Orzeczenie · 2005-02-18

III CZP 53/04

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2005-02-18
SAOSinneochrona dóbr osobistychWysokanajwyższy
prawo prasowedobra osobistewolność słowaodpowiedzialność dziennikarzabezprawnośćstaranność dziennikarskainteres społecznySąd Najwyższyuchwała

Uchwała Sądu Najwyższego rozstrzygnęła rozbieżności w orzecznictwie dotyczące odpowiedzialności dziennikarza za naruszenie dóbr osobistych w publikacji prasowej. Głównym pytaniem było, czy nieprawdziwy zarzut w prasie zawsze stanowi bezprawne naruszenie dóbr osobistych (art. 24 § 1 k.c.), nawet jeśli dziennikarz dochował szczególnej staranności i działał w obronie społecznie uzasadnionego interesu (art. 12 ust. 1 pkt 1 Prawa prasowego). Sąd Najwyższy przyjął stanowisko, że wykazanie przez dziennikarza działania w obronie społecznie uzasadnionego interesu oraz wypełnienie obowiązku zachowania szczególnej staranności i rzetelności uchyla bezprawność jego działania. Oznacza to, że nawet jeśli zarzut okaże się nieprawdziwy, dziennikarz nie ponosi odpowiedzialności na podstawie art. 24 § 1 k.c., pod warunkiem spełnienia tych przesłanek. Jednakże, w sytuacji stwierdzenia nieprawdziwości zarzutu, dziennikarz jest zobowiązany do jego odwołania, co wynika z zasad etyki zawodowej i rzetelności dziennikarskiej, a niewykonanie tego obowiązku może być uznane za bezprawne zaniechanie.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie zakresu odpowiedzialności dziennikarza za publikacje prasowe, relacji między prawem prasowym a kodeksem cywilnym w kontekście ochrony dóbr osobistych, znaczenia staranności dziennikarskiej i interesu społecznego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji publikacji prasowych i odpowiedzialności dziennikarzy. Wymaga spełnienia wysokich standardów staranności i działania w interesie społecznym.

Zagadnienia prawne (1)

Czy postawienie nieprawdziwego zarzutu w publikacji prasowej może być uznane za bezprawne naruszenie dóbr osobistych (art. 24 § 1 k.c.), jeżeli dziennikarz zachował szczególną staranność i rzetelność przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo prasowe)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Wykazanie przez dziennikarza, że przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych działał w obronie społecznie uzasadnionego interesu oraz wypełnił obowiązek zachowania szczególnej staranności i rzetelności, uchyla bezprawność działania dziennikarza.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że działanie dziennikarza w obronie społecznie uzasadnionego interesu, przy zachowaniu szczególnej staranności i rzetelności, uchyla bezprawność publikacji, nawet jeśli zarzut okaże się nieprawdziwy. Podkreślono, że wymóg wykazania stuprocentowej prawdziwości informacji jest wygórowany i mógłby ograniczać wolność prasy. W przypadku nieprawdziwości zarzutu, dziennikarz powinien go odwołać.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała

Przepisy (10)

Główne

k.c. art. 24 § 1

Kodeks cywilny

Dotyczy ochrony dóbr osobistych i roszczeń z tym związanych.

Pr.pras. art. 12 § 1

Ustawa – Prawo prasowe

Określa obowiązek dziennikarza zachowania szczególnej staranności i rzetelności przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych.

Pomocnicze

k.c. art. 24 § 3

Kodeks cywilny

Stanowi, że przepisy art. 24 § 1 i 2 k.c. nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach.

Pr.pras. art. 37

Ustawa – Prawo prasowe

Wynika z niego, że do odpowiedzialności za naruszenie prawa spowodowane opublikowaniem materiału prasowego stosuje się zasady ogólne, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Pr.pras. art. 10 § 1

Ustawa – Prawo prasowe

Dotyczy obowiązku dziennikarza działania zgodnie z etyką zawodową i zasadami współżycia społecznego.

Pr.pras. art. 6 § 1

Ustawa – Prawo prasowe

Dotyczy obowiązku prasy prawdziwego przedstawiania omawianych zjawisk.

Pr.pras. art. 41

Ustawa – Prawo prasowe

Dotyczy ochrony prawnej publikowania ujemnych ocen działalności publicznej.

Pr.pras. art. 31

Ustawa – Prawo prasowe

Dotyczy prawa do sprostowania.

Pr.pras. art. 39

Ustawa – Prawo prasowe

Dotyczy prawa do odpowiedzi.

Pr.pras. art. 46

Ustawa – Prawo prasowe

Dotyczy sankcji karnych za niewykonanie obowiązków wynikających z przepisów o sprostowaniu i odpowiedzi.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Działanie dziennikarza w obronie społecznie uzasadnionego interesu oraz zachowanie szczególnej staranności i rzetelności uchyla bezprawność publikacji, nawet jeśli zarzut okaże się nieprawdziwy. • Wymóg wykazania stuprocentowej prawdziwości informacji jest wygórowany i mógłby ograniczać wolność prasy. • Prawo do wolności słowa i prawo do ochrony czci są równorzędne i żadne nie ma charakteru absolutnego. • Sprostowanie i odpowiedź na publikację prasową stanowią formę ochrony prawnej dla osoby dotkniętej publikacją.

Odrzucone argumenty

Nieprawdziwość godzącego w cześć zarzutu rodzi odpowiedzialność przewidzianą w art. 24 k.c., niezależnie od wszystkich innych okoliczności. • Postawienie komuś zniesławiającego zarzutu jest zawsze działaniem sprzecznym z zasadami współżycia społecznego i tym samym bezprawnym.

Godne uwagi sformułowania

Wykazanie przez dziennikarza, że przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych działał w obronie społecznie uzasadnionego interesu oraz wypełnił obowiązek zachowania szczególnej staranności i rzetelności, uchyla bezprawność działania dziennikarza. • Jeżeli zarzut okaże się nieprawdziwy, dziennikarz zobowiązany jest do jego odwołania. • Wymóg przedstawienia dowodu prawdy jest wygórowany, a nawet wręcz niewykonalny. • Wolność prasy nie jest przywilejem dziennikarzy, lecz atrybutem demokratycznego społeczeństwa.

Skład orzekający

Tadeusz Wiśniewski

przewodniczący

Antoni Górski

członek

Marian Kocon

członek

Iwona Koper

członek

Elżbieta Skowrońska-Bocian

członek

Mirosława Wysocka

sprawozdawca

Kazimierz Zawada

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu odpowiedzialności dziennikarza za publikacje prasowe, relacji między prawem prasowym a kodeksem cywilnym w kontekście ochrony dóbr osobistych, znaczenia staranności dziennikarskiej i interesu społecznego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji publikacji prasowych i odpowiedzialności dziennikarzy. Wymaga spełnienia wysokich standardów staranności i działania w interesie społecznym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Rozstrzyga fundamentalny konflikt między wolnością słowa a ochroną dóbr osobistych w kontekście pracy dziennikarskiej, co jest tematem zawsze aktualnym i budzącym zainteresowanie.

Czy dziennikarz zawsze odpowiada za nieprawdziwy zarzut? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice wolności prasy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst