III CZP 20/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził część dochodzonej kwoty za usługi telekomunikacyjne, oddalając żądanie zwrotu ulgi z powodu nieskutecznego wypowiedzenia umowy.
Powód dochodził zapłaty za usługi telekomunikacyjne od pozwanego, który zawarł umowę z poprzednikiem prawnym powoda. Pozwany podniósł zarzuty przedawnienia, braku legitymacji czynnej i braku podstaw do wypowiedzenia umowy. Sąd uznał zarzut przedawnienia i braku legitymacji za niezasadne, jednak oddalił żądanie zwrotu ulgi z powodu niewykazania przez powoda skutecznego wypowiedzenia umowy z winy abonenta.
Powód, fundusz sekurytyzacyjny, domagał się od pozwanego zapłaty za usługi telekomunikacyjne świadczone przez poprzednika prawnego. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, podnosząc zarzuty przedawnienia, braku legitymacji czynnej powoda oraz braku podstaw do wypowiedzenia umowy i naliczenia kary umownej za zwrot ulgi. Sąd Rejonowy w Gdyni, po analizie materiału dowodowego, uznał zarzut przedawnienia za niezasadny, wskazując, że pozew został wniesiony przed upływem terminu przedawnienia. Również zarzut braku legitymacji czynnej powoda został odrzucony, ponieważ powód wykazał nabycie wierzytelności na podstawie umowy przelewu. Sąd jednak oddalił żądanie zasądzenia kwoty stanowiącej zwrot przyznanej ulgi, argumentując, że powód nie wykazał skutecznego wypowiedzenia umowy z winy abonenta, co było warunkiem naliczenia tej opłaty. W konsekwencji, sąd zasądził jedynie kwoty wynikające z faktur za usługi telekomunikacyjne wraz z odsetkami ustawowymi, oddalając powództwo w pozostałym zakresie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, pozew został wniesiony przed upływem terminu przedawnienia.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na art. 118 k.c. i uchwale SN III CZP 20/09, stwierdzając, że termin przedawnienia roszczeń o opłaty abonamentowe wynosi trzy lata, a pozew został wniesiony przed jego upływem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
częściowe uwzględnienie powództwa
Strona wygrywająca
powód (w części)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. | instytucja | powód |
| M. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.c. art. 118
Kodeks cywilny
k.c. art. 120
Kodeks cywilny
k.c. art. 482
Kodeks cywilny
u.p.t. art. 56
Ustawa Prawo telekomunikacyjne
Pomocnicze
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 6 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 2 ust. 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Roszczenie nie jest przedawnione. Powód posiada legitymację czynną. Niewykazanie przez pozwanego zapłaty za faktury.
Odrzucone argumenty
Żądanie zwrotu ulgi z powodu nieskutecznego wypowiedzenia umowy.
Godne uwagi sformułowania
zarzut przedawnienia był zarzutem najdalej idącym powód nie sprostał temu obowiązkowi, albowiem nie przedłożył żadnego dowodu, z którego wynikałoby, iż dokonano wypowiedzenia tej umowy i że oświadczenie to zostało złożone pozwanemu za pisemnym potwierdzeniem odbioru lub listem poleconym ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru.
Skład orzekający
Justyna Supińska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykazanie przez powoda skutecznego doręczenia wypowiedzenia umowy jako warunek naliczenia zwrotu ulgi w przypadku umów telekomunikacyjnych zawartych na czas określony z przyznaną ulgą."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych umów telekomunikacyjnych z ulgą i regulaminów sprzed nowelizacji Prawa telekomunikacyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne problemy związane z dochodzeniem roszczeń przez fundusze sekurytyzacyjne oraz znaczenie formalnych wymogów przy wypowiadaniu umów, co jest istotne dla konsumentów i przedsiębiorców.
“Fundusz sekurytyzacyjny wygrał tylko część długu. Kluczowe było skuteczne doręczenie wypowiedzenia umowy.”
Dane finansowe
WPS: 1852,54 PLN
należność za usługi telekomunikacyjne: 344,71 PLN
zwrot kosztów procesu: 117,18 PLN
Sektor
telekomunikacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I 1 C 745/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym, w składzie: Przewodniczący: SSR Justyna Supińska Protokolant: sekr. sąd. Magdalena Czapiewska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 roku w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. przeciwko M. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanego M. K. na rzecz powoda (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. kwotę 344,71 złotych ( trzysta czterdzieści cztery złote siedemdziesiąt jeden groszy ) wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi za okres od dnia 01 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty; II. w pozostałym zakresie powództwo oddala; III. zasądza od pozwanego M. K. na rzecz powoda (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. kwotę 117,18 złotych ( sto siedemnaście złotych osiemnaście groszy ) tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 01 grudnia 2014 roku złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego M. K. kwoty 1 852,54 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od poszczególnych wskazanych w pozwie kwot, a także kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany M. K. zawarł z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością – poprzednikiem prawnym powoda, umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych i nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku zapłaty za świadczone usługi, nie uiszczając należności wynikających z wystawionych faktur i not księgowych. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 16 grudnia 2014 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 1759432/14 referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie uwzględnił żądanie pozwu w całości. Od powyższego nakazu zapłaty pozwany M. K. wniósł sprzeciw domagając się oddalenia powództwa w całości i podnosząc zarzut przedawnienia, jak również zarzut braku legitymacji czynnej powoda do występowania w niniejszej sprawie, braku wskazania w pozwie sposobu wyliczenia należności głównej, braku wskazania w pozwie i udowodnienia istnienia podstawy do wypowiedzenia umowy, braku skutecznego doręczenia pozwanemu wezwania do zapłaty i oświadczenia o wypowiedzeniu umowy oraz braku dokonania pełnego rozliczenia zadłużenia wskazującego na kwotę dochodzonej należności, tj. dokonania wyliczenia uwzględniającego wpłaty pozwanego do dnia wniesienia powództwa, wskazania sposobu wyliczania odsetek umownych i karnych, podstawy dokonania zmian oprocentowania oraz sposobu zaliczenia poszczególnych wpłat na poczet wymagalnych kwot kapitału u odsetek. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 05 lutego 2015 roku stwierdzono utratę mocy przedmiotowego nakazu zapłaty i sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gdyni. Sąd ustalił, co następuje: Dnia 19 listopada 2011 roku M. K. zawarł z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) . (...) , której integralną częścią był m. in. regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych w sieci telekomunikacyjnej GSM (...) i (...) przez spółkę pod firmą (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością z dnia 19 września 2005 roku. Umowa została zawarta na czas określony, 24 miesiące i w związku z zawarciem tej umowy M. K. udzielono ulgi w wysokości 1 231 złotych. umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych – k. 36-38 akt oraz k. 93-99 akt, regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych w sieci telekomunikacyjnej GSM (...) i (...) przez spółkę pod firmą (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością z dnia 19 września 2005 roku – k. 39 akt W dniu 26 listopada 2011 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wystawiła fakturę VAT nr (...) na kwotę 149,90 złotych dotyczącą opłat abonamentowych za usługi świadczone w okresie od dnia 26 października 2011 roku do dnia 25 listopada 2011 roku, z terminem płatności do dnia 12 grudnia 2011 roku. faktura VAT – k. 35 akt W dniu 26 grudnia 2011 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wystawiła fakturę VAT nr (...) na kwotę 99,90 złotych dotyczącą opłat abonamentowych za usługi świadczone w okresie od dnia 26 listopada 2011 roku do dnia 25 grudnia 2011 roku, z terminem płatności do dnia 09 stycznia 2012 roku. faktura VAT – k. 34 akt W dniu 26 lutego 2012 roku w związku z niedotrzymaniem przez pozwanego M. K. warunków umowy (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wystawiła notę obciążeniową nr (...) na kwotę 1 119,18 złotych, z terminem płatności do dnia 24 marca 2012 roku. nota – k. 33 akt Dnia 26 marca 2012 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zawarła z (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. umowę ramową przelewu wierzytelności. Na jej podstawie w dniu 22 sierpnia 2012 roku zawarto porozumienie, zgodnie z którym przeniesiono na (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. wierzytelności określone w załączniku do protokołu przekazania wierzytelności z dnia 03 września 2012 roku, w tym wierzytelność przysługującą w stosunku do M. K. . umowa ramowa przelewu wierzytelności z dnia 26 marca 2012 roku – k. 20-22 akt, porozumienie z dnia 22 sierpnia 2012 roku – k. 20 akt, załącznik do protokołu przekazania wierzytelności – k. 23-26 akt Pismem z dnia 22 października 2012 roku (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. wezwał M. K. do zapłaty kwoty 1 480,03 złotych. w ezwanie przedprocesowe – k. 32 akt Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wymienionych dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku całego postępowania, których zarówno autentyczność, jak i prawdziwość w zakresie twierdzeń w nich zawartych, nie budziła wątpliwości Sądu, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary, tym bardziej, że nie były one kwestionowane w zakresie ich mocy dowodowej przez żadną ze stron. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 27 listopada 2015 roku Sąd oddalił wniosek powoda (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu księgowości na okoliczności istnienia wymagalnej wierzytelności, faktu zawarcia umowy oraz braku zapłaty przez pozwanego kwot wskazanych w fakturach, albowiem nie są to wiadomości specjalne, lecz okoliczności, których wykazanie obciąża, zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu, strony niniejszego postępowania. Powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części. Z uwagi na fakt, iż spośród podniesionych przez pozwanego M. K. zarzutów, zarzut przedawnienia był zarzutem najdalej idącym, prowadzącym – w razie jego uwzględnienia – do oddalenia powództwa w całości, Sąd rozważył go w pierwszej kolejności uznając jednakże, iż nie jest on zasadny. Zgodnie z treścią art. 118 k.c. – jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Stosownie zaś do treści art. 120 k.c. bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne, przy czym jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. Wymagalność roszczenia utożsamiana jest więc z chwilą, z upływem której wierzyciel może domagać się od dłużnika spełnienia świadczenia. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 07 maja 2009 roku (sygn. akt III CZP 20/09, OSNC 2010/1/12) – termin przedawnienia roszczenia o opłatę abonamentową i wynagrodzenie za połączenia telefoniczne z umowy o świadczenie usług telefonicznych określa art. 118 k.c. A zatem skoro w niniejszej sprawie należność wynikająca z najstarszej faktury powinna być uregulowana do dnia 12 grudnia 2011 roku, termin przedawnienia tej należności wynoszący trzy lata i liczony od dnia wymagalności, minąłby z dniem 12 grudnia 2014 roku, tymczasem pozew został wniesiony w dniu 01 grudnia 2014 roku, a zatem jeszcze przed upływem terminu przedawnienia tego roszczenia. Zarzut braku legitymacji procesowej po stronie powoda również nie może być uznany za zasadny. Powód przedłożył bowiem umowę ramową przelewu wierzytelności z dnia 26 marca 2012 roku, a także zawarte na jej podstawie w dniu 22 sierpnia 2012 roku porozumienie, zgodnie z którym przeniesiono na (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. wierzytelności określone w załączniku do protokołu przekazania wierzytelności z dnia 03 września 2012 roku, w tym wierzytelność przysługującą w stosunku do M. K. . Z dokumentów tych zatem jednoznacznie wynika, iż powód nabył wierzytelność w stosunku do pozwanego M. K. , a zatem wstąpił we wszystkie prawa i obowiązki poprzedniego wierzyciela – (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. . W niniejszym postępowaniu poza sporem pozostawało, iż pomiędzy M. K. a (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. została zawarta w dniu 19 listopada 2011 roku umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych w pakiecie taryfowym D. (...) 99,90. Umowa ta została zawarta na czas określony, który upływał z końcem 24 miesiąca, liczonym od dnia rozpoczęcia świadczenia usługi, zaś wartość przyznanej ulgi w związku z zawarciem umowy wynosiła 1 231 złotych. Nawiązany stosunek prawny miał zatem charakter terminowy, co wiąże się z obostrzeniem odnośnie możliwości jednostronnego rozwiązania tego stosunku prawnego w drodze wypowiedzenia. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy strony przewidziały taką możliwość w umowie i tylko we wskazanych w umowie okolicznościach. Z treści § 20 pkt 12 „Regulaminu świadczenia usług w sieci telekomunikacyjnej GSM (...) i (...) przez spółkę pod firmą (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. z dnia 19 września 2005 roku”, stanowiącego integralną część umowy, wynika, iż jeżeli abonent nie zapłacił należności za usługi telekomunikacyjne w terminie 30 dni kalendarzowych od daty płatności wskazanej w rachunku telefonicznym, operator ma prawo zawiesić świadczenie wszelkich usług telekomunikacyjnych na rzecz abonenta oraz wypowiedzieć umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych ze skutkiem natychmiastowym, bez prawa do odszkodowania ze strony operatora z tytułu jednostronnego wypowiedzenia umowy i bez konieczności wcześniejszego uprzedzenia abonenta. Wypowiedzenie następuje za pisemnym potwierdzeniem odbioru lub listem poleconym ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (§ 20 pkt 5 regulaminu). Natomiast, stosownie do treści punktu V umowy oraz § 20 pkt 8 regulaminu – w przypadku rozwiązania umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych przez abonenta lub przez operatora z winy abonenta przed upływem terminu określonego w umowie, z której zawarciem wiązało się przyznanie abonentowi przez operatora ulgi, operatorowi przysługuje względem abonenta roszczenie o zwrot ulgi w wysokości określonej w umowie, pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania; roszczenie to wylicza się następująco: wysokość roszczenia = równowartość przyznanej ulgi * liczba dni pozostałych do końca umowy/liczba dni, na którą została zawarta umowa. A zatem w świetle powyższego, zarzut pozwanego M. K. odnośnie niewykazania sposobu wyliczenia należności głównej (obejmującej należności z dwóch faktur VAT i noty obciążeniowej dotyczącej zwrotu ulgi wraz z naliczonymi odsetkami) nie może być uznany za uzasadniony, tym bardziej, że powód wskazał również w sposób precyzyjny kwoty i okresy, za które naliczał odsetki ustawowe. Również za niezasadny Sąd uznał zarzut pozwanego odnośnie braku wykazania podstawy do wypowiedzenia umowy i braku wezwania do zapłaty. W ocenie Sądu, nieregulowanie należności za wystawiane faktury VAT nr (...) przez pozwanego M. K. stanowiło bowiem niewątpliwie naruszenie warunków umowy, które zgodnie z jej postanowieniami mogło prowadzić do wypowiedzenia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych ze skutkiem natychmiastowym, bez konieczności wcześniejszego uprzedzenia abonenta, zaś obowiązek wykazania, że należności z tych faktur zostały uregulowane spoczywał na pozwanym, który w tym zakresie nie zaoferował jednakże żadnych środków dowodowych. W powyższych okolicznościach wypowiedzenie umowy, uzasadnione nieuiszczeniem przez pozwanego należności za świadczone usługi, nastąpić powinno za pisemnym potwierdzeniem odbioru lub listem poleconym ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (§ 20 pkt 5 regulaminu). W związku z zakwestionowaniem przez pozwanego doręczenia mu przedmiotowego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy, to na powodzie spoczywał obowiązek wykazania tej okoliczności, stosownie do treści art. 6 k.c. W ocenie Sądu powód nie sprostał temu obowiązkowi, albowiem nie przedłożył żadnego dowodu, z którego wynikałoby, iż dokonano wypowiedzenia tej umowy i że oświadczenie to zostało złożone pozwanemu za pisemnym potwierdzeniem odbioru lub listem poleconym ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. A zatem mając na względzie powyższe wskazać należy, iż powód nie wykazał czy i kiedy łącząca strony umowa została rozwiązana (wskazując jedynie, iż nastąpiło to w związku z brakiem regulowania przez pozwanego rachunków i złożonym wypowiedzeniem i, że uległa ona rozwiązaniu z winy pozwanego), Sąd uznał za zasadne zasądzenie od pozwanego jedynie kwot wynikających z faktur (wraz z odsetkami ustawowymi), oddalił zaś powództwo w zakresie żądania zasądzenia kwoty stanowiącej zwrot przyznanej ulgi, jako że powód nie wykazał, iż przysługuje mu to roszczenie, tj. że doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy z winy abonenta, co uzasadniałoby naliczenia takiej opłaty. Mając na względzie powyższe Sąd w punkcie I wyroku na podstawie art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 roku, poz. 231 ze zmianami) zasądził od pozwanego M. K. na rzecz powoda (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. kwotę 344,71 złotych, na którą składają się: kwota 149,90 złotych tytułem należności wynikającej z faktury; odsetki ustawowe liczone od powyższej kwoty za okres od dnia następnego po dacie płatności, czyli od dnia 13 grudnia 2011 roku do dnia wytoczenia powództwa – 57,55 złotych, kwota 137,26 złotych tytułem należności wynikającej z faktury i odsetki ustawowe liczone od powyższej kwoty za okres od dnia następnego po dacie płatności, czyli od dnia 10 stycznia 2012 roku do dnia wytoczenia powództwa – 37,36 złotych, w pozostałym zaś zakresie powództwo oddalił. Stosownie zaś do treści art. 482 k.c. od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba, że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy. W niniejszej sprawie, stosownie do powyższego przepisu, zasadne zatem było zasądzenie dalszych odsetek od sumy 344,71 złotych za okres od dnia 01 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty. O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 2 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 roku, poz. 490) i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu obciążył nimi w kwocie 117,18 złotych pozwanego jako stronę, która niniejszy proces przegrała w 18,6%. Na koszty procesu w łącznej ogólnej kwocie 630 złotych składają się: kwota 600 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i kwota 30 złotych tytułem opłaty sądowej od pozwu, z czego 18,6% stanowi właśnie kwotę 117,18 złotych.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI