III CZP 82/11

Sąd Najwyższy2012-01-26
SNRodzinnealimentyŚrednianajwyższy
alimentyzmiana wysokościumowaorzeczenie sądowekodeks rodzinny i opiekuńczySąd Najwyższyzagadnienie prawne

Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały w sprawie dotyczącej możliwości zmiany wysokości alimentów orzeczonych wyrokiem sądowym w drodze umowy między stronami, uznając, że zagadnienie prawne nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia apelacji.

Sąd Okręgowy przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne dotyczące możliwości zmiany wysokości alimentów orzeczonych wyrokiem sądowym w drodze umowy między stronami oraz znaczenia takiej umowy w późniejszym postępowaniu o zmianę alimentów. Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, stwierdzając, że przedstawione zagadnienie prawne nie miało związku z rozstrzygnięciem apelacji, ponieważ ani strony, ani sąd pierwszej instancji nie wyprowadzili z zawarcia umowy żadnych skutków prawnych dla oceny zasadności powództwa, a zarzuty apelacji dotyczyły wyłącznie przesłanek z art. 138 k.r.o.

Sprawa dotyczyła zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w B. Sąd Okręgowy powziął wątpliwości co do możliwości obniżenia wysokości alimentów wynikających z orzeczenia sądowego w drodze umowy między uprawnionym a zobowiązanym, oraz znaczenia takiej umowy przy rozpoznawaniu późniejszej sprawy o obniżenie alimentów zasądzonych wyrokiem sądowym. Sąd Najwyższy, analizując przedstawione zagadnienie, stwierdził, że nie zachodzi związek między tym zagadnieniem a koniecznością rozstrzygnięcia środka odwoławczego. Kwestia pozasądowej umowy obniżającej alimenty pozostawała poza twierdzeniami faktycznymi uzasadniającymi żądanie pozwu i jego prawne uzasadnienie. Ani strony, ani Sąd Rejonowy nie wyprowadzili z faktu zawarcia umowy żadnych skutków prawnych dla oceny zasadności powództwa. Zarzuty apelacji powoda również konsekwentnie opierały się na treści art. 138 k.r.o. i przesłance pogorszenia własnej sytuacji życiowej i finansowej. W związku z tym, rozstrzygnięcie przedstawionego zagadnienia prawnego pozostało bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o zasadności wniesionej przez powoda apelacji. Na tej podstawie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. w zw. z art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym, odmówił podjęcia uchwały.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie można jednoznacznie stwierdzić z treści orzeczenia, gdyż Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne dotyczące możliwości zmiany wysokości alimentów w drodze umowy nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia apelacji, ponieważ strony i sąd pierwszej instancji nie opierali się na tej umowie przy ocenie zasadności powództwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa podjęcia uchwały

Strony

NazwaTypRola
K. K.osoba_fizycznapowód
małoletnia M. K.osoba_fizycznauprawniona
K. Z.osoba_fizycznaprzedstawicielka ustawowa małoletniej

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 390 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przedmiotem zagadnienia prawnego przedstawionego Sądowi Najwyższemu może być jedynie taka poważna wątpliwość prawna, której wyjaśnienie w formie uchwały jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy.

k.r.i.o. art. 138

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Przesłanka zmiany wysokości alimentów.

Pomocnicze

Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 61 § 1

k.p.c. art. 233

Kodeks postępowania cywilnego

Zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy nie jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy.

Godne uwagi sformułowania

przedmiotem zagadnienia prawnego przedstawionego Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. może być jedynie taka poważna wątpliwość prawna, której wyjaśnienie w formie uchwały jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy rozstrzygnięcie przedstawionego zagadnienia prawnego, pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o zasadności wniesionej przez powoda apelacji

Skład orzekający

Jacek Gudowski

przewodniczący

Józef Frąckowiak

członek

Iwona Koper

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie, że Sąd Najwyższy może odmówić podjęcia uchwały, jeśli przedstawione zagadnienie prawne nie jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie zagadnienie prawne nie miało wpływu na rozstrzygnięcie apelacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest interesująca z perspektywy procesowej, pokazując, kiedy Sąd Najwyższy może odmówić podjęcia uchwały. Jednakże, brak rozstrzygnięcia merytorycznego w kwestii alimentów ogranicza jej praktyczną wartość dla szerszego grona prawników.

Kiedy Sąd Najwyższy odmawia odpowiedzi na pytanie prawne? Kluczowa lekcja procesowa z sprawy o alimenty.

Dane finansowe

alimenty: 1000 PLN

alimenty: 500 PLN

zaległe alimenty: 36 000 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CZP 82/11 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
Dnia 26 stycznia 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) 
SSN Józef Frąckowiak 
SSN Iwona Koper (sprawozdawca) 
 
Protokolant Katarzyna Grzegorczyk 
 
w sprawie z powództwa K. K. 
przeciwko małoletniej M. K. reprezentowanej  
przez przedstawicielkę ustawową K. Z. 
o obniżenie alimentów, 
na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej 
w dniu 26 stycznia 2012 r., 
na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego  
przez Sąd Okręgowy w B. 
postanowieniem z dnia 6 października 2011 r.,  
 
"Czy możliwa jest zmiana wysokości renty alimentacyjnej 
wynikającej z orzeczenia sądowego w drodze umowy zawartej 
między zobowiązanym a uprawnionym, a jeśli tak to czy w toku 
późniejszego rozpoznania sprawy o zmianę wysokości obowiązku 
alimentacyjnego sąd obowiązany jest badać czy w chwili zawarcia 
takiej umowy istniały przesłanki z art. 138 k.r.i.o.?" 
 
 
odmawia podjęcia uchwały. 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Wyrokiem z dnia 15 lutego 2002 r., orzekającym rozwód małżeństwa K. K. i 
K. K. - obecnie Z., Sąd Okręgowy w B. zasądził od K. K. na rzecz małoletniej córki 
M. K. alimenty w kwocie po 1000 zł miesięcznie. W dniu 22 października 2004 r. 
byli małżonkowie zawarli porozumienie, mocą którego ze względu na trudną 
sytuacje finansową zobowiązanego obniżyli wysokość zasądzonych od niego 
alimentów do kwoty 500 zł miesięcznie. Wcześniejsze powództwo K. K. o obniżenie 
alimentów na rzecz małoletniej córki zostało oddalone wyrokiem z dnia 6 kwietnia 
2004 r. W 2010 r. K. Z. wystąpiła do komornika z wnioskiem o egzekucję zaległych 
alimentów za okres od października 2004 r. w kwocie wynikającej z wyroku 
rozwodowego. W trakcie tego postępowania, w dniu 12 stycznia 2010 r., dłużnik 
zapłacił do rąk byłej żony zaległą należność w kocie 36.000 zł. 
W obecnej sprawie z powód K. K. domagał się obniżenia alimentów 
zasądzonych wyrokiem rozwodowym, uzasadniając żądanie pogorszeniem jego 
sytuacji finansowej w związku ze zmianą sytuacji życiowej. Sąd Rejonowy w B. 
oddalił powództwo jako bezzasadne uznając, że powód nie wykorzystuje należycie 
swoich możliwości zarobkowych, które są dostateczne, by mógł łożyć alimenty w 
zasądzonej kwocie. 
W apelacji powód zarzucił naruszenie art. 138 kro przez błędne przyjęcie, 
że nie nastąpiła taka zmiana jego sytuacji życiowej i finansowej, która uzasadnia 
obniżenie zasądzonych od niego wyrokiem sądowym alimentów, błąd w ustaleniach 
faktycznych Sądu Rejonowego w następstwie pominięcia faktów dotyczących 
jego obecnej sytuacji, oraz naruszenie art. 233 k.p.c. przez przyjęcie większych niż 
faktyczne możliwości zarobkowych powoda i pominięcie możliwości zarobkowych 
matki dziecka. 
Przy rozpoznawaniu apelacji Sąd Okręgowy powziął wątpliwości odnośnie 
do możliwości obniżenia wysokości alimentów wynikających z orzeczenia 
sądowego w drodze umowy między uprawnionym i zobowiązanym, oraz znaczenia 
takiej umowy przy rozpoznawaniu późniejszej sprawy o obniżenie alimentów 

 
3 
zasądzonych wyrokiem sądowym, formułując w związku z nimi przedstawione 
Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienia prawne. Potrzebę udzielenia 
na nie odpowiedzi uzasadniał brakiem jednolitości poglądów prezentowanych 
w doktrynie i judykaturze w kwestiach, których dotyczą. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego 
i akceptowanym 
przez 
doktrynę, 
przedmiotem 
zagadnienia 
prawnego 
przedstawionego Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. może być 
jedynie taka poważna wątpliwość prawna, której wyjaśnienie w formie uchwały jest 
niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (m.in. postanowienia z dnia 27 sierpnia 
1996 r., III CZP 91/96, OSNC 1997, nr 1, poz. 9, z dnia 6 marca 1998 r., III CZP 
73/97, Lex nr 50797, z dnia 7 czerwca 2001, III CZP 33/01 Lex nr 52571, z dnia 
30 maja 2003 r., III CZP 30/03, Lex nr 109 444, uchwała z dnia 23 września 2004 r., 
III CZP 48/04, OSNC 2005, nr 9, poz. 153). 
W 
rozpoznawanej 
sprawie 
taki 
związek 
między 
przedstawionym 
zagadnieniem prawnym a podjęciem decyzji co do rozpoznania środka 
odwoławczego nie występuje. 
Kwestia zawarcia przez strony pozasądowej umowy obniżającej wysokość 
zasądzonych od powoda wyrokiem rozwodowym alimentów, wokół której 
koncentrują się sformułowane przez Sąd Okręgowy zagadnienia prawne, pozostaje 
poza twierdzeniami faktycznymi uzasadniającymi żądanie pozwu i jego prawnym 
uzasadnieniem. Z faktu jej zawarcia zarówno strony, jak Sąd Rejonowy 
w motywach swojego wyroku nie wyprowadzają żadnych skutków prawnych dla 
oceny zasadności powództwa. Nie dotyczą jej również zarzuty apelacji powoda, 
konsekwentnie wywodzącego żądanie obniżenia alimentów zasądzonych wyrokiem 
sądowym z treści art. 138 kro i stanowiącego przesłankę jego zastosowania 
pogorszenia własnej sytuacji życiowej i finansowej. 
W tej sytuacji rozstrzygnięcie przedstawionego zagadnienia prawnego, 
pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o zasadności wniesionej przez powoda 
apelacji. 

 
4 
Z tych względów, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. w zw. z art. 61 § 1 ustawy 
z dnia 23 listopada 2002 r., o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 
ze zm.) orzeczono, jak w postanowieniu. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI