III CZP 15/21

Sąd Najwyższy w uchwale rozstrzygnął, że wierzyciel hipoteczny może dochodzić od dłużnika osobistej odpowiedzialności za dług, nawet jeśli nie był stroną postępowania egzekucyjnego.

Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy możliwości dochodzenia przez wierzyciela hipotecznego osobistej odpowiedzialności dłużnika za dług, mimo braku jego udziału w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd rozstrzygnął, że wierzyciel taki może wystąpić z powództwem przeciwko dłużnikowi, jeśli jego wierzytelność nie została zaspokojona w postępowaniu egzekucyjnym. Kluczowe jest, że wierzyciel hipoteczny nie musi wykazywać, że jego wierzytelność została zaspokojona w całości lub w części.

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 23 czerwca 2021 r. (sygn. akt III CZP 15/21) rozstrzygnął istotne zagadnienie prawne dotyczące możliwości dochodzenia przez wierzyciela hipotecznego osobistej odpowiedzialności dłużnika za dług. Sprawa dotyczyła sytuacji, w której wierzyciel hipoteczny, mimo posiadania zabezpieczenia w postaci hipoteki, nie został w pełni zaspokojony w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd Najwyższy podjął uchwałę, zgodnie z którą wierzyciel hipoteczny, którego wierzytelność nie została zaspokojona w postępowaniu egzekucyjnym, może dochodzić od dłużnika osobistej odpowiedzialności za dług, nawet jeśli nie był stroną tego postępowania. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że wierzyciel hipoteczny nie musi wykazywać, że jego wierzytelność została zaspokojona w całości lub w części w ramach postępowania egzekucyjnego. Uchwała ta ma istotne znaczenie praktyczne dla wierzycieli hipotecznych, rozszerzając ich możliwości dochodzenia roszczeń w sytuacji, gdy zabezpieczenie rzeczowe okazało się niewystarczające.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Przepisy (3)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy