III CZP 15/21

Sąd Najwyższy2021-06-23
SAOSCywilnezobowiązanianajwyższy
kredyt walutowyklauzula niedozwolonaabuzywnośćochrona konsumentaSąd Najwyższyuchwałainterpretacja umowy

Podsumowanie

Sąd Najwyższy w uchwale zajął stanowisko w kwestii dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej.

Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy problematyki stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej. Sąd rozstrzygnął wątpliwości prawne dotyczące możliwości powoływania się przez konsumentów na klauzule niedozwolone w kontekście umów, które nie zawierają wyraźnego przeliczenia kursu walutowego.

Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę w sprawie III CZP 15/21, rozstrzygając istotne zagadnienie prawne dotyczące umów o kredyt denominowany w walucie obcej. Uchwała ta ma na celu ujednolicenie orzecznictwa w sprawach, w których konsumenci powołują się na klauzule niedozwolone (abuzywne) zawarte w umowach kredytowych. Dotyczy to sytuacji, gdy umowa nie zawiera precyzyjnych postanowień dotyczących sposobu przeliczenia waluty, co może prowadzić do nierówności stron i nadużyć ze strony instytucji finansowych. Sąd Najwyższy analizował, czy w takich przypadkach konsument może skutecznie kwestionować postanowienia umowy, powołując się na ich abuzywny charakter, nawet jeśli umowa nie jest wprost skonstruowana jako kredyt indeksowany. Uchwała ma kluczowe znaczenie dla praktyki stosowania prawa w sprawach konsumenckich i ochrony praw słabszej strony umowy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, konsument może skutecznie powoływać się na klauzule niedozwolone w umowie o kredyt denominowany w walucie obcej, nawet jeśli umowa nie zawiera wyraźnego przeliczenia kursu walutowego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że brak precyzyjnych postanowień dotyczących przeliczenia kursu walutowego w umowie o kredyt denominowany może stanowić podstawę do uznania klauzul za niedozwolone, naruszające równowagę kontraktową i prawa konsumenta.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchwała

Przepisy (1)

Główne

k.c. art. 385¹

Kodeks cywilny

Sąd Najwyższy odniósł się do stosowania art. 385¹ k.c. w kontekście umów o kredyt denominowany w walucie obcej, analizując przesłanki uznania klauzul za niedozwolone.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

klauzule niedozwolone kredyt denominowany w walucie obcej równowaga kontraktowa ochrona konsumenta

Skład orzekający

Mirosław Bączek

przewodniczący

Krzysztof Strzelczyk

sprawozdawca

Janusz Strzelichowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy powszechnego problemu kredytów walutowych i klauzul abuzywnych, co jest bardzo istotne dla wielu konsumentów i prawników zajmujących się prawem bankowym.

Sąd Najwyższy rozstrzyga: Czy Twoja umowa kredytowa zawiera klauzule niedozwolone?

Zdanie odrębne

Krzysztof Strzelczyk

Sędzia sprawozdawca, Krzysztof Strzelczyk, zgłosił zdanie odrębne, kwestionując powszechne stosowanie klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany i wskazując na potrzebę bardziej restrykcyjnej interpretacji przepisów w tym zakresie.

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI