III CZP 15/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy w uchwale zajął stanowisko w kwestii dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej.
Uchwała Sądu Najwyższego rozstrzyga o dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej. Dotyczy sytuacji, gdy bank nie poinformował konsumenta o ryzyku kursowym. Sąd określił, że takie klauzule mogą być uznane za niedozwolone, a ich stosowanie może prowadzić do nieważności umowy lub konieczności przeliczenia jej na złotówki.
Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 23 czerwca 2021 r. (sygn. akt III CZP 15/21) rozstrzygnął istotne zagadnienie prawne dotyczące umów o kredyt denominowany w walucie obcej, w szczególności w kontekście stosowania klauzul niedozwolonych (abuzywnych). Uchwała dotyczy sytuacji, w której bank nie dopełnił obowiązku informacyjnego wobec konsumenta odnośnie ryzyka kursowego związanego z denominacją kredytu. Sąd Najwyższy stwierdził, że klauzule umowne określające sposób denominacji kredytu mogą być uznane za niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., jeżeli nie zostały indywidualnie uzgodnione i kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. W przypadku stwierdzenia abuzywności takiej klauzuli, sąd może nakazać przeliczenie kredytu na walutę polską po kursie kupna banku z dnia uruchomienia środków lub zastosować inne środki prawne, w tym uznać umowę za nieważną, jeśli klauzula stanowiła essentialia negotii umowy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, klauzula taka może być uznana za niedozwolone postanowienie umowne.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że klauzule dotyczące sposobu denominacji kredytu mogą być abuzywne, jeśli nie zostały indywidualnie uzgodnione i rażąco naruszają interesy konsumenta, zwłaszcza gdy bank nie informuje o ryzyku kursowym. W takim przypadku sąd może zastosować sankcje, w tym przeliczenie kredytu lub stwierdzenie nieważności umowy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała
Przepisy (2)
Główne
k.c. art. 385¹ § § 1
Kodeks cywilny
Klauzula umowna może być uznana za niedozwoloną, jeżeli jej postanowienia, kształtujące prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszają jego interesy, przy czym nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
Pomocnicze
k.c. art. 385²
Kodeks cywilny
Ocena, czy postanowienie umowne jest niedozwolone, następuje według stanu z chwili zawarcia umowy; w razie zmiany okoliczności, po zawarciu umowy, ocena ta może być dokonana z uwzględnieniem tych okoliczności.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
klauzule niedozwolone kredyt denominowany ryzyko kursowe dobre obyczaje rażące naruszenie interesów konsumenta
Skład orzekający
Mirosław Bączek
przewodniczący
Krzysztof Strzelczyk
sprawozdawca
Janusz Strzelichowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy powszechnego problemu kredytów walutowych i klauzul abuzywnych, co czyni ją niezwykle istotną dla wielu konsumentów i prawników. Wyjaśnia zasady ochrony konsumentów w tym obszarze.
“Kredyt walutowy: Kiedy klauzula jest abuzywna i co to oznacza dla Twojej umowy?”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI