Orzeczenie · 2018-06-20

III CZP 29/17

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2018-06-20
SNCywilnezobowiązaniaWysokanajwyższy
konsumentumowaabuzywnośćklauzulaochrona konsumentaSąd NajwyższyKodeks cywilnydyrektywa UE

Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów rozstrzygnął zagadnienie prawne przedstawione przez Rzecznika Finansowego, dotyczące momentu oceny abuzywności postanowień umownych. Wniosek dotyczył tego, czy badanie przesłanek zgodności z dobrymi obyczajami i rażącego naruszenia interesów konsumenta powinno być dokonywane według stanu z chwili zawarcia umowy, czy też z uwzględnieniem sposobu jej wykonywania. Sąd Najwyższy, opierając się na wykładni przepisów Kodeksu cywilnego (art. 385¹ i 385²) oraz dyrektywy 93/13/EWG, uznał, że ocena abuzywności postanowienia umownego powinna być dokonywana według stanu z chwili zawarcia umowy. Podkreślono, że sposób stosowania (wykonywania) postanowienia w praktyce może mieć jedynie znaczenie wtórne, dowodowe. Uchwała ta ma na celu zapewnienie pewności prawa i jednolitego stosowania przepisów dotyczących ochrony konsumentów.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie momentu oceny abuzywności postanowień umownych w prawie polskim, zgodnie z dyrektywą UE.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy głównie umów konsumenckich i kontroli incydentalnej, choć ma znaczenie dla kontroli abstrakcyjnej.

Zagadnienia prawne (1)

Czy na podstawie art. 385¹ i 385² k.c., badanie przesłanek zgodności z dobrymi obyczajami i rażącego naruszenia interesów konsumenta (nieuczciwego charakteru postanowienia umowy) dokonywane jest według stanu z chwili zawarcia umowy, czy też z uwzględnieniem sposobu stosowania (wykonywania) badanego postanowienia i umowy w praktyce w okresie od daty jej zawarcia do chwili wyrokowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Oceny, czy postanowienie umowne jest niedozwolone (art. 385¹ § 1 k.c.), dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że wykładnia językowa art. 385¹ § 1 k.c. i art. 385² k.c. oraz przepisy dyrektywy 93/13/EWG wskazują, że ocena abuzywności postanowienia powinna być dokonywana na podstawie stanu z chwili zawarcia umowy. Okoliczności powstałe po zawarciu umowy, w tym sposób jej wykonywania, nie mają wpływu na ocenę nieuczciwego charakteru klauzuli.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała

Strony

NazwaTypRola
Rzecznik Finansowyinstytucjawnioskodawca
Prokurator Prokuratury Krajowejorgan_państwowyudział

Przepisy (5)

Główne

k.c. art. 385¹ § § 1

Kodeks cywilny

Ocena, czy postanowienie umowne jest niedozwolone, dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy.

k.c. art. 385²

Kodeks cywilny

Ocena zgodności z dobrymi obyczajami dokonywana jest według stanu z chwili zawarcia umowy, z uwzględnieniem okoliczności jej zawarcia.

Pomocnicze

Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za produkt

Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 60 § § 1 i 2

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów art. 23b

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ocena abuzywności postanowienia umownego powinna być dokonywana według stanu z chwili zawarcia umowy. • Sposób wykonywania umowy w późniejszym okresie nie ma wpływu na ocenę abuzywności klauzuli. • Wykładnia przepisów Kodeksu cywilnego i dyrektywy UE potwierdza prymat momentu zawarcia umowy dla oceny abuzywności.

Odrzucone argumenty

Ocena abuzywności powinna uwzględniać sposób wykonywania umowy w praktyce. • Okoliczności powstałe po zawarciu umowy mogą wpływać na ocenę jej postanowień.

Godne uwagi sformułowania

Ocena, czy postanowienie umowne jest niedozwolone (art. 385¹ § 1 k.c.), dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy. • Sposób stosowania (wykonywania) badanego postanowienia i umowy w praktyce w okresie od daty jej zawarcia do chwili wyrokowania nie jest miarodajny dla oceny abuzywności. • Przepisy te stanowią rdzeń systemu ochrony konsumenta przed wykorzystywaniem przez przedsiębiorców silniejszej pozycji kontraktowej.

Skład orzekający

Dariusz Zawistowski

przewodniczący

Mirosław Bączyk

członek

Jacek Gudowski

członek

Henryk Pietrzkowski

członek

Roman Trzaskowski

sprawozdawca

Mirosława Wysocka

członek

Kazimierz Zawada

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie momentu oceny abuzywności postanowień umownych w prawie polskim, zgodnie z dyrektywą UE."

Ograniczenia: Dotyczy głównie umów konsumenckich i kontroli incydentalnej, choć ma znaczenie dla kontroli abstrakcyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Rozstrzyga kluczową kwestię dla ochrony konsumentów, wyjaśniając, kiedy oceniać abuzywność klauzul umownych, co ma szerokie praktyczne zastosowanie.

Kiedy sąd ocenia klauzule abuzywne? Sąd Najwyższy wyjaśnia: liczy się moment zawarcia umowy!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst