III CZP 15/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy w uchwale zajął stanowisko w kwestii dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej.
Uchwała Sądu Najwyższego rozstrzyga o dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej. Dotyczy sytuacji, gdy bank nie poinformował konsumenta o ryzyku kursowym. Sąd określił, że takie klauzule mogą być uznane za niedozwolone, a ich stosowanie może prowadzić do nieważności umowy lub konieczności przeliczenia jej na złotówki.
Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 23 czerwca 2021 r. (sygn. akt III CZP 15/21) rozstrzygnął istotną kwestię dotyczącą umów o kredyt denominowany w walucie obcej, a w szczególności dopuszczalności stosowania w nich klauzul niedozwolonych (abuzywnych). Uchwała ta dotyczy sytuacji, w których bank nie dopełnił obowiązku informacyjnego wobec konsumenta odnośnie ryzyka kursowego związanego z denominacją kredytu. Sąd Najwyższy wskazał, że klauzule indeksacyjne, które nie zawierają jednoznacznych postanowień co do sposobu ustalania kursu wymiany walut, mogą być uznane za niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ § 1 Kodeksu cywilnego. W konsekwencji, stosowanie takich klauzul może prowadzić do nieważności całej umowy kredytowej lub do konieczności przeliczenia jej na walutę polską po kursie kupna stosowanym przez bank na dzień uruchomienia środków, jeśli umowa nie przewiduje innego sposobu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, takie postanowienie może być uznane za niedozwolone.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że brak jasnych kryteriów ustalania kursu wymiany walut w umowie o kredyt denominowany narusza równowagę kontraktową i może stanowić klauzulę niedozwoloną, jeśli nie jest zgodne z dobrymi obyczajami i rażąco nie narusza interesów konsumenta.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.B. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank X | spółka | pozwany |
Przepisy (2)
Główne
k.c. art. 385¹ § § 1
Kodeks cywilny
Postanowienie umowy zawieranej z konsumentem, które nie zostało indywidualnie uzgodnione, a kształtuje prawa i obowiązki tego konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy, nie jest wiążące dla konsumenta. Jeżeli postanowienie takie nie jest wiążące, strony są związane pozostałymi postanowieniami umowy, chyba że bez postanowienia, którego nieważności dotyczą strony nie zawarłyby umowy w określonej treści.
Pomocnicze
k.c. art. 385²
Kodeks cywilny
Ocena, czy postanowienie umowy zawiera klauzulę niedozwoloną, następuje według stanu z chwili zawarcia umowy.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
klauzule niedozwolone kredyt denominowany ryzyko kursowe dobre obyczaje rażące naruszenie interesów konsumenta
Skład orzekający
Mirosław Bączek
przewodniczący
Krzysztof Strzelczyk
sprawozdawca
Janusz Strzelichowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy powszechnego problemu kredytów walutowych i klauzul abuzywnych, co czyni ją niezwykle istotną dla wielu konsumentów i prawników.
“Kredyt walutowy: Sąd Najwyższy rozstrzyga o klauzulach niedozwolonych!”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI