Orzeczenie · 2012-11-07

III CZP 67/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2012-11-07
SAOSCywilneodpowiedzialność deliktowaWysokanajwyższy
ubezpieczenie OCzadośćuczynieniedobra osobisteśmierć osoby najbliższejwypadek komunikacyjnyodpowiedzialność ubezpieczycielakodeks cywilnyrozporządzenie

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozstrzygnął zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w K. dotyczące odpowiedzialności ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów. Sąd Okręgowy powziął wątpliwości, czy przepis § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 2000 r. wyłączał z zakresu ochrony ubezpieczeniowej zadośćuczynienie za krzywdę osoby trzeciej, wobec której ubezpieczony ponosił odpowiedzialność na podstawie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c., w związku ze śmiercią brata powoda w wypadku komunikacyjnym. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu cywilnego (art. 448 k.c., art. 446 § 3 i § 4 k.c.) oraz orzecznictwo, stwierdził, że spowodowanie śmierci osoby bliskiej może stanowić naruszenie dobra osobistego członków rodziny zmarłego w postaci szczególnej więzi rodzinnej, uzasadniając przyznanie im zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c. Sąd podkreślił, że odpowiedzialność ubezpieczyciela w ramach ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu jest wyznaczana przez odpowiedzialność ubezpieczonego, a przepisy dotyczące ubezpieczeń nie wyłączały wprost odpowiedzialności za zadośćuczynienie z tytułu naruszenia dóbr osobistych. W związku z tym, Sąd Najwyższy podjął uchwałę, że przepis § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 2000 r. nie wyłączał z zakresu ochrony ubezpieczeniowej zadośćuczynienia za krzywdę osoby, wobec której ubezpieczony ponosił odpowiedzialność na podstawie art. 448 k.c.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie zakresu odpowiedzialności ubezpieczycieli OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za zadośćuczynienie z tytułu naruszenia dóbr osobistych w związku ze śmiercią osoby bliskiej w wypadku komunikacyjnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy stanu prawnego i orzecznictwa sprzed nowelizacji Kodeksu cywilnego wprowadzającej art. 446 § 4 k.c. (choć Sąd wskazuje na ciągłość orzecznictwa).

Zagadnienia prawne (1)

Czy zakład ubezpieczeń jest obowiązany do zapłacenia zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną osobie trzeciej, wobec której ubezpieczony ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c., w świetle § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, przepis § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 2000 r. nie wyłączał z zakresu ochrony ubezpieczeniowej zadośćuczynienia za krzywdę osoby, wobec której ubezpieczony ponosił odpowiedzialność na podstawie art. 448 k.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że spowodowanie śmierci osoby bliskiej może naruszyć dobro osobiste członków rodziny (więź rodzinna), co uzasadnia przyznanie zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c. Odpowiedzialność ubezpieczyciela OC jest wyznaczana przez odpowiedzialność ubezpieczonego, a przepisy ubezpieczeniowe nie wyłączały tej kategorii świadczeń. Orzecznictwo SN konsekwentnie uznawało objęcie ochroną ubezpieczeniową roszczeń z art. 448 k.c.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała

Strony

NazwaTypRola
A. D.osoba_fizycznapowód
Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych TUW Spółka Akcyjna w Warszawiespółkapozwany

Przepisy (8)

Główne

rozp. MF z 24.03.2000 r. art. 10 § 1

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów

Nie wyłączał z zakresu ochrony ubezpieczeniowej zadośćuczynienia za krzywdę osoby, wobec której ubezpieczony ponosił odpowiedzialność na podstawie art. 448 k.c.

k.c. art. 448

Kodeks cywilny

Podstawa do przyznania zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych.

Pomocnicze

k.c. art. 24 § 1

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący ochrony dóbr osobistych.

k.c. art. 822

Kodeks cywilny

Istota ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

k.c. art. 446 § 3

Kodeks cywilny

Możliwość przyznania odszkodowania za znaczne pogorszenie sytuacji życiowej najbliższych członków rodziny zmarłego.

k.c. art. 446 § 4

Kodeks cywilny

Możliwość przyznania zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę najbliższym członkom rodziny zmarłego (wprowadzony od 3 sierpnia 2008 r.).

Dz. U. Nr 116, poz. 731

Ustawa z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw

Wprowadziła art. 446 § 4 k.c.

Dz. U. Nr 124, poz. 1152 art. 34 § 1

Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

Zastąpił § 10 rozporządzenia z 2000 r.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Odpowiedzialność ubezpieczyciela OC obejmuje zadośćuczynienie za krzywdę wynikającą z naruszenia dóbr osobistych członków rodziny zmarłego. • Spowodowanie śmierci osoby bliskiej narusza dobro osobiste w postaci więzi rodzinnej. • Zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela odpowiada zakresowi odpowiedzialności ubezpieczonego. • Przepisy rozporządzenia nie wyłączały wprost ani pośrednio odpowiedzialności za zadośćuczynienie z tytułu naruszenia dóbr osobistych.

Odrzucone argumenty

Literalne brzmienie § 10 ust. 1 rozporządzenia wyklucza odpowiedzialność ubezpieczyciela za zadośćuczynienie z tytułu naruszenia dóbr osobistych. • Uznanie odpowiedzialności ubezpieczyciela godziłoby w zasadę bezpieczeństwa obrotu gospodarczego.

Godne uwagi sformułowania

"literalne brzmienie" przepisu § 10 ust. 1 rozporządzenia wyklucza przyjęcie, że zakład ubezpieczeń był zobowiązany do zapłaty zadośćuczynienia także w wypadku naruszenia dobra osobistego. • odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń nie ma charakteru absolutnego • wszystkie niejasności należy rozstrzygać na korzyść ubezpieczonego jako konsumenta • wyłączenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń za krzywdę trudno byłoby pogodzić z charakterem umowy ubezpieczenia • odpowiedzialność ubezpieczyciela sięga tak daleko, jak odpowiedzialność cywilna ubezpieczonego • własne dobro osobiste osób najbliższych i że zadośćuczynienie przysługuje z tytułu własnej krzywdy tych osób, poszkodowanych bezpośrednio przez spowodowanie śmierci osób bliskich • oceną tyleż wyolbrzymioną, co pozaprawną

Skład orzekający

Mirosława Wysocka

przewodniczący-sprawozdawca

Marian Kocon

członek

Anna Kozłowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu odpowiedzialności ubezpieczycieli OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za zadośćuczynienie z tytułu naruszenia dóbr osobistych w związku ze śmiercią osoby bliskiej w wypadku komunikacyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego i orzecznictwa sprzed nowelizacji Kodeksu cywilnego wprowadzającej art. 446 § 4 k.c. (choć Sąd wskazuje na ciągłość orzecznictwa).

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia z zakresu ubezpieczeń komunikacyjnych i ochrony dóbr osobistych, które ma istotne znaczenie praktyczne dla wielu osób poszkodowanych w wypadkach.

Czy ubezpieczyciel zapłaci za ból po stracie bliskiej osoby w wypadku? Sąd Najwyższy wyjaśnia!

0

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst