III CZP 41/09

Zagadnienie prawne przedstawione przez Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczyło możliwości analogicznego stosowania przepisów art. 629 k.c. i art. 632 § 2 k.c. (dotyczących umowy o dzieło) do umów o roboty budowlane, gdy zastrzeżono w nich wynagrodzenie ryczałtowe lub kosztorysowe. Rzecznik wskazał na rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego i opowiedział się za dopuszczeniem takiej możliwości, podkreślając potrzebę równej ochrony praw majątkowych (art. 64 ust. 2 Konstytucji) oraz istnienie luki prawnej. Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów, po analizie argumentów, przesądził najpierw, że umowa o roboty budowlane i umowa o dzieło są odrębnymi typami umów nazwanych, co potwierdził art. 656 § 1 k.c. Następnie, rozważając kwestię stosowania przepisów w drodze analogii, stwierdził, że mimo braku bezpośredniego odesłania w art. 656 § 1 k.c. do art. 629 i 632 § 2 k.c., istnieje luka prawna w regulacji wynagrodzenia wykonawcy robót budowlanych. Podkreślono, że obecna regulacja (art. 647 in fine k.c.) jest niewystarczająca, a stosowanie ogólnych przepisów (np. art. 3571 k.c.) nie zapewnia takiej samej ochrony jak przepisy dotyczące umowy o dzieło. Sąd odwołał się również do konstytucyjnej zasady równej ochrony praw majątkowych, wskazując, że odmienne traktowanie zbliżonych konstrukcyjnie umów może naruszać tę zasadę. W konsekwencji, Sąd Najwyższy podjął uchwałę dopuszczającą możliwość stosowania art. 629 i 632 § 2 k.c. w drodze analogii do umów o roboty budowlane z wynagrodzeniem ryczałtowym lub kosztorysowym.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający