III CZP 15/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy w uchwale zajął stanowisko w kwestii dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej.
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy problematyki stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej. Sąd rozstrzygnął wątpliwości prawne dotyczące możliwości powoływania się przez konsumentów na klauzule niedozwolone w kontekście umów, które nie zawierają klauzuli waloryzacyjnej, a jedynie denominację. Kluczowe jest ustalenie, czy taka umowa może być uznana za niewiążącą w części dotyczącej przeliczenia waluty.
Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę rozstrzygającą zagadnienie prawne przedstawione przez Rzecznika Finansowego. Dotyczyło ono dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej, w szczególności w sytuacji, gdy umowa nie zawiera klauzuli waloryzacyjnej, a jedynie określa kwotę kredytu w walucie obcej. Sąd rozważał, czy w takich przypadkach konsument może skutecznie powoływać się na niedozwolony charakter postanowień umownych dotyczących przeliczenia waluty, co mogłoby prowadzić do uznania części umowy za niewiążącą. Uchwała ma na celu ujednolicenie orzecznictwa w sprawach dotyczących kredytów frankowych i podobnych produktów finansowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, konsument może skutecznie powoływać się na niedozwolony charakter postanowień umownych dotyczących przeliczenia waluty w umowie o kredyt denominowany w walucie obcej, nawet jeśli umowa nie zawiera klauzuli waloryzacyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że denominacja w walucie obcej sama w sobie nie jest klauzulą waloryzacyjną. Kluczowe jest to, czy postanowienia dotyczące przeliczenia waluty są zgodne z prawem i nie stanowią klauzuli niedozwolonej. Jeśli są, konsument może się na to powołać, co może prowadzić do niewiążącego charakteru tych postanowień.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Rzecznik Finansowy | organ_państwowy | wnioskodawca |
Przepisy (1)
Główne
k.c. art. 385¹ § ust. 1
Kodeks cywilny
Sąd Najwyższy odniósł się do definicji klauzuli niedozwolonej i jej stosowania w kontekście umów kredytowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej, nawet bez klauzuli waloryzacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
Denominacja w walucie obcej nie jest klauzulą waloryzacyjną. Konsument może skutecznie powoływać się na niedozwolony charakter postanowień umownych dotyczących przeliczenia waluty.
Skład orzekający
Mirosław Bączek
przewodniczący
Krzysztof Strzelczyk
sprawozdawca
Janusz Strzelichowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy powszechnego problemu kredytów frankowych i klauzul niedozwolonych, co jest niezwykle istotne dla wielu konsumentów i prawników.
“Sąd Najwyższy rozstrzyga: Czy Twój kredyt frankowy zawiera klauzule niedozwolone?”
Zdanie odrębne
Janusz Strzelichowski
Sędzia Janusz Strzelichowski zgłosił zdanie odrębne, kwestionując możliwość stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany, argumentując, że denominacja jest elementem konstrukcyjnym umowy, a nie klauzulą.
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI