III CZP 15/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy w uchwale rozstrzygnął, że wierzyciel może dochodzić od dłużnika alimentacyjnego zwrotu świadczeń alimentacyjnych wypłaconych na rzecz dziecka, jeśli dłużnik nie wywiązał się z obowiązku.
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy sytuacji, w której jeden z rodziców (wierzyciel) ponosi koszty utrzymania dziecka, podczas gdy drugi rodzic (dłużnik) uchyla się od płacenia alimentów. Sąd rozstrzygnął, że wierzyciel ma prawo dochodzić od dłużnika zwrotu kwot wypłaconych na rzecz dziecka, które powinny były zostać pokryte przez dłużnika. Kluczowe jest ustalenie, że świadczenia te były niezbędne do utrzymania dziecka.
Przedmiotem uchwały Sądu Najwyższego była kwestia możliwości dochodzenia przez wierzyciela alimentów od dłużnika zwrotu świadczeń alimentacyjnych wypłaconych na rzecz dziecka. Sąd rozpatrywał przypadek, gdy jeden z rodziców, mimo orzeczenia o obowiązku alimentacyjnym drugiego rodzica, sam ponosił koszty utrzymania dziecka. Sąd Najwyższy podjął uchwałę, zgodnie z którą wierzyciel może dochodzić od dłużnika zwrotu świadczeń alimentacyjnych wypłaconych na rzecz dziecka, jeżeli dłużnik nie wywiązał się z obowiązku alimentacyjnego. Kluczowe dla uwzględnienia takiego roszczenia jest wykazanie, że wypłacone świadczenia były niezbędne do utrzymania dziecka. Uchwała ta ma istotne znaczenie praktyczne dla sytuacji rodzin, w których jeden z rodziców nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego, zapewniając drugiemu rodzicowi możliwość odzyskania poniesionych kosztów.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, wierzyciel alimentacyjny może dochodzić od dłużnika alimentacyjnego zwrotu świadczeń alimentacyjnych wypłaconych na rzecz dziecka, jeżeli dłużnik nie wywiązał się z obowiązku alimentacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że w sytuacji, gdy dłużnik alimentacyjny nie wywiązuje się ze swojego obowiązku, a drugi rodzic (wierzyciel) ponosi koszty utrzymania dziecka, wierzyciel ma prawo domagać się zwrotu tych świadczeń. Kluczowe jest wykazanie, że świadczenia były niezbędne do utrzymania dziecka.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała
Przepisy (2)
Główne
k.r.o. art. 138
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Sąd Najwyższy oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 138 k.r.o., który stanowi podstawę do dochodzenia świadczeń alimentacyjnych. W uchwale rozszerzono jego zastosowanie na sytuacje zwrotu świadczeń.
Pomocnicze
k.c. art. 405
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący bezpodstawnego wzbogacenia, który może stanowić podstawę do dochodzenia zwrotu świadczeń w określonych okolicznościach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość dochodzenia zwrotu świadczeń alimentacyjnych przez wierzyciela od dłużnika, który uchyla się od obowiązku. Niezbędność świadczeń dla utrzymania dziecka jako przesłanka roszczenia zwrotnego.
Godne uwagi sformułowania
wierzyciel może dochodzić od dłużnika zwrotu świadczeń alimentacyjnych wypłaconych na rzecz dziecka jeżeli dłużnik nie wywiązał się z obowiązku alimentacyjnego świadczenia te były niezbędne do utrzymania dziecka
Skład orzekający
Mirosław Bączek
przewodniczący
Janusz Strózyk
sprawozdawca
Anna Kozłowska
członek
Tomasz Artymiuk
członek
Krzysztof Strzelczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Uchwała dotyczy ważnej kwestii alimentacyjnej, która ma bezpośrednie przełożenie na życie wielu rodzin w Polsce, oferując praktyczne rozwiązanie w trudnych sytuacjach.
“Czy możesz odzyskać pieniądze od byłego partnera, który nie płaci alimentów? Sąd Najwyższy daje odpowiedź!”
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę