III CZP 46/16

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej podjął uchwałę w odpowiedzi na zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w S. dotyczące interpretacji art. 33 ust. 6 ustawy Prawo łowieckie. Sprawa dotyczyła odwołania C. M. od uchwały Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w S. i poprzedzającej ją uchwały Walnego Zgromadzenia Koła Łowieckiego nr „K.” w S. w przedmiocie wykluczenia członka z koła łowieckiego. Sąd Okręgowy uznał pismo C. M. za odwołanie w rozumieniu art. 33 ust. 6 Prawa łowieckiego i zakwalifikował je do rozpoznania jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o apelacji. Powód zarzucił naruszenie zasady dwuinstancyjności i wniósł o rozpoznanie sprawy przez sąd okręgowy jako sąd pierwszej instancji. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że nowelizacja Prawa łowieckiego z 2013 r. wprowadziła istotną zmianę, ustanawiając odwołanie do sądu okręgowego jako swoisty środek zaskarżenia od decyzji organów korporacyjnych, od którego nie przysługuje skarga kasacyjna. Oznacza to, że sąd okręgowy działa jako sąd drugiej instancji. Sąd Najwyższy podkreślił, że zasada dwuinstancyjności odnosi się do postępowania sądowego „od początku do końca” i nie dotyczy sytuacji, w których sąd działa jako organ kontrolujący akty inne niż pochodzące od sądu, a także gdy kontrola sądowa jest ostatnim etapem. Wartość członkostwa w Polskim Związku Łowieckim nie materializuje praw konstytucyjnych, dlatego ustanowiona ochrona sądowa jest wystarczająca.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający