III CZP 15/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy w uchwale rozstrzygnął kwestię dopuszczalności zasądzenia odszkodowania za naruszenie dóbr osobistych w przypadku śmierci osoby pokrzywdzonej.
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy sytuacji, w której dochodzi do naruszenia dóbr osobistych, a następnie osoba, której dobra zostały naruszone, umiera. Sąd rozstrzygnął, czy w takim przypadku możliwe jest zasądzenie odszkodowania na rzecz spadkobierców za doznaną krzywdę. Kluczowe jest ustalenie, czy roszczenie o zadośćuczynienie przechodzi na spadkobierców.
Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę w odpowiedzi na pytanie prawne dotyczące możliwości zasądzenia odszkodowania za naruszenie dóbr osobistych, gdy osoba pokrzywdzona zmarła. Rozważano, czy roszczenie o zadośćuczynienie za krzywdę wynikłą z naruszenia dóbr osobistych, które nie zostało dochodzone przez zmarłego za jego życia, może być dochodzone przez jego spadkobierców. Sąd analizował przepisy Kodeksu cywilnego, w szczególności art. 448 w związku z art. 445 § 3 k.c. oraz art. 18 § 2 k.p.c. Uchwała ma na celu ujednolicenie orzecznictwa w tej materii, która budziła wątpliwości interpretacyjne.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, roszczenie o zadośćuczynienie za krzywdę wynikłą z naruszenia dóbr osobistych, które nie zostało dochodzone przez zmarłego za jego życia, może być dochodzone przez jego spadkobierców.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy oparł swoje rozstrzygnięcie na wykładni art. 448 w zw. z art. 445 § 3 k.c. oraz art. 18 § 2 k.p.c. Stwierdzono, że roszczenie o zadośćuczynienie ma charakter majątkowy i jako takie, co do zasady, przechodzi na spadkobierców. Kluczowe jest, że krzywda związana z naruszeniem dóbr osobistych może być odczuwana również po śmierci osoby, której dobra zostały naruszone, a jej naprawienie jest istotne dla ochrony prawnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała
Przepisy (3)
Główne
k.c. art. 448
Kodeks cywilny
Przepis regulujący możliwość zasądzenia zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę wynikłą z naruszenia dóbr osobistych.
k.c. art. 445 § § 3
Kodeks cywilny
Przepis określający, że roszczenie o zadośćuczynienie przechodzi na spadkobierców, chyba że zmarły dochodził go za życia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 18 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący wstąpienia spadkobierców do postępowania w charakterze strony.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
roszczenie o zadośćuczynienie ma charakter majątkowy krzywda może być odczuwana również po śmierci osoby pokrzywdzonej
Skład orzekający
Mirosław Bączek
przewodniczący
Krzysztof Strzelczyk
sprawozdawca
Janusz Strzelichowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności dochodzenia przez spadkobierców roszczeń o zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych zmarłego."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy zmarły nie dochodził roszczenia za życia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawa cywilnego związanego z dziedziczeniem roszczeń niemajątkowych, co ma znaczenie praktyczne dla wielu osób.
“Czy po śmierci można dochodzić odszkodowania za naruszenie dóbr osobistych? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę