III CZP 15/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy w uchwale rozstrzygnął kwestię dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej.
Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2021 r. (sygn. akt III CZP 15/21) dotyczy dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej. Sąd rozstrzygnął, że bank może żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału w złotych, nawet jeśli umowa kredytu denominowanego w walucie obcej została uznana za nieważną z powodu zastosowania klauzul niedozwolonych.
Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 26 maja 2021 r. (sygn. akt III CZP 15/21) zajął się problematyką umów o kredyt denominowany w walucie obcej, w których zastosowano klauzule niedozwolone. W szczególności rozstrzygnięto, czy bank może dochodzić od kredytobiorcy wynagrodzenia za korzystanie z kapitału w złotych, mimo że umowa została uznana za nieważną z powodu abuzywności postanowień dotyczących przeliczenia waluty. Sąd Najwyższy stwierdził, że nawet w sytuacji, gdy umowa kredytu denominowanego w walucie obcej jest nieważna z powodu klauzul niedozwolonych, bank może żądać od kredytobiorcy zwrotu wykorzystanego kapitału wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Co istotne, sąd uznał, że bank może również żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału w złotych, które powinno być ustalone na podstawie oprocentowania określonego w umowie. Uchwała ta ma istotne znaczenie dla rozstrzygania sporów sądowych dotyczących kredytów frankowych i innych kredytów denominowanych w walutach obcych.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, bank może żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału w złotych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że nawet jeśli umowa kredytu denominowanego w walucie obcej jest nieważna z powodu klauzul niedozwolonych, bank może dochodzić od kredytobiorcy zwrotu wykorzystanego kapitału wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, a także wynagrodzenia za korzystanie z kapitału w złotych, ustalonego na podstawie oprocentowania umownego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Powód | inne | wnioskodawca |
| Pozwany | spółka | strona pozwana |
Przepisy (3)
Pomocnicze
k.c. art. 385¹ § ust. 1
Kodeks cywilny
Dotyczy klauzul niedozwolonych w umowach z konsumentami.
k.c. art. 496
Kodeks cywilny
Dotyczy skutków nieważności umowy.
k.c. art. 359
Kodeks cywilny
Dotyczy odsetek.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
bank może żądać od kredytobiorcy wynagrodzenia za korzystanie z kapitału w złotych
Skład orzekający
Mirosław Bączek
przewodniczący
Krzysztof Strzelczyk
sprawozdawca
Janusz Strzelichowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy kluczowej kwestii dla wielu kredytobiorców, zwłaszcza tych posiadających kredyty frankowe, i rozstrzyga o możliwości dochodzenia przez banki wynagrodzenia za korzystanie z kapitału po unieważnieniu umowy.
“Kredyt frankowy nieważny? Bank i tak może żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału!”
Sektor
bankowość
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę