Orzeczenie · 2026-05-08

III CZP 43/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Miejsce
Warszawa
Data
2026-05-08
SNCywilneprawo rzeczoweWysokanajwyższy
wynagrodzenieposiadaniezobowiązanie in solidumkodeks cywilnynieruchomościwłaścicielposiadacz zależnydobra wiarazła wiara

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Apelacyjny w Warszawie dotyczące charakteru zobowiązania posiadaczy zależnych w złej wierze do zapłaty właścicielowi wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy. Sąd Apelacyjny pytał, czy jest to zobowiązanie in solidum, czy też zobowiązanie podzielne (pro rata parte), wynikające z art. 224 § 2 w zw. z art. 225 i art. 230 Kodeksu cywilnego. Po rozpoznaniu sprawy Sąd Najwyższy podjął uchwałę stwierdzającą, że wspomniane zobowiązanie ma charakter in solidum. Oznacza to, że właściciel może dochodzić całości wynagrodzenia od każdego z dłużników z osobna, a spełnienie świadczenia przez jednego zwalnia pozostałych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie charakteru odpowiedzialności posiadaczy w złej wierze za bezumowne korzystanie z rzeczy.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy sytuacji posiadania zależnego w złej wierze.

Zagadnienia prawne (1)

Czy zobowiązanie posiadaczy zależnych w złej wierze do zapłaty właścicielowi wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy na podstawie art. 224 § 2 w zw. z art. 225 i art. 230 k.c. jest zobowiązaniem in solidum, czy też zobowiązaniem podzielnym (pro rata parte)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Zobowiązanie posiadaczy zależnych w złej wierze do zapłaty właścicielowi na podstawie art. 224 § 2 w zw. z art. 225 i art. 230 k.c. wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy jest zobowiązaniem in solidum.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że charakter zobowiązania do zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy przez posiadacza w złej wierze jest zobowiązaniem in solidum, co wynika z jego celu i funkcji, a także z braku podstaw do jego podziału.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała

Strony

NazwaTypRola
W. W.innepowód
M. K.innepozwany
D. K.innepozwany
B. K.innepozwany
W. K.innepozwany

Przepisy (3)

Główne

k.c. art. 224 § 2

Kodeks cywilny

k.c. art. 225

Kodeks cywilny

k.c. art. 230

Kodeks cywilny

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

Zobowiązanie posiadaczy zależnych w złej wierze do zapłaty właścicielowi na podstawie art. 224 § 2 w zw. z art. 225 i art. 230 k.c. wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy jest zobowiązaniem in solidum.

Skład orzekający

Dariusz Dończyk

przewodniczący

Monika Koba

członek

Karol Weitz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie charakteru odpowiedzialności posiadaczy w złej wierze za bezumowne korzystanie z rzeczy."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji posiadania zależnego w złej wierze.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Rozstrzygnięcie SN dotyczące charakteru odpowiedzialności za bezumowne korzystanie z rzeczy jest istotne dla praktyki prawniczej, zwłaszcza w sprawach o zapłatę wynagrodzenia.

Czy posiadacz w złej wierze odpowiada za wszystko? SN wyjaśnia zasady zapłaty za bezumowne korzystanie z rzeczy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst