III CZP 69/11

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozstrzygnął zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w Krakowie, dotyczące orzekania o kosztach procesu. Dotyczyło ono sytuacji, w której sąd uwzględnił wniosek o przyznanie kosztów tylko w części, a nie orzekł odrębnie o oddaleniu wniosku w pozostałym zakresie. Sąd Najwyższy zauważył, że w praktyce sądowej ukształtował się pogląd, iż niezawarcie w sentencji rozstrzygnięcia o części żądania kosztów oznacza jego dorozumiane oddalenie, co pozwalało na zaskarżenie takiego orzeczenia zażaleniem. Pogląd ten, choć sprzeczny z zasadą, że środek odwoławczy wymaga substratu zaskarżenia, był akceptowany ze względów procesowych. Po wprowadzeniu art. 1081 k.p.c., pojawiły się głosy o utracie aktualności wcześniejszej uchwały Sądu Najwyższego w tej kwestii. Sąd Najwyższy, rozważając racje prawnodogmatyczne i pragmatyczne, uznał, że choć zaleca się orzekanie o całości wniosku, to względy praktyczne i wieloletnia praktyka wskazują, iż zbędne jest odrębne orzekanie o oddaleniu wniosku w pozostałej części. Podkreślono, że skomplikowane zasady orzekania o kosztach, niejasne wnioski stron oraz lapidarne uzasadnienia mogą utrudniać ocenę zupełności orzeczenia, a zmiana praktyki mogłaby prowadzić do nadmiernej ilości wniosków o uzupełnienie lub zażaleń. W związku z tym Sąd Najwyższy podjął uchwałę, że w razie nieuwzględnienia wniosku o przyznanie kosztów procesu w całości, zbędne jest orzekanie o oddaleniu tego wniosku w pozostałej części.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający