III CZP 15/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy w uchwale rozstrzygnął, że wierzyciel hipoteczny może dochodzić od dłużnika osobistego zaspokojenia swojej wierzytelności z przedmiotu hipotecznego, nawet jeśli wierzytelność ta nie jest jeszcze wymagalna.
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy możliwości dochodzenia przez wierzyciela hipotecznego zaspokojenia od dłużnika osobistego z przedmiotu hipotecznego, nawet gdy wierzytelność nie jest jeszcze wymagalna. Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że wierzyciel hipoteczny ma takie prawo, pod warunkiem, że wierzytelność jest już wymagalna. W przypadku, gdy wierzytelność nie jest wymagalna, wierzyciel hipoteczny nie może dochodzić zaspokojenia z przedmiotu hipotecznego.
Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów rozpatrzył zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w przedmiocie możliwości dochodzenia przez wierzyciela hipotecznego zaspokojenia swojej wierzytelności z przedmiotu hipotecznego od dłużnika osobistego, nawet jeśli wierzytelność ta nie jest jeszcze wymagalna. Po analizie przepisów Kodeksu cywilnego, w szczególności art. 316 i art. 317, Sąd Najwyższy podjął uchwałę, zgodnie z którą wierzyciel hipoteczny może dochodzić od dłużnika osobistego zaspokojenia swojej wierzytelności z przedmiotu hipotecznego, jeżeli wierzytelność ta jest wymagalna. W przypadku, gdy wierzytelność nie jest wymagalna, wierzyciel hipoteczny nie może dochodzić zaspokojenia z przedmiotu hipotecznego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wierzyciel hipoteczny nie może dochodzić od dłużnika osobistego zaspokojenia swojej wierzytelności z przedmiotu hipotecznego, jeżeli wierzytelność ta nie jest jeszcze wymagalna.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy oparł swoje rozstrzygnięcie na wykładni art. 316 i 317 Kodeksu cywilnego. Stwierdzono, że możliwość zaspokojenia z przedmiotu hipotecznego jest ściśle związana z wymagalnością wierzytelności. Brak wymagalności uniemożliwia skuteczne dochodzenie zaspokojenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała
Przepisy (2)
Główne
k.c. art. 316
Kodeks cywilny
Przepis ten określa możliwość zaspokojenia wierzyciela hipotecznego z przedmiotu hipotecznego.
k.c. art. 317
Kodeks cywilny
Przepis ten reguluje kwestię wymagalności wierzytelności jako przesłanki do zaspokojenia.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
wierzyciel hipoteczny może dochodzić od dłużnika osobistego zaspokojenia swojej wierzytelności z przedmiotu hipotecznego, jeżeli wierzytelność ta jest wymagalna.
Skład orzekający
Marek Motyka
przewodniczący
Krzysztof Strzelczyk
sprawozdawca
Janusz Strzelichowski
członek
Grzegorz Miciński
członek
Anna Kozłowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że wymagalność wierzytelności jest kluczową przesłanką do zaspokojenia z przedmiotu hipotecznego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy wierzytelność nie jest wymagalna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Uchwała Sądu Najwyższego wyjaśnia istotną kwestię dotyczącą hipoteki i wymagalności wierzytelności, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej w obrocie nieruchomościami.
“Hipoteka a wymagalność: Kiedy wierzyciel może dochodzić zaspokojenia?”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę