instancji przy rozpatrywaniu apelacji uzasadnia odmowę podjęcia uchwały (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2000 r., III CZP 7/00, OSNCP 2000, nr 12, poz. 221). Z tych względów postanowiono, jak w sentencji (art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym). [aw]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI