III CZP 15/21

Podsumowanie

Sąd Najwyższy w uchwale rozstrzygnął, że wierzyciel może dochodzić od banku odszkodowania za naruszenie obowiązków informacyjnych przy kredycie konsumenckim, nawet jeśli umowa została rozwiązana.

Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy możliwości dochodzenia przez konsumenta od banku odszkodowania za naruszenie obowiązków informacyjnych związanych z udzieleniem kredytu konsumenckiego. Sąd rozstrzygnął, że nawet w sytuacji, gdy umowa kredytu została rozwiązana, konsument nadal może domagać się od banku naprawienia szkody wynikającej z niewłaściwego poinformowania go o warunkach kredytu. Kluczowe jest ustalenie, czy bank naruszył przepisy dotyczące informowania konsumenta, a następnie wykazanie związku przyczynowego między tym naruszeniem a poniesioną szkodą.

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 26 maja 2021 r. (sygn. akt III CZP 15/21) rozstrzygnął istotną kwestię dotyczącą odpowiedzialności banków za naruszenie obowiązków informacyjnych wobec konsumentów przy udzielaniu kredytów konsumenckich. W szczególności sąd zajął się problemem, czy konsument może dochodzić od banku odszkodowania za naruszenie tych obowiązków, nawet jeśli umowa kredytu została już rozwiązana. Sąd Najwyższy uznał, że takie roszczenie jest dopuszczalne. Kluczowe dla rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy bank rzeczywiście naruszył przepisy dotyczące informowania konsumenta o warunkach kredytu, a następnie wykazanie przez konsumenta istnienia szkody oraz związku przyczynowego między naruszeniem obowiązków informacyjnych a tą szkodą. Uchwała ta ma istotne znaczenie praktyczne dla konsumentów, którzy mogą mieć podstawy do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych od banków, nawet po zakończeniu stosunku umownego.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Przepisy (2)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy