III CZP 15/21

Sąd Najwyższy2021-05-26
SAOSCywilnezobowiązaniaWysokanajwyższy
kredyt walutowyklauzula niedozwolonaabuzywnośćkonsumentSąd Najwyższyuchwałaprawo bankowekurs walut

Podsumowanie

Sąd Najwyższy w uchwale rozstrzygnął kwestię dopuszczalności stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej.

Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy problematyki stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej. Rozstrzygnięto, że postanowienia umowy kredytu denominowanego, które nie określają sposobu ustalania kursu wymiany walut, mogą być uznane za niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. Sąd wyjaśnił również konsekwencje prawne uznania takich klauzul za abuzywne.

Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę w odpowiedzi na zagadnienie prawne przedstawione przez Rzecznika Finansowego, dotyczące stosowania klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej. Kluczowe pytanie dotyczyło tego, czy postanowienia umowne, które nie precyzują sposobu ustalania kursu wymiany walut, mogą być uznane za niedozwolone w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Sąd Najwyższy stwierdził, że takie klauzule, jeśli nie spełniają wymogów przejrzystości i zrozumiałości, mogą być uznane za abuzywne. Uchwała precyzuje, że brak jasnych kryteriów ustalania kursu wymiany walut może prowadzić do naruszenia równowagi kontraktowej i interesów konsumenta. Wskazano również na konsekwencje prawne, w tym możliwość zastąpienia niedozwolonego postanowienia przez przepisy prawa lub utrzymanie umowy w pozostałej części, jeśli jest to możliwe.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, postanowienia umowy o kredyt denominowany w walucie obcej, które nie określają sposobu ustalania kursu wymiany walut, mogą być uznane za niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., jeżeli nie spełniają wymogów przejrzystości i zrozumiałości.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że brak precyzyjnego określenia sposobu ustalania kursu wymiany walut w umowie kredytu denominowanego może prowadzić do nieprzewidywalności dla konsumenta i naruszenia jego interesów, co stanowi podstawę do uznania klauzuli za abuzywną. Kluczowe jest, aby konsument był w stanie zrozumieć mechanizm ustalania kursu i jego wpływ na wysokość zobowiązania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchwała

Strony

NazwaTypRola
Rzecznik Finansowyinstytucjawnioskodawca

Przepisy (2)

Główne

k.c. art. 385¹ § § 1

Kodeks cywilny

Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, które nie zostały indywidualnie uzgodnione, nie kształtują praw i obowiązków stron w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco nie naruszają jego interesów, mogą być uznane za niedozwolone.

Pomocnicze

k.c. art. 385¹ § § 2

Kodeks cywilny

Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak precyzyjnego określenia kursu wymiany walut w umowie kredytu denominowanego narusza interesy konsumenta. Niejasne klauzule dotyczące kursów walutowych mogą być uznane za niedozwolone postanowienia umowne.

Godne uwagi sformułowania

postanowienia umowy kredytu denominowanego, które nie określają sposobu ustalania kursu wymiany walut, mogą być uznane za niedozwolone postanowienia umowne wymóg przejrzystości i zrozumiałości postanowień umownych naruszenie równowagi kontraktowej

Skład orzekający

Marek Motyka

przewodniczący

Krzysztof Strzelczyk

sprawozdawca

Janusz Strzelichowski

członek

Anna Kozłowska

członek

Grzegorz Myszka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja klauzul niedozwolonych w umowach o kredyt denominowany w walucie obcej, ochrona konsumentów w stosunkach bankowych."

Ograniczenia: Dotyczy umów o kredyt denominowany, niekoniecznie indeksowany. Konieczność indywidualnej oceny każdej klauzuli.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy powszechnego problemu kredytów walutowych i klauzul niedozwolonych, co jest istotne dla wielu konsumentów i prawników. Wyjaśnia kluczowe zasady interpretacji umów bankowych.

Kredyt walutowy: Kiedy klauzula kursowa jest niedozwolona? Wyjaśnia Sąd Najwyższy.

Zdanie odrębne

Krzysztof Strzelczyk

Sędzia sprawozdawca, Krzysztof Strzelczyk, zgłosił zdanie odrębne, w którym argumentował, że umowa o kredyt denominowany w walucie obcej, która nie zawiera postanowień określających sposób ustalania kursu wymiany walut, nie jest nieważna w całości, a jedynie wadliwe są te postanowienia, które dotyczą przeliczeń walutowych. Podkreślił, że w takich przypadkach umowa powinna być dalej wykonywana na podstawie przepisów prawa lub innych postanowień umowy, a niekoniecznie prowadzić do całkowitego uwolnienia konsumenta od obowiązku spłaty.

Sektor

bankowość

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę