III CZP 15/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy w uchwale rozstrzygnął kwestię dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej.
Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2021 r. (sygn. akt III CZP 15/21) dotyczy dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej. Sąd rozstrzygnął, czy postanowienia umowne dotyczące sposobu ustalania kursu waluty obcej mogą być uznane za niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. i czy ich eliminacja prowadzi do nieważności całej umowy.
Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 26 maja 2021 r. (sygn. akt III CZP 15/21) podjął próbę uporządkowania problematyki klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej, zwłaszcza w kontekście tzw. "frankowiczów". Uchwała ta koncentruje się na pytaniu, czy postanowienia umowne określające sposób ustalania kursu waluty obcej, według którego następuje przeliczenie kwoty kredytu, mogą być uznane za niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ § 1 Kodeksu cywilnego. Sąd rozważał również konsekwencje prawne uznania takich klauzul za abuzywne, w szczególności czy ich eliminacja prowadzi do nieważności całej umowy, czy też umowa może nadal funkcjonować na zasadach ogólnych lub z zastosowaniem innych przepisów prawa. Uchwała ta ma istotne znaczenie dla praktyki sądowej i dla interpretacji umów kredytowych zawieranych w przeszłości.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, postanowienia te mogą być uznane za niedozwolone, jeśli nie spełniają wymogów rzetelności i nie zostały indywidualnie uzgodnione.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że postanowienia umowne określające sposób ustalania kursu waluty obcej, według którego następuje przeliczenie kwoty kredytu, mogą być uznane za niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., jeżeli nie zostały indywidualnie uzgodnione z konsumentem i kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Kluczowe jest, aby sposób ustalania kursu był przejrzysty i zrozumiały dla konsumenta.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała
Przepisy (3)
Główne
k.c. art. 385¹ § § 1
Kodeks cywilny
Dotyczy klauzul niedozwolonych (abuzywnych) w umowach z konsumentami.
Pomocnicze
k.c. art. 358 § § 2
Kodeks cywilny
Dotyczy przeliczeń walutowych w zobowiązaniach.
k.c. art. 358¹ § § 3
Kodeks cywilny
Dotyczy możliwości uzupełnienia treści stosunku prawnego.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
postanowienia umowne dotyczące sposobu ustalania kursu waluty obcej klauzule niedozwolone dobrych obyczajów rażąco naruszając jego interesy bezskuteczność postanowienia utrzymanie umowy w mocy
Skład orzekający
Mirosław Bączek
przewodniczący
Krzysztof Strzelczyk
sprawozdawca
Janusz Strzelichowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy powszechnego problemu umów kredytowych denominowanych w walutach obcych, mającego ogromne znaczenie praktyczne dla wielu konsumentów i banków.
“Frankowicze mają powody do zadowolenia? Sąd Najwyższy rozstrzygnął kluczową kwestię abuzywności umów walutowych!”
Sektor
bankowość
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę