III CZP 15/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy w uchwale rozstrzygnął kwestię dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej.
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy problematyki stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej. Sąd rozstrzygnął, czy postanowienia umowy dotyczące mechanizmu przeliczeniowego mogą być uznane za niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. i czy ich abuzywność prowadzi do nieważności całej umowy, czy jedynie tych postanowień.
Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę w odpowiedzi na zagadnienie prawne przedstawione przez Rzecznika Finansowego. Dotyczyło ono dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej, w szczególności mechanizmu przeliczeniowego kursu wymiany walut. Sąd rozważał, czy takie klauzule mogą być uznane za abuzywne w świetle art. 385¹ § 1 Kodeksu cywilnego, a jeśli tak, to jakie są tego konsekwencje dla ważności całej umowy. Uchwała ma na celu ujednolicenie orzecznictwa w sprawach dotyczących kredytów frankowych, które stanowią znaczną część postępowań sądowych.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, postanowienia te mogą być uznane za niedozwolone, jeśli spełniają przesłanki z art. 385¹ § 1 k.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że mechanizm przeliczeniowy w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej może być uznany za niedozwolony, jeśli nie jest jasny, zrozumiały i nie pozwala konsumentowi na przewidzenie konsekwencji finansowych. Kluczowe jest, aby konsument miał możliwość zrozumienia sposobu ustalania kursu wymiany i jego wpływu na wysokość zadłużenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Rzecznik Finansowy | instytucja | wnioskodawca |
Przepisy (2)
Główne
k.c. art. 385¹ § § 1
Kodeks cywilny
Przepis definiuje klauzule niedozwolone jako postanowienia umowne nieuzgodnione indywidualnie, kształtujące prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy.
Pomocnicze
k.c. art. 58 § § 1
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący nieważności czynności prawnej, który może mieć zastosowanie w przypadku, gdy brak abuzywnych klauzul uniemożliwia dalsze funkcjonowanie umowy.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
mechanizm przeliczeniowy klauzule niedozwolone dobre obyczaje rażące naruszenie interesów konsumenta nieważność umowy pozostały zakres umowy
Skład orzekający
Mirosław Bączek
przewodniczący
Janusz Strózyk
sprawozdawca
Anna Kozłowska
członek
Tomasz Artymiuk
członek
Krzysztof Strzelczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o klauzulach niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej, konsekwencje abuzywności dla ważności umowy."
Ograniczenia: Dotyczy umów o kredyt denominowany w walucie obcej, niekoniecznie indeksowany. Konkretne zastosowanie zależy od treści umowy i okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy powszechnego problemu kredytów frankowych i ma ogromne znaczenie praktyczne dla milionów konsumentów i banków, wpływając na rynek finansowy.
“Sąd Najwyższy rozstrzyga kluczową kwestię kredytów frankowych: co dalej z umowami?”
Zdanie odrębne
Anna Kozłowska
Sędzia Anna Kozłowska zgłosiła zdanie odrębne, w którym wyraziła pogląd, że w przypadku abuzywności klauzul przeliczeniowych, umowa o kredyt denominowany w walucie obcej powinna być uznana za nieważną w całości, a nie tylko w części dotyczącej tych klauzul.
Sektor
bankowość
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę