III CZP 62/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozstrzygnął zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Apelacyjny, dotyczące możliwości zastosowania art. 380 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. do postanowienia sądu pierwszej instancji rozpoznającego skargę na orzeczenie referendarza sądowego. W analizowanej sprawie pozwany wniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego, a jednocześnie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy oddalił ten wniosek, a Sąd Okręgowy utrzymał to orzeczenie w mocy. Następnie, z powodu nieuiszczenia opłaty od apelacji, Sąd Okręgowy odrzucił apelację. Pozwany zaskarżył to postanowienie, domagając się kontroli postanowienia o utrzymaniu w mocy orzeczenia referendarza. Sąd Apelacyjny, powziąwszy wątpliwości, przedstawił zagadnienie Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy, odwołując się do art. 380 k.p.c., który umożliwia kontrolę postanowień sądu pierwszej instancji niepodlegających zaskarżeniu w drodze zażalenia, stwierdził, że skarga na orzeczenie referendarza, rozpoznawana przez sąd pierwszej instancji, pełni funkcję zbliżoną do zażalenia. W związku z tym, postanowienie wydane w wyniku rozpoznania takiej skargi nie jest postanowieniem, od którego nie przysługuje zażalenie w rozumieniu art. 380 k.p.c. Wprowadzenie dodatkowego szczebla kontroli instancyjnej naruszałoby zasadę dwuinstancyjności. Dlatego Sąd Najwyższy podjął uchwałę, że postanowienie sądu pierwszej instancji rozpoznające skargę na orzeczenie referendarza sądowego nie podlega rozpoznaniu na podstawie art. 380 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów k.p.c. dotyczących kontroli orzeczeń referendarzy sądowych oraz zakresu stosowania art. 380 k.p.c.
Dotyczy specyficznej sytuacji rozpoznawania skargi na orzeczenie referendarza przez sąd pierwszej instancji.
Zagadnienia prawne (1)
Czy postanowienie Sądu I instancji rozpoznające skargę na orzeczenie referendarza sądowego na podstawie art. 398^23 k.p.c. podlega dyspozycji art. 380 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. jako orzeczenie, od którego nie przysługiwało zażalenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie wydane w wyniku rozpoznania skargi na orzeczenie referendarza sądowego nie podlega rozpoznaniu na podstawie art. 380 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
Uzasadnienie
Skarga na orzeczenie referendarza, rozpoznawana przez sąd pierwszej instancji, ma jurysdykcyjną funkcję zbliżoną do zażalenia. W związku z tym, postanowienie wydane w wyniku jej rozpoznania nie jest postanowieniem, od którego nie przysługuje zażalenie w rozumieniu art. 380 k.p.c. Wprowadzenie dodatkowego szczebla kontroli instancyjnej naruszałoby zasadę dwuinstancyjności.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Grupa […] sp. z o.o. w W. | spółka | powód |
| K. R. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 380
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kontroli postanowień sądu pierwszej instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, przez sąd drugiej instancji rozpoznający apelację lub zażalenie.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wskazuje na możliwość rozpoznania przez sąd drugiej instancji postanowień sądu pierwszej instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^23
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje rozpoznanie skargi na orzeczenie referendarza sądowego.
k.p.c. art. 394 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
W związku z art. 398^21 i 391 § 1 k.p.c., dopuszcza stosowanie art. 380 do postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym w wyjątkowych wypadkach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga na orzeczenie referendarza, rozpoznawana przez sąd pierwszej instancji, pełni funkcję zbliżoną do zażalenia. • Postanowienie wydane w wyniku rozpoznania skargi na orzeczenie referendarza nie jest postanowieniem, od którego nie przysługuje zażalenie w rozumieniu art. 380 k.p.c. • Wprowadzenie dodatkowego szczebla kontroli instancyjnej naruszałoby zasadę dwuinstancyjności.
Godne uwagi sformułowania
środek ten stanowi swoiste complementum zażalenia • pozwala na rozszerzenie kontroli instancyjnej na postanowienia niezaskarżalne • skardze można w tym wypadku przypisać jurysdykcyjną funkcję zażalenia
Skład orzekający
Jacek Gudowski
przewodniczący-sprawozdawca
Irena Gromska-Szuster
członek
Zbigniew Kwaśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.c. dotyczących kontroli orzeczeń referendarzy sądowych oraz zakresu stosowania art. 380 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji rozpoznawania skargi na orzeczenie referendarza przez sąd pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie wyjaśnia istotną kwestię proceduralną dotyczącą kontroli orzeczeń referendarzy sądowych, co jest ważne dla praktyków prawa procesowego cywilnego.
“Czy skarga na referendarza podlega kontroli SN? Wyjaśnia Sąd Najwyższy.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.