III Ca 1610/14

Sygn. akt III Ca 1610/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Magdalena Balion - Hajduk Protokolant Wioletta Matysiok po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko R. G. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt I C 352/14 oddala apelację. SSO Magdalena Balion – Hajduk Sygn. III Ca 1610/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 lipca 2014r. Sąd Rejonowy w Raciborzu oddalił powództwo (...) sp. z o.o. w W. przeciwko R. G. o zapłatę kwoty 2014,05zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu tytułem wynagrodzenia w postaci czesnego. Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 21 września 2005r. Pozwany w zawarł Wyższą Szkołą Społeczno - (...) w W. umowę na rok akademicki 2005/2006, na podstawie której szkoła zobowiązała się do zapewnienia powodowi miejsca na Wydziale Pedagogicznym, a pozwany miał uiszczać czesne wynoszące za rok akademicki 2000zł płatne dziesięciu ratach do 10 –go dnia każdego miesiąca. W dniu 25 lipca 2011r. uczelnia zbyła wierzytelność na rzecz powoda. Sąd Rejonowy uwzględnił zgłoszony przez pozwanego zarzut przedawnienia, uznając iż wynagrodzenie za świadczone usługi edukacyjne uległo przedawnieniu po upływie dwóch lat zgodnie z art. 751 pkt 2 k.c. Sąd Rejonowy uznał, iż w niniejszej sprawie do umowy należy odpowiednio stosować przepisy art. 750 k.c. w związku z art. 751 pkt 2 k.c. Powód w apelacji zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego to jest art. 750 k.c. przez błędną wykładnię wyrażającą się w przyjęciu, iż umowa o świadczenie usług edukacyjnych przez uczelnię wyższą stanowi umowę nienazwaną, podczas gdy jest to nowy typ umowy nazwanej i stosuje się do niej przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym , a także obrazę art. 751 pkt 2 k.c. w związku z § 10 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 roku w sprawie zasad techniki prawodawczej. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie roszczenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie mogła odnieść skutku. W niniejszej sprawie podstawą zarzutów było wyłącznie naruszenie prawa materialnego. Sąd odwoławczy nie przeprowadził postępowania dowodowego, nie zmienił również ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji, które przyjął za własne. W związku z tym Sąd Okręgowy na mocy art. 387 § 2 1 k.p.c. ogranicza uzasadnienie do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Od daty wydania wyroku przez Sąd pierwszej instancji doszło do zmiany stanu prawnego, a mianowicie od 1 października 2014 r. obowiązuje art. 160 a ust. 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w nowym brzmieniu, zgodnie z którym roszczenia wynikające z umowy zawartej między uczelnią a studentem przedawniają się z upływem trzech lat. W niniejszej sprawie właśnie z taką umową zawartą między uczelnią a studentem mamy do czynienia. Zgodnie z art. 32 ustawy z 11 lipca 2014r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym do umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne zawartych przed wejściem w życie tej ustawy stosuje się przepis art. 160 a ust. 7 ustawy w brzmieniu nadanym ustawą z 11 lipca 2014 r., a więc w brzmieniu wyżej przytoczonym. Skoro roszczenie powoda obejmuje żądanie zapłaty czesnego za styczeń, luty i marzec 2006r., to roszczenie to uległo przedawnieniu odpowiednio w styczniu, lutym i marcu 2009r., pozew bowiem wniesiono w dniu 4 lipca 2013r. Sąd Okręgowy, mając powyższe na uwadze na mocy art. 385 k.p.c. oddalił apelację jako nie uzasadnioną. SSO Magdalena Balion – Hajduk