III CZP 146/93

I SA/Łd 64/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-03-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Gortych-Ratajczyk
Joanna Grzegorczyk-Drozda /przewodniczący/
Paweł Janicki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2230
art. 44zb
Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 754
art. 26 ust 2-3, art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych
Dz.U. 2023 poz 1270
art. 252 ust 1 , ust3, ust 4, ust 6 pkt 1
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 775
art. 76 par 1, art. 130 par 1, art. 107 par 1 pkt 8.
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda, Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.), Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk, Protokolant Starszy specjalista Małgorzata Kowalczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2025 r. sprawy ze skargi C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 18 listopada 2024 r. nr KO.492.34.2024 w przedmiocie określenia wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w latach 2018 - 2020 i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2019 – 2020 oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 stycznia 2025 r. C. Sp. z o.o.
z siedzibą w Ł. - organu prowadzącego S. w R., reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 18 listopada 2024 r., na mocy której uchylono decyzję Starosty Radomszczańskiego z dnia 29 maja 2024 r. w części, tj. w przedmiocie określenia wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2018 r. podlegającej zwrotowi do budżetu Powiatu Radomszczańskiego wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych (tj. punkty: 1, 6 /w zakresie w jakim odwołuje się on do punktu 1 decyzji/, 8) i w tym zakresie umarzono postępowanie w sprawie (pkt 1) oraz utrzymano w mocy decyzję w pozostałym zakresie (pkt 2).
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na podstawie poczynionych ustaleń faktycznych.
Na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. 2024 r., poz. 754 ze zm.) dalej u.f.z.o., oraz Uchwały
Nr XVI/140/2020 Rady Powiatu Radomszczańskiego z dnia 29 stycznia 2020 r.
w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych szkół
i placówek oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości pobrania
i wykorzystywania tych dotacji w okresie od 22 marca 2021 roku do 31 października 2021 roku na podstawie upoważnień Starosty Powiatu Radomszczańskiego w S. w R. przeprowadzona została kontrola, której przedmiotem było sprawdzenie prawidłowości pobrania
i wykorzystania dotacji przekazanej przez Powiat Radomszczański w latach 2018
-2020.
W celu sprawdzenia prawidłowości wykorzystania dotacji, kontroli poddano dokumentację w/w placówki i ustalono, że dotacja została wykorzystana niezgodnie
z przeznaczeniem oraz w nadmiernej wysokości.
W związku z powyższym, w dniu 29 maja 2024 r. zapadła decyzja Starosty Radomszczańskiego, Nr 1/2024, znak: EKI.3032.34.2021 :
1) określająca wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2018 r.
w łącznej kwocie 14.263,00 zł;
2) określająca wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2019 r.
w łącznej kwocie 42.823,43 zł;
3) określająca wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2020 r.
w łącznej kwocie 28.324,37 zł;
4) określająca wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2019 r. w łącznej kwocie 1.837,62 zł;
5) określająca wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2020 r. w łącznej kwocie 2.368,91 zł;
6) określająca termin naliczania odsetek jak dla zaległości podatkowych należnych od kwot wymienionych w pkt 1 i 2 - od dnia 8 czerwca 2022 r.;
7) określająca termin naliczania odsetek jak dla zaległości podatkowych należnych od kwot wymienionych w pkt 3:
- od kwoty 26.143,45 zł od dnia 8 czerwca 2022 r.,
- od kwoty 2.180,00 zł od dnia 27 kwietnia 2022 r.,
- od kwoty 0,92 zł od dnia 1 maja 2022 r.;
8) nakazująca zwrot dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2018 r. w kwocie 14.263,00 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia
8 czerwca 2022 r. do dnia zapłaty;
9) nakazująca zwrot dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2019 r. w kwocie 42.823,43 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia
8 czerwca 2022 r. do dnia zapłaty;
10) nakazująca zwrot dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2020 r. w kwocie 28.324,37 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia:
8 czerwca 2022 r. od kwoty 26.143,45 zł, od dnia 27 kwietnia 2022 r. od kwoty 2.180,00 zł, od dnia 1 maja 2022 r. od kwoty 0,92 zł - do dnia zapłaty;
11) nakazująca zwrot dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2019 r.
w kwocie 1.837,62 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych począwszy od dnia: 27 lutego 2019 r. od kwoty 36,51 zł, 25 kwietnia 2019 r. od kwoty 1.234,54 zł, 29 maja 2019 r. od kwoty 483,99 zł, 25 lipca 2019 r. od kwoty 82,5 8 zł - do dnia zapłaty;
12) nakazująca zwrot dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2020 r.
w kwocie 2.368,91 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych począwszy od dnia: 25 czerwca 2020 r. od kwoty 1.407,01 zł, 28 września 2020 r. od kwoty 560,00 zł, 22 października 2020 r. od kwoty 401,90 zł - do dnia zapłaty.
Rozpoznając odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji, z uwagi
na przedawnienie zobowiązania dotacyjnego za 2018 r., które nastąpiło z końcem 2023 r., Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję w przedmiocie określenia wysokości dotacji pobranych w nadmiernej wysokości w 2018 r., podlegających zwrotowi do budżetu Powiatu Radomszczańskiego wraz odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych i umorzyło postępowania w tym zakresie, ze względu na jego bezprzedmiotowość.
I. W odniesieniu do dotacji pobranej w nadmiernej wysokości za 2019 r.
w kwocie łącznej 42.823,43 zł (art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
o finansach publicznych – Dz.U 2023, poz. 1270 ze zm.) dalej : u.f.p, Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że jest ona wynikiem zawyżenia liczby słuchaczy o 82 osoby (za miesiące: styczeń, marzec, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad 2019 r.) w stosunku do dotacji przyznanej, co wynika
z ujawnionej różnicy pomiędzy sprawozdaniami strony skarżącej dotyczącymi obecności słuchaczy na zajęciach edukacyjnych, a listami obecności przedstawionymi do kontroli. Zawyżenie dotacji wyniosło 11.438,18 zł.
Podstawą tych ustaleń były listy obecności odzwierciedlające uczestnictwo uczniów w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych przewidzianych
w planie nauczania, przy czym na zakwestionowanych listach obecności brak było jakichkolwiek podpisów słuchaczy lub słuchacze dokonali nieczytelnych podpisów.
Kolegium podzieliło argumentację organu I instancji, że warunkiem przyznania dotacji jest ażeby uczestnictwo w zajęciach w podanym wymiarze (nie mniej niż 50%) było potwierdzone własnoręcznymi, czytelnymi podpisami słuchaczy na listach obecności na tych zajęciach, przy czym to dziennik lekcyjny i listy obecności stanowiły dowody wiarygodne korzystające z domniemania prawdziwości.
Kolegium podkreśliło, że w załącznikach do zakwestionowanej decyzji wyraźnie wskazano, którzy słuchacze z imienia i z nazwiska, po zbadaniu list obecności, nie przekroczyli w poszczególnych miesiącach minimalnej frekwencji 50%, a którzy nie dokonali na tych listach "czytelnych podpisów". Przy czym termin ten choć faktycznie nie posiada legalnej definicji prawnej, to Kolegium przyjęło, iż "czytelny podpis", to imię
i nazwisko osoby podpisującej (albo co najmniej nazwisko), dające się zidentyfikować
i przypisać do danej osoby.
Drugą przyczyną pobrania dotacji w nadmiernej wysokości, stanowiło zawyżenie liczby słuchaczy w miesiącu lutym 2019 r. o 225 osób (zawyżenie otrzymanej dotacji wyniosło 31.385,25 zł), z uwagi na nieprzedstawienie do kontroli oryginalnych list obecności odzwierciedlających uczestnictwo uczniów w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych.
Wobec faktu, iż dyrektor kontrolowanej placówki przedłożyła do kontroli niezawierające potwierdzenia za zgodność z oryginałem kserokopie list obecności słuchaczy na zajęciach, Kolegium podkreśliło, że to na organie prowadzącym szkołę spoczywa obowiązek prowadzenia dokumentacji w taki sposób, aby była przejrzysta, czytelna i rzetelna. Powyższy obowiązek wynika ponadto z § 17 ust. 4 uchwały Rady Powiatu Radomszczańskiego z dnia 26 kwietnia 2018 r. Nr XLIII/300/2018 w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół i placówek niepublicznych (...), która obowiązywała w dacie udzielenia dotacji, jak i z § 18 ust. 4 uchwały Rady Powiatu Radomszczańskiego z dnia 29 stycznia 2020 r. Nr XVI/140/2020 w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych szkół i placówek (...), która również obowiązywała w dacie przeprowadzania kontroli rozliczenia dotacji,
a zgodnie z którymi, dyrektor kontrolowanej szkoły lub placówki lub upoważniony przez niego pracownik przedkłada oryginały dokumentów, wyciągi, zestawienia, obliczenia
i wydruki, a także udziela kontrolującym informacji i wyjaśnień.
W odniesieniu do dotacji pobranej w nadmiernej wysokości za 2020 r.
w kwocie łącznej 28.324,37 zł (art. 252 ust 1 pkt 2 u.f.p.), Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, iż powyższe było po pierwsze konsekwencją zawyżenia w styczniu i lutym na kierunkach: technik usług kosmetycznych, florysta
o 1 osobę w styczniu i o 3 osoby w lutym w stosunku do dotacji przyznanej (zawyżenie otrzymanej dotacji wyniosło 760,32 zł, tj. 4 x 190,08 zł) i na kierunkach: technik administracji, BHP, technik rachunkowości o 2 osoby w styczniu i o 21 osób w lutym w stosunku do dotacji przyznanej (zawyżenie otrzymanej dotacji wyniosło 2.843,95 zł, tj. 23 x 123,65 zł).
Podstawę tych ustaleń stanowiły listy obecności odzwierciedlające uczestnictwo uczniów w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych przewidzianych w planie nauczania, przy czym na zakwestionowanych listach obecności brak było jakichkolwiek podpisów słuchaczy lub słuchacze dokonali nieczytelnych podpisów.
Drugą przyczyną stanowiło zawyżenie liczby uczniów w miesiącach
marzec-sierpień 2020 r. na kierunkach: technik usług kosmetycznych, florysta - łącznie o 18 osób (3 osoby w każdym miesiącu) w stosunku do dotacji przyznanej (zawyżenie otrzymanej dotacji wyniosło 3.421,44 zł, tj. 18 x 190,08 zł) i na kierunkach: technik administracji, BHP, technik rachunkowości łącznie o 126 osób (21 osób w każdym miesiącu) w stosunku do dotacji przyznanej (zawyżenie otrzymanej dotacji wyniosło 15.579,90 zł, tj. 126 x 123,65 zł). Podstawą tych ustaleń jest to, że skarżąca przy podawaniu liczby uczniów uprawnionych do otrzymania dotacji nie zastosowała się do obowiązujących w tym okresie przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz. U. z 2020 r., poz. 493 z późn. zm.) dalej: rozporządzenie MEN.
Jak zaznaczyło Kolegium, z uwagi na czasowe zawieszenie zajęć szkolnych, spowodowane ogłoszeniem od 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS
-CoV-2, w powołanym wyżej rozporządzeniu MEN na potrzeby obliczania dotacji dla szkół niepublicznych wprowadzono szczególne zasady ustalania liczby uczniów uczestniczących w zajęciach. Przy wypłacie dotacji w okresie czasowego zawieszenia zajęć szkolnych na podstawie powołanego rozporządzenia MEN, punktem odniesienia jest w każdym miesiącu luty 2020 r. Przy czym dotyczy on zarówno posiadania statusu ucznia, jak i uczestniczenia w 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych.
Innymi słowy jedynym kryterium, od którego uzależnione jest wypłacenie dotacji oświatowej za miesiące od marca do końca sierpnia 2020 r., jest spełnienie wymogu sekwencyjnego uczestniczenia w 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych według stanu za luty 2020 r.
Trzecia przyczyna pobrania dotacji w nadmiernej wysokości za 2020 r. wynikała
z zawyżenia liczby uczniów w miesiącu wrześniu na kierunkach: technik usług kosmetycznych, florysta o 3 osoby w stosunku do dotacji przyznanej (zawyżenie otrzymanej dotacji wynosi 570,24 zł, tj. 3 x 190,08 zł) i na kierunkach: technik administracji, BHP, technik rachunkowości o 6 osób w stosunku do dotacji przyznanej (zawyżenie otrzymanej dotacji wynosi 741,90 zł, tj. 6 x 123,65 zł).
Podstawą tych ustaleń są listy obecności odzwierciedlające uczestnictwo uczniów w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych przewidzianych
w planie nauczania (na listach obecności brak jakichkolwiek podpisów, dokonanie przez słuchaczy nieczytelnych podpisów, lub słuchacze nie osiągnęli co najmniej 50% frekwencji na obowiązkowych zajęciach edukacyjnych.
Czwartą przyczyną stanowiło zawyżenie liczby uczniów za miesiące październik-grudzień 2020 r, na kierunkach: technik administracji, BHP, technik rachunkowości o 6 osób w każdym z miesięcy liczby uczniów podawanych do otrzymania dotacji (zawyżenie otrzymanej dotacji wyniosło 2.225,70 zł, tj. 6 x 3 x 123,65 zł). Podstawą tych ustaleń jest to, że skarżąca przedstawiając liczbę uczniów uprawnionych do otrzymania dotacji nie zastosowała się do obowiązujących w tym okresie przepisów rozporządzenia MEN.
Kolegium wyjaśniło przy tym, że stosownie do § 10 rozporządzenia MEN (obowiązującego w październiku 2020 r.), w przypadku ograniczenia funkcjonowania szkoły dotowanej na podstawie art. 26 ust. 2 i art. 41 ust. 2 u.f.z.o., warunek,
o którym mowa w art. 26 ust. 2 i art. 41 ust. 2 u.f.z.o. dotyczący uczestnictwa ucznia
w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb u.s.o., ustala się
w danym miesiącu w odniesieniu do okresu, w którym danego ucznia nie obejmowało ograniczenie funkcjonowania szkoły. Okres, o który mowa w ust. 9, nie może być krótszy niż 40% czasu przeznaczonego na obowiązkowe zajęcia edukacyjne, o których mowa w ust. 9 (§ 10 ust. 10 rozporządzenia MEN).
Jeżeli okres, w którym danego ucznia nie obejmuje ograniczenie funkcjonowania szkoły, w danym miesiącu jest krótszy niż 40%, to uznaje się,
że uczeń spełnił w tym miesiącu warunek, o którym mowa w ust. 9, jeżeli spełnił go
w odniesieniu do ostatniego miesiąca, w którym ustalano spełnienie tego warunku na podstawie art. 26 ust. 2 i art. 41 ust. 2 u.f.z.o. lub ust. 9 i 10 (§ 10 ust. 11 rozporządzenia MEN).
Jeżeli okres, w którym danego ucznia nie obejmuje ograniczenie funkcjonowania szkoły, we wrześniu 2020 r. albo we wrześniu i w październiku 2020 r. jest krótszy niż 40%, a uczeń rozpoczął naukę na pierwszym semestrze roku szkolnego 2020/2021 w szkole, o której mowa w ust. 9, to uznaje się, że warunek uczestnictwa ucznia w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, o którym mowa
w art. 26 ust. 2 oraz art. 41 ust. 2 u.f.z.o., został spełniony (§ 10 ust. 12 rozporządzenia MEN)
Przepis § 10 ust. 12 rozporządzenia MEN od 1 listopada 2020 r. do
31 grudnia 2020 r. stanowił, iż jeżeli okres w danym miesiącu, w którym danego ucznia nie obejmuje ograniczenie funkcjonowania szkoły jest krótszy niż 40%,
a uczeń rozpoczął naukę na pierwszym semestrze roku szkolnego 2020/2021
w szkole, o której mowa w ust. 9, i niemożliwe jest spełnienie warunku uczestnictwa
w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, o którym mowa w art. 26 ust. 2 oraz
art. 41 ust. 2 u.f.z.o., na podstawie tych przepisów lub ust. 9-11, to uznaje się,
że warunek został spełniony, gdy organizacja zajęć w tym semestrze umożliwia temu uczniowi spełnienie warunku, o którym mowa w art. 44 w ust. 2 u.s.o.
Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy wskazano, iż ustalenie spełnienia warunku frekwencji w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania szkoły kontrolowanej sprowadza się do analizy liczby godzin, która powinna być zrealizowana w danym miesiącu.
W oparciu o przedłożone w trakcie trwania kontroli przez dyrektora placówki listy obecności, odzwierciedlające uczestnictwo uczniów w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych w miesiącu wrześniu i październiku 2020 r. oraz przedłożone
w ramach działań kontrolnych zestawienia dokonano poniższych ustaleń:
- na kierunku kształcenia: florysta sem. I - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 41 godzin. Zostało zrealizowanych 16 godzin.
- na kierunku kształcenia: florysta sem. II - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 41 godzin. Zostało zrealizowanych 16 godzin.
Ponieważ liczba godzin, która została zrealizowana nie wynosi co najmniej 40%
(16 godzin stanowi 39,02% łącznej liczby godzin < 40% wymaganego okresu realizowania zajęć), frekwencja danego ucznia nie może być ustalana w odniesieniu do m-ca października.
W dalszej kolejności organ wskazał, że na kierunkach kształcenia:
- technik bezpieczeństwa i higieny pracy sem. I - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 51 godzin. Zostało zrealizowanych 20 godzin.
- technik bezpieczeństwa i higieny pracy sem. II, sem. III - rok szkolny 2020/2021.Liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana
w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 51 godzin. Zostało zrealizowanych
20 godzin. Ponieważ liczba godzin, która została zrealizowana nie wynosi co najmniej 40% (20 godzin stanowi 39,2% łącznej liczby godzin < 40% wymaganego okresu realizowania zajęć), frekwencja danego ucznia nie może być ustalana w odniesieniu do m-ca października.
- technik usług kosmetycznych sem. I - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 31 godzin. Zostało zrealizowanych 12 godzin.
- technik usług kosmetycznych sem. II - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 31 godzin. Zostało zrealizowanych 12 godzin. Ponieważ liczba godzin, która została zrealizowana nie wynosi co najmniej 40% (12 godzin stanowi 38,7% łącznej liczby godzin < 40% wymaganego okresu realizowania zajęć), frekwencja danego ucznia nie może być ustalana w odniesieniu do m-ca października.
- technik usług kosmetycznych sem. III - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 48 godzin. Zostało zrealizowanych 24 godzin. Liczba godzin, która została zrealizowana, wynosi co najmniej 40% (24 godziny stanowią 50% łącznej liczby godzin > 40% wymaganego okresu realizowania zajęć), frekwencję danego ucznia należy ustalić w odniesieniu do m-ca października.
- technik usług kosmetycznych sem. IV - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 41 godzin. Zostało zrealizowanych 16 godzin. Ponieważ liczba godzin, która została zrealizowana nie wynosi co najmniej 40% (16 godzin stanowi 39,02% łącznej liczby godzin < 40% wymaganego okresu realizowania zajęć), frekwencja danego ucznia nie może być ustalana w odniesieniu do m-ca października.
- technik administracji sem. I - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 41 godzin. Zostało zrealizowanych 16 godzin.
- technik administracji sem. II - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 41 godzin. Zostało zrealizowanych 16 godzin. Ponieważ liczba godzin, która została zrealizowana nie wynosi co najmniej 40% (16 godzin stanowi 39,02% łącznej liczby godzin < 40% wymaganego okresu realizowania zajęć), frekwencja danego ucznia nie może być ustalana w odniesieniu do m-ca października.
- technik administracji sem. III, sem. IV - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 51 godzin. Zostało zrealizowanych 20 godzin. Ponieważ liczba godzin, która została zrealizowana nie wynosi co najmniej 40% (20 godzin stanowi 39,2% łącznej liczby godzin < 40% wymaganego okresu realizowania zajęć), frekwencja danego ucznia nie może być ustalana w odniesieniu do m-ca października.
- technik rachunkowości sem. I - rok szkolny 2020/2021, liczba godzin zajęć edukacyjnych, która powinna być zrealizowana w miesiącu październiku 2020 r. wynosiła 51 godzin. Zostało zrealizowanych 22 godziny.
Warunek uczestnictwa ucznia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych, należało zweryfikować w oparciu o ostatni miesiąc, w którym frekwencja była ustalana: na podstawie art. 26 ust 2 u.f.z.o. lub na podstawie § 10 ust. 9 i 10 rozporządzenia MEN - tj. miesiąca września 2020 r.
Na podstawie powyższego stanu prawnego i ustaleń faktycznych organ
I instancji przyjął, iż skarżąca w miesiącach od października do grudnia 2020 r. zawyżyła na kierunkach: technik administracji, BHP, technik rachunkowości o 6 osób
w każdym z miesięcy liczbę uczniów podawanych do otrzymania dotacji.
Kolejną przyczyną pobrania dotacji w nadmiernej wysokości stanowiło zawyżenie w 2020 roku otrzymanej dotacji o ogólną kwotę 2.180,92 zł, na uczniów kształcących się na poszczególnych kierunkach, z uwagi na niezastosowanie właściwej stawki dotacji obowiązującej w 2020 r. dla każdego z kierunków kształcenia prowadzonych przez placówkę (nierozróżnienie stawek dla poszczególnych kierunków obowiązujących
w 2020 r,, tj. zastosowanie dla kierunków technik usług kosmetycznych i florysta zaniżonych stawek w wysokości 154,75 zł za każdego ucznia, zamiast stawki 190,08 zł za każdego ucznia, natomiast przy kierunkach technik administracji, technik BHP oraz technik rachunkowości zastosowano zawyżone stawki 154,75 zł za każdego ucznia, zamiast stawki 123,65 zł za każdego ucznia).
Skarżąca otrzymała (po korekcie zaakceptowanej przez stronę) dotację
w wysokości 501.988,87 zł, uwzględniając zaś właściwe stawki dotacji (bez korekty
o dotację nienależną z uwagi na frekwencję uczniów i wykorzystanie niezgodnie
z przeznaczeniem) winna to być kwota 499.807,95 zł. Różnica stanowi dotację pobraną w nadmiernej wysokości w kwocie 2.180,92 zł (501.988,87 zł-499.807,95 zł).
II. W odniesieniu do dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2019 r. w kwocie łącznej 1.837, 62 zł (art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p.), Kolegium podzieliło ustalenia
i argumentację organu I instancji, iż jest ona wynikiem :
- rozliczenia z otrzymanej dotacji poniesionych przez skarżącą wydatków w kwocie łącznej 82,58 zł na zakup artykułów spożywczych (m.in.: kawa, herbata, cukier, ciastka, mleko), które wg opisu na fakturach służyć miały "na bieżące potrzeby sekretariatu". Kolegium podkreśliło, iż tego rodzaju wydatki nie mogły być pokryte
z dotacji, gdyż nie są to wydatki kwalifikowalne i nie służą realizacji zadań oświatowych. Nie mieszczą się zatem bowiem w kategorii wydatków, o których mowa w art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w zw. z art. 44 ust. 3 u.f.p.
- rozliczenia z otrzymanej dotacji poniesionych przez skarżącą wydatków w kwocie
36,51 zł na zakup wizytówek, podczas gdy tego rodzaju wydatek nie mógł być pokryty z dotacji, bowiem nie jest to wydatek kwalifikowalny. Wydatek dotyczący druku wizytówek – jak zaznaczyło Kolegium - jest związany przede wszystkim z promocją szkoły i służy przede wszystkim interesowi jednostki dotowanej, tj. zwiększeniu jej rozpoznawalności wśród potencjalnych klientów, nie jest zaś związany z działalnością oświatową rozumianą jako proces kształcenia.
- rozliczenia z otrzymanej dotacji poniesionych przez skarżącą wydatków w kwocie łącznej 1.718, 53 zł, które nie dotyczą kontrolowanej szkoły, lecz innych placówek, dla których skarżąca jest organem prowadzącym. Kolegium podzieliło stanowisko organu
I instancji, iż tego rodzaju wydatki nie mogły być pokryte z dotacji, gdyż nie są to wydatki kwalifikowalne. W ramach dotacji dofinansowanie może obejmować jedynie zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej dotyczące danej szkoły (placówki dotowanej) a nie zaś każdej innej placówki, dla której wspólnym podmiotem jest organ prowadzący.
III. W odniesieniu do dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2020 r.
w kwocie łącznej 2.368, 91 zł (art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p.), Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji iż jest ona wynikiem rozliczenia z otrzymanej dotacji poniesionego przez skarżącą wydatku w kwocie 641,90 zł za kształcenie na Podyplomowych Studiach "..." dyrektora szkoły.
W ocenie Kolegium tego rodzaju wydatek nie mógł być pokryty z dotacji, bowiem nie jest to wydatek kwalifikowalny. Wydatki poniesione na studia mogą być sfinansowane z dotacji jedynie w przypadku, gdy rozwijają warsztat i umiejętności dydaktyczne, czy opiekuńcze, co w oczywisty sposób przekłada się na realizację celów związanych z kształceniem, wychowaniem i opieką i tym samym służą bezpośrednio uczniom dotowanej szkoły, czy placówki. Tego rodzaju wydatek został sklasyfikowany przez Kolegium jako przysporzenie kwalifikacji dla dyrektora szkoły, który
w momencie zatrudniania na wskazane stanowisko winien posiadać określone kwalifikacje, a nie dopiero finansować je ze środków publicznych, co nie przekłada się na cele dydaktyczne prowadzonej szkoły.
Zdaniem Kolegium wskazany wydatek stanowił dofinansowanie, które nie wpisuje się w żaden sposób w treść art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w zw. z art. 44 ust. 3 u.f.p.
Dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem w 2020 r. jest także wynikiem rozliczenia z otrzymanej dotacji poniesionych przez skarżącą wydatków
w kwocie 656,10 zł na delegacje służbowe pracowników szkoły, które odbyły się
w 2018 r.
W ocenie Kolegium powyższe wydatki nie mogły być pokryte z dotacji otrzymanej w 2020 r., bowiem dotyczą one okresu sprzed dwóch lat. Nie są to zatem wydatki bieżące szkoły dotyczące 2020 r. Poza tym, wydatki na wyjazdy na szkolenia marketingowe, wyjazdy związane z plakatowaniem, ulotkowaniem, prelekcjami, są to wydatki dotyczące szeroko rozumianego reklamowania szkoły, zwiększania rozpoznawalności szkoły wśród potencjalnych klientów, a tym samym zwiększania przychodów organu prowadzącego szkołę. Nie są to zatem wydatki kwalifikowalne,
o których mowa w art. 35 ust. 1 u.f.z.o.
Na dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem złożyły się także rozliczenia z otrzymanej dotacji poniesionych przez skarżącą wydatków w kwocie łącznej 109,01 zł na zakup artykułów spożywczych, które wg opisu na fakturach służyć miały "na bieżące potrzeby sekretariatu". Kolegium zauważyło dodatkowo,
że faktury dokumentujące powyższe zakupy zostały wystawione w 2018 r.,
co dodatkowo - oprócz argumentacji odnoszącej się do braku traktowania tego rodzaju wydatku jako kwalifikowalnego - nie daje podstaw do ich rozliczenia z dotacji otrzymanej w 2020 r.
Dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem w 2020 r. obejmowała również rozliczenia z otrzymanej dotacji wydatków nieudokumentowanych w łącznej kwocie 961,90 zł (560,00 zł + 401,90 zł). Z protokołu kontroli wynika, iż strona nie przedłożyła do kontroli, ani w trakcie prowadzonego postępowania faktury
nr [...] z dnia 8 września 2020 r. na kwotę 560,00 zł, w ramach rozliczonych wynagrodzeń kadry pedagogicznej (data zapłaty: 24 września 2020 r., forma zapłaty: przelew) i faktury nr [...] z dnia 27 października 2020 r. na kwotę 401,90 zł, w ramach rozliczonych wydatków rzeczowych na zakup wyposażenia szkoły (data zapłaty: 27 października 2020 r., forma zapłaty: przelew).
W ocenie Kolegium, skoro zatem strona nie przedłożyła faktur dokumentujących określone wydatki, to wydatków takich nie można było pokryć z otrzymanej kwoty dotacji.
Za prawidłowe Kolegium uznało wskazane przez organ I instancji początkowe terminy od których naliczane winny być odsetki, liczone jak od zaległości podatkowych, od niezwróconych w terminach kwot dotacji pobranych w nadmiernej wysokości (tj. od 8 czerwca 2022 r. - po upływie 15 dni od dnia stwierdzenia nieprawidłowości, który to fakt powiązano z datą podpisania protokołu kontroli, tj. 23 maja 2022 r). oraz wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2019-2020 (terminów przekazania transz dotacji za poszczególne miesiące 2019 i 2020 r.).
Prawidłowo także wskazano termin liczenia odsetek od kwot dotacji pobranych w nadmiernej wysokości: — 2.180,00 zł, tj. od dnia 27 kwietnia 2022 r. (po upływie 15 dni od dnia wskazania powyższej kwoty w doręczonym w dniu 11 kwietnia 2022 r. wezwaniu z dnia 8 kwietnia 2022 r. znak: EK.3032.24.2022, - 0,92 zł, tj. od dnia
1 maja 2022 r. (po upływie 15 dni od dnia wskazania powyższej kwoty w doręczonym w dniu 15 kwietnia 2022 r. wezwaniu z dnia 13 kwietnia 2022 r. znak: EK.3032.24.2022 (wskazanie prawidłowej kwoty do zwrotu powiększonej o brakujące we wcześniejszym wezwaniu grosze).
Odnosząc się do kwestii niepodpisania decyzji, jak i załączników do niej przez ,,uprawniony organ", a także wniosku o przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego na okoliczność właściwego umocowania Pani R. K. - Członka Zarządu Powiatu do podpisywania decyzji dotyczących zwrotu dotacji, Kolegium uznało, że iż decyzja została prawidłowo podpisana przez umocowaną do tego osobę.
Odnosząc się z kolei do zarzutu wydania decyzji "pozbawionej właściwego pouczenia w zakresie prawa strony do złożenia odwołania, tj. wyjaśnienia, kiedy odwołanie uznaje się za złożone w terminie oraz wskazania sposobu obliczania terminu, mimo iż takie pouczenie jest obligatoryjnym elementem decyzji administracyjnej", Kolegium uznało je za niezasadny, wskazując, że trudno wymagać od organu administracji, aby w decyzji informował stronę, poza niezbędnymi elementami pouczenia o możliwości wniesienia środka zaskarżenia do odpowiedniego organu i jego terminie, prawie do zrzeczenia się odwołania i jego skutkach, także o sposobach liczenia terminów, tym bardziej, że w analizowanej sprawie strona zastępowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika.
Zarzuty związane z brakiem metryki sprawy w aktach organu I instancji,
a także udostępnieniem pełnomocnikowi nieponumerowanych akt sprawy, Kolegium uznało za nie mające istotnego wpływu na wynik sprawy. Ponadto, akta organu I instancji zostały wpięte w segregatory i teczki w porządku chronologicznym, znajduje się na nich opis, a także załączono do nich, wykaz akt sprawy.
Spółka zaskarżyła powyższą decyzję SKO w części, tj. w zakresie pkt 2 rozstrzygnięcia, zarzucając jej naruszenie :
1) art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2023 r. poz. 775 t.j. z późn. zm.) dalej: k.p.a. w zw. z 107 §1 pkt 8 k.p.a. w zw. z art. 268a k.p.a., poprzez utrzymanie decyzji Starosty Radomszczańskiego w zaskarżonej części pomimo braku podpisu uprawnionego organu, z uwagi na brak odpowiedniego uprawnienia pracownika organu, którego podpis widnieje na decyzji;
2) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a., poprzez wydanie decyzji częściowo utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Radomszczańskiego, przy jednoczesnym braku uwzględnienia zachodzącej wobec wskazanej decyzji przesłanki uzasadniającej stwierdzenie jej nieważności, z uwagi na wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa, poprzez brak podpisu z podaniem imienia, nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji;
3) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a., poprzez bezzasadne wydanie decyzji w części utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Radomszczańskiego, w sytuacji gdy zgromadzony
w toku niniejszego postępowania materiał dowodowy uzasadniał wydanie decyzji
o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i umorzeniu postępowania w całości, względnie o stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji, z uwagi na wydanie jej
z rażącym naruszeniem prawa, z uwagi na brak wymaganego podpisu;
4) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na pominięciu przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji kwestii nieuwzględnienia przy ponownym rozpoznawaniu sprawy wszystkich okoliczności przez organ I instancji, które w swoim orzeczeniu wyszczególnił organ II instancji przy uprzednim uchyleniu decyzji Starosty Radomszczańskiego
i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, a które należało wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, jako że ustalenia organu II instancji są w tym zakresie wiążące dla organu I instancji;
5) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w z art. 80 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej części decyzji Starosty Radomszczańskiego, pomimo naruszenia w toku postępowania zasad prawdy obiektywnej, zasady swobodnej oceny dowodów oraz ciążącego na organie administracji obowiązku wyczerpującego i całościowego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności w zakresie w jakim organ oparł swoje ustalenia na tezie, zgodnie z którą organ z jednej strony nie ma jakichkolwiek problemów z przypisaniem poszczególnych podpisów znajdujących się na przedłożonych listach obecności do konkretnych słuchaczy, z drugiej zaś uznaje on, iż w rozumieniu art. 26 ust. 3 u.f.z.o. należy uznać, iż są one nieczytelne,
co należy uznać za rozumowanie wewnętrznie sprzeczne;
6) art. 10 § 1 k.p.a., poprzez naruszenie prawa strony do czynnego udziału
w każdym stadium postępowania i umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w zakresie w jakim pełnomocnik strony nie był w stanie zapoznać się z aktami postępowania,
z uwagi na sposób ich prowadzenia w formie luźnego, nieponumerowanego zbioru pojedyńczych dokumentów oraz braku metryki akt sprawy, co stanowiło
o faktycznej niemożności dokonania oceny, jakie dokumenty i materiały znajdują się w aktach sprawy i na jakich przesłankach organy I i II instancji oparły swoje rozstrzygnięcia;
7) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a., poprzez bezpodstawne uznanie przez organ, iż nieprzedłożone w oryginale listy obecności odzwierciedlające uczestnictwo uczniów, w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych nie posiadają mocy dowodowej, czym w sposób bezpodstawny organ ograniczył dopuszczalny
w postępowaniu administracyjnym krąg możliwych do dopuszczenia dowodów, tym samym naruszając prawo strony do rzetelnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, stanowiącego podstawę decyzji;
8) art. 252 ust. 1 pkt 1) w zw. z ust. 5 u.f.p. w zw. z art. 35 u.f.z.o., poprzez ich bezpodstawne zastosowanie i przyjęcie, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uznanie części dotacji wypłaconej przez organ za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, a tym samym - obowiązek zwrotu tej części dotacji, w sytuacji, gdy wszystkie udokumentowane przez odwołującą wydatki mieściły się w granicach określonych regulacją art. 35 ust. u.f.z.o.;
9) art. 252 ust. 1 pkt 2} w zw. z ust. 3 w zw. z ust. 5 u.f.p. w zw. z art. 26 ust. 2, 4 i 7 u.f.z.o. i w zw. § 10 ust. 1-3 i ust. 10-12 rozporządzenia MEN, poprzez ich bezpodstawne zastosowanie i uznanie, że dotacja na zakwestionowanych
w zaskarżonej decyzji słuchaczy, została pobrana na słuchaczy, którzy nie spełnili wymogu 50% obecności w obowiązkowych zajęciach lekcyjnych w danym miesiącu lub wymóg ten dla tych słuchaczy nie został uznany za spełniony lub dotacja na tych słuchaczy nie przysługiwała, co skutkowało przyjęciem, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uznanie części dotacji wypłaconej przez organ za pobraną w nadmiernej wysokości, a tym samym obowiązek zwrotu tej części dotacji, w sytuacji, gdy odwołująca wykazała w sposób niebudzący wątpliwości,
że rzeczywista frekwencja słuchaczy w latach 2019-2020 odpowiadała informacjom sukcesywnie przekazywanym w tym względzie organowi i spełniała nie tylko warunki określone w treści art. 26 ust. 2 u.f.z.o., ale również w treści rozporządzenia, w kolejnych jego wersjach, obowiązujących w określonych czasookresach;
10) art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b u.f.z.o., poprzez jego nieprawidłową wykładnię
i w konsekwencji uznanie, że odwołująca wydatkowała dotacje niezgodnie
z przeznaczeniem w szczególności poprzez błędne przyjęcie, iż wydatki na szkolenie dyrektora szkoły, to jest wydatki poniesione na kształcenie w ramach studiów podyplomowych są wydatkami spoza katalogu zawartego w ramach wskazanego przepisu u.f.z.o., podczas gdy wydatki na szkolenia są elementem którego finansowanie wywieść można z treści przepisu art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy
z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo Oświatowe (Dz.U.2024.737 t.j. z dnia 2024.05.16, dalej p.o.), to jest obowiązek organu prowadzącego do zapewnienia warunków działania szkoły, a beneficjentami tych wydatków są sami słuchacze;
11) art. 26 ust. 3 u.f.z.o. poprzez błędną wykładnię pojęcia "czytelnego podpisu" skutkującą uznaniem, iż część podpisów na listach obecności była podpisami nieczytelnymi;
12) art. 66a k.p.a. w zw. z art. 73 § 1 i § 1a k.p.a, poprzez prowadzenie akt postępowania administracyjnego w sposób uniemożliwiający faktyczne zapoznanie się z nimi przez stronę, w szczególności z uwagi na brak - numeracji dokumentów znajdujących się w aktach i prowadzenie ich w sposób umożliwiający swobodne dodawanie i wyjmowanie dołączonych dokumentów, co w połączeniu uniemożliwia jakiekolwiek rozeznanie, które z dokumentów i w jakim ciągu chronologicznym należą do akt sprawy, co narusza prawa trony do zapoznania się z nimi, a także brak prowadzenia metryki akt sprawy;
13) art. 252 ust. 6 pkt 2) w zw. z ust. 1 pkt 2) u.f.p., poprzez nieprawidłowe określenie terminu naliczania odsetek od dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w sytuacji, gdy z przywołanych przepisów wynika, że w odniesieniu do dotacji pobranej
w nadmiernej wysokości, odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia następującego po upływie terminu zwrotu należności, który z kolei określony został na 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, że dotacja faktycznie pobrana została w nadmiernej wysokości, przy czym stwierdzenie tych okoliczności nastąpić może wyłącznie
w drodze wykonalnej decyzji administracyjnej, którego to przymiotu skarżona decyzja nie posiada, a zatem wskazany termin nie rozpoczął jeszcze swego biegu.
W konkluzji postawionych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zakwestionowanej decyzji Kolegium w zakresie pkt 2 wraz z poprzedzającą ją decyzją Starosty Radomszczańskiego z dnia 29 maja 2024 r. oraz umorzenie postępowania administracyjnego. Nadto, o zasądzenie od Kolegium na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
W odniesieniu do dotacji za rok 2019 uznanej za pobraną w nadmiernej wysokości w kwocie 42.823,43 zł, podstawą rozstrzygnięcia stał się art. 26 ust. 2 i 3 u.f.z.o. Zgodnie z przywołanymi przepisami niepubliczne szkoły, w których nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, otrzymują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2022, poz. 2230 ze zm.), dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego (ust. 2).
Uczestnictwo uczniów w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, o którym mowa w ust. 2, potwierdza się na tych zajęciach ich własnoręcznymi, czytelnymi podpisami na listach obecności (ust. 3).
Realizując wymagania cytowanych przepisów, organy trafnie przeanalizowały różnice dotyczące obecności słuchaczy na zajęciach edukacyjnych występujące pomiędzy sprawozdaniami strony skarżącej i listami obecności przedstawionymi do kontroli. Celem tak oznaczonej weryfikacji było ustalenie, czy spełniony jest warunek
z przywołanego wyżej art. 26 ust. 3 u.f.z.o. dotyczący zaopatrzenia tychże list
we własnoręczne i czytelne podpisy przez uczestniczącego w nich ucznia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu. Stwierdzony w ramach takiej kontroli przez organy brak podpisu, ma charakter oczywisty i nie podlega dalszym rozważaniom.
Również rację należy przyznać organom, że warunku powyższego nie spełnia zaopatrzenie listy obecności w podpisy nieczytelne.
W pierwszym rzędzie zauważyć należy, że nieczytelność podpisu powoduje niemożność stwierdzenia kto złożył taki podpis, czyli wyklucza możliwość identyfikacji osoby składającej podpis, co skutkuje tym, że nie sposób ustalić, czy jest to podpis własnoręczny. W tej mierze judykatura i doktryna jest jednomyślna.
Zgodnie z niekwestionowanym poglądem orzeczniczym Sądu Najwyższego, własnoręczny podpis zawiera w sobie osobiste cechy charakteru pisma podpisującego (ukształtowanie liter, ich łączenie itp.), pozwala na stwierdzenie - za pomocą graficznej ekspertyzy pisma - że jest on autentyczny. Daje pewność, że podpis pochodzi od osoby podpisanej. Stąd też dla rozumienia treści tego pojęcia istotne znaczenie ma funkcja podpisu (vide : uchwała SN z dnia 30 grudnia 1993 r., sygn. akt III CZP 146/93, OSNC 1994/5/94).
Ponadto, podpis identyfikuje osobę jego wystawcy przy tym, jeśli jest nakreślony w formie jakiej stale ona używa przy podpisywaniu dokumentów i właśnie z uwagi na ten sposób nakreślania podpisu jest rozpoznawalny. (zob. M. Zirk
-Sadowski (w:) System prawa administracyjnego, Wykładnia w prawie administracyjnym, Warszawa 2012, s. 166 i n.).
Jak trafnie zauważył organ podatkowy I instancji, art. 26 ust. 3 u.f.z.o. zmieniony został przez art. 44 pkt 10 lit. b ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018 r., poz. 2245) zmieniającej ustawę z dniem 1 stycznia 2019 r. Zmiana art. 26 ust. 3 u.f.z.o. polegała na tym, że w ust. 3 wyraz "własnoręcznymi" ustawodawca postanowił zastąpić wyrazami "własnoręcznymi, czytelnymi". Nie budzi więc wątpliwości,
że uczestnictwo uczniów w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, począwszy od
1 stycznia 2019 r., potwierdza się na tych zajęciach ich własnoręcznymi, czytelnymi podpisami na listach obecności.
Zmiana treści przywołanego przepisu z dniem 1 stycznia 2019 r. dla oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego ma istotne znaczenie. Celem wprowadzenia tej zmiany było uniknięcie jakichkolwiek wątpliwości co do to okoliczności, czy dany słuchacz był obecny w danym dniu na obowiązkowych zajęciach edukacyjnych finansowanych ze środków publicznych. Częstą praktyką podnoszoną również
w orzecznictwie sądów administracyjnych, było bowiem ubieganie się przez placówki szkolne o dotacje na uczniów, którzy fizycznie w takich zajęciach nie brali udziału.
W świetle powyższego obowiązkiem szkoły było należyte udokumentowanie przebiegu procesu kształcenia w oparciu o listy obecności, które winny spełniać wymogi ustawowe określone w art. 26 ust 3 u.f.z.o.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie sądu I instancji trafne jest stanowisko Kolegium, że dziennik lekcyjny i listy obecności to dowody wiarygodne korzystające
z domniemania prawdziwości, stosownie do art. 76 § 1 k.p.a.
Jak wskazuje się w orzecznictwie (vide : wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 795/19, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn.
I SA/Sz 37/17- wszystkie powoływane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia. nsa.gov.pl) dzienniki i listy obecności pozwalają i nakazują odnotowywanie obecności w sposób wiarygodny. Dziennik lekcyjny stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. i do czasu wzruszenia domniemania prawdziwości tego dokumentu urzędowego, organ jest związany jego treścią, a tym samym nie ma konieczności prowadzenia innych dowodów, na okoliczność obecności słuchaczy. Do kontrolujących podmiot prowadzący szkołę, nie należy ustalanie na podstawie innych niż dzienniki lekcyjne i listy obecności dowodów, w szczególności np. na podstawie rozmów z nauczycielami lub uczniami,
czy konkretni słuchacze faktycznie uczestniczyli w wymaganej liczbie zajęć. Wartość dowodowa takich informacji, uzyskanych po kilku latach od zdarzenia, może bowiem budzić istotne wątpliwości, gdy tymczasem dzienniki i listy obecności pozwalają
i nakazują odnotowywanie obecności w sposób wiarygodny.
Do obowiązków szkoły należy więc wykazanie w wiarygodny sposób, że dotacja przysługuje na konkretnego ucznia, co wymaga uzyskania przez szkołę czytelnego podpisu na listach obecności – art. 26 ust. 3 u.f.z.o. (vide : wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 321/20). Jeśli podpisu nie można tak zweryfikować w zakresie pochodzenia od ucznia oznacza to, że szkoła nie wykazała faktu jego uczestnictwa w co najmniej 50% zajęć i dotacja nie przysługiwała na tego ucznia, co z kolei wiąże się z obowiązkiem zwrotu tej części dotacji na podstawie art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 305).
Powyższe zapatrywanie prawne, przedstawione w wyroku WSA w Olsztynie
z dnia 1 września 2021 r., (sygn. akt I SA/Ol 335/21) sąd I instancji w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę, w pełni akceptuje i przyjmuje za własne.
W odniesieniu do lutego 2019 r. i stanowiska organów, iż doszło do pobrania dotacji w nadmiernej wysokości w kwocie 31.385, 25 zł, z uwagi na zawyżenie liczby słuchaczy o 225 osób, zauważyć wypada, że wynika ono z nieprzedstawienia do kontroli oryginalnych list obecności odzwierciedlających uczestnictwo uczniów w co najmniej 50 % obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, ani też kopii potwierdzonych za zgodność zgodnie z przepisami.
Sąd I instancji w pełni podziela powyższe stanowisko stwierdzając, że znajduje ono umocowanie w treści cytowanego wyżej art. 26 ust. 3 u.f.z.o. nakazującego opatrywanie list obecności własnoręcznymi podpisami. Nie może być zaś uznany za własnoręczny podpis kopią (niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem) listy obecności mającej, jak wyżej wskazano, charakter dokumentu urzędowego.
Powyższe uwagi odnoszące się do pobrania dotacji w nadmiernej wysokości za 2019 r. w części dotyczącej braku własnoręcznych i czytelnych podpisów zachowują pełną aktualność w kwestii pobrania dotacji w nadmiernej wysokości za miesiące styczeń i luty 2020 r.
Zawyżenia na kierunkach: technik usług kosmetycznych, florysta o 1 osobę
w styczniu 2020 r. i o 3 osoby w lutym 2020 r., a także na kierunkach: technik administracji, BHP, technik rachunkowości o 2 osoby w styczniu 2020 r. i o 21 osób
w lutym 2020r . w stosunku do dotacji przyznanej, stwierdzono po analizie źródłowej listy obecności.
W odniesieniu do dotacji pobranej w nadmiernej wysokości za 2020 r.
a wynikającej m.in. z zawyżenia liczby uczniów w miesiącach marzec – sierpień 2020 r. na kierunkach: technik usług kosmetycznych, florysta łącznie o 18 osób i na kierunkach: technik administracji, BHP, technik rachunkowości łącznie o 126 osób, podkreślić należy, że rozporządzeniem MEN na potrzeby obliczania dotacji dla szkół niepublicznych, wprowadzono szczególne zasady ustalania liczby uczniów.
Za okres od 1 marca 2020 r. dotacja przysługiwała na każdego ucznia, który
w lutym 2020 spełnił warunek 50% uczestnictwa w obowiązkowych zajęciach - § 10 ust. 1a rozporządzenia MEN. Oznacza to, że jedynym kryterium wypłacania dotacji za miesiące od marca do sierpnia 2020r. była frekwencja uczniów w lutym 2020 r. co trafnie odnotowały organy.
Odnosząc się z kolei do faktu zawyżenia liczby uczniów w miesiącach października – grudzień 2020 r. o 6 osób w każdym z miesięcy, w stosunku do dotacji przyznanej, sąd I instancji pragnie zauważyć, że spowodowane ono było niezastosowaniem się przez skarżąca do obowiązujących w tym okresie przepisów rozporządzenia MEN.
Zgodnie z rozporządzeniem MEN, liczba godzin zajęć edukacyjnych na kierunku kształcenia florysta w miesiącu październiku 2020 r., obejmująca semestry I i II, wynosiła 41 godzin, zaś zrealizowanych zostało jedynie 16 godzin w każdym semestrze. Oznacza to, że zrealizowano jedynie 39, 02 % łącznej liczby godzin, to jest mniej niż wymagane przez rozporządzenie MEN 40 % okresu realizowania zajęć. Skoro liczba godzin nie wynosi co najmniej 40 % , frekwencja danego ucznia nie mogła być ustalona za miesiąc październik 2020 r.
Tożsama sytuacja zaistniała na kierunkach kształcenia: technik bezpieczeństwa
i higieny pracy (w zakresie sem. I, II, III), technik usług kosmetycznych ( w zakresie sem. I, II, IV), technik administracyjny (w zakresie sem. I, II, III, IV) oraz technik rachunkowości (w zakresie sem. I).
W związku z tym, że wobec placówki nastąpiło czasowe ograniczenie funkcjonowania, zastosowanie znalazły przepisy cytowanego wyżej rozporządzenia MEN. W tej mierze najpełniejsze stanowisko zostało wyrażone w wyroku WSA
w Szczecinie z dnia 21 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 267/21.
Zgodnie z przywołanym orzeczeniem, przepisy obowiązujące w związku ze stanem epidemii, a konkretnie przepisy § 10 ust. 9-13 w/w rozporządzenia z dnia
20 marca 2020 r. znajdują zastosowanie w przypadku ograniczenia funkcjonowania szkoły. Jeżeli w danym miesiącu obowiązywało ograniczenie funkcjonowania szkoły, wówczas dotację należy obliczać według zasad określonych w § 10 ust. 9-13 tego rozporządzenia. Jeżeli natomiast w danym miesiącu tego ograniczenia nie było, wówczas należy stosować zasady ogólne wynikające z art. 26 ust. 2 ustawy z 2017 r.
o finansowaniu zadań oświatowych z tym, że do ustalenia frekwencji uczniów należy dodatkowo uwzględnić przepis § 10 ust. 13 cytowanego rozporządzenia.
Na podstawie powyższego stanu prawnego i ustaleń faktycznych, prawidłowo zatem organy przyjęły, że skarżąca w miesiącach od października do grudnia 2020 r. zawyżyła na kierunkach: technik administracji, BHP, technik rachunkowości o 6 osób
w każdym z miesięcy liczbę uczniów podawanych do otrzymania dotacji. Przy czym , jak zasygnalizował organ odwoławczy, organ I instancji dokonując weryfikacji zasadności otrzymania przez skarżącą dotacji w okresie październik-grudzień 2020 r. nie ograniczył się w tym okresie wyłącznie do podania zawyżonej liczby słuchaczy, na których dotacja była nienależna, ale gdy chodzi o kierunki: technik usług kosmetycznych, florysta, wskazał także zaniżoną liczbę uczniów (łącznie o 8 osób w miesiącach październik, listopad i grudzień 2020 r.) i za te osoby wypłacił skarżącej ("wyrównał") należną dotację w kwocie 1.520.64 zł.
Sąd I instancji podzielił również stanowisko organów podatkowych obu instancji w przedmiocie zawyżenia w 2020 r. otrzymanej dotacji o ogólną kwotę 2.180,92 zł, na uczniów kształcących się na poszczególnych kierunkach, z uwagi na niezastosowanie właściwej stawki dotacji obowiązującej w 2020 r. dla każdego
z kierunków kształcenia prowadzonych przez skarżącą.
Jak słusznie uznano, przyczyną powyższego było nierozróżnienie stawek dla poszczególnych kierunków obowiązujących w 2020 r., tj. zastosowanie dla kierunków technik usług kosmetycznych i florysta zaniżonych stawek w wysokości 154,75 zł za każdego ucznia, zamiast stawki 190,08 zł za każdego ucznia, natomiast przy kierunkach: technik administracji, technik BHP oraz technik rachunkowości zastosowano zawyżone stawki 154,75 zł za każdego ucznia, zamiast stawki 123,65 zł za każdego ucznia.
Z kolei, jeśli chodzi o ustalenie wielkości dotacji wykorzystanej niezgodnie
z przeznaczeniem, decydujące znaczenie ma treść art. 35 ust.1 u.f.z.o, na który powołały się organy. Zgodnie z tym przepisem dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na:
1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły
i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na:
a) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę
w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce
w przeliczeniu na maksymalny wymiar czasu pracy - w wysokości nieprzekraczającej:
– 250% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2023 r. poz. 984, 1234, 1586, 1672 i 2005) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych
w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1,
i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1,
– 150% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek,
aa) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej w publicznym lub niepublicznym przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej publiczne lub niepubliczne przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego - w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kwot określonych w lit. a,
b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego,
o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2023 r. poz. 622, 1123, 1234, 1312, 1560 i 1872),
2) pokrycie wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących:
a) książki i inne zbiory biblioteczne,
b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach i placówkach,
c) sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków i uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych,
d) meble,
e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości określonej zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy z dnia
15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości
w momencie oddania do używania.
Prawidłowo przy tym organy zwróciły uwagę na kategoryczny zakaz wykorzystywania dotacji na cele inne niż wymienione w powyższym przepisie oraz na wyłączny cel, na który mogą być przeznaczone dotowane środki, to jest realizacja zadań danej placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej.
W tak zaznaczonym kontekście, za prawidłowe uznać należy stanowisko organów o stwierdzeniu wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem dotacji
w 2019 r. w łącznej kwocie 1.837, 62 zł, w tym 82, 58 zł tytułem zakupu artykułów spożywczych z przeznaczeniem na potrzeby sekretariatu, 36,51 zł na zakup wizytówek oraz 1.718, 53 zł poniesionych na wydatki innej placówki niż S..
Analogiczna jest podstawa prawna w odniesieniu do dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2020 r. w kwocie 2.368, 91 zł. W tym przypadku zasadnie organy wykluczyły możliwość przeznaczenia otrzymanej dotacji na kształcenie dyrektora szkoły na studiach podyplomowych ,,...", czy na delegacje służbowe pracowników szkoły, które po pierwsze odbyły się w 2018 r., a po drugie miały charakter wyłącznie marketingowy.
W ocenie sądu I instancji powyższe ustalenia i rozstrzygnięcia organów mają umocowanie w treści cytowanego art. 35 ust. 1 u.f.z.o.
Należy zauważyć w tym miejscu, że nie budzi wątpliwości dokonana przez organy kwalifikacja dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem i pobranych
w nadmiernej wysokości. Wynika ona bowiem wprost z definicji obu rodzajów dotacji przewidzianej w art. 252 ust.1, 3 i 4 u.f.p.
W nawiązaniu do treści przywołanego wyżej art. 252 u.f.p. godzi się podnieść,
że nie ma racji strona skarżąca wywodząc, iż w zaskarżonej decyzji nieprawidłowo określono termin naliczania odsetek od dotacji pobranej w nadmiernej wysokości za
2019 r. w kwocie 42.823, 43 zł i w 2020 r. w wysokości 26.143,45 zł wskazując na datę
8 czerwca 2022 r. i podnosząc, iż termin ten należy wiązać z wykonalną decyzją, którego to przymiotu zaskarżona decyzja nie posiada.
Przypomnieć zatem należy, że decyzja wykonalna to taka, od której nie przysługuje odwołanie – argument z art. 130 § 1 k.p.a. Tak więc zaskarżona decyzja organu odwoławczego jako ostateczna podlega wykonaniu.
Istota omawianej kwestii naliczania odsetek tkwi w treści art. 252 ust.1 u.f.p., zgodnie z którym, dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem lub pobrane
w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi w ciągu 15 dni od daty stwierdzenia powyższych okoliczności, to jest nieprawidłowego pobrania lub wykorzystania oraz
w art. 252 ust. 6 punkt 2 u.f.p. w myśl którego, odsetki nalicza się od dnia następującego po upływie terminu określonego w ust.1 w odniesieniu do dotacji pobranej w nadmiernej wysokości.
W ocenie sądu I instancji, prawidłowe jest stanowisko organów sytuujących tę datę na dzień 15 czerwca 2023 r., to jest po upływie 15 dni od daty podpisania protokołu kontroli (23 maja 2022 r.), a więc daty stwierdzenia nieprawidłowości
w postaci pobrania dotacji w nadmiernej wysokości.
Powyższy wniosek znajduje potwierdzenie w jednolitym stanowisku orzeczniczym przedstawionym w wyrokach sądów administracyjnych powołanych
w odpowiedzi na skargę (s. 8) jak również w wyroku WSA w Lublinie z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 955/15 dotyczącym odrębnego podmiotu.
Pogląd ten należy zatem uznać za ugruntowany, w pełni akceptowany przez WSA w Łodzi w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę.
Z kolei, co do odsetek od dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, organy w zaskarżonej decyzji, po myśli art. 252 ust. 6 punkt 1 u.f.p., rozpoczęły ich naliczanie od dnia przekazania z budżetu takich dotacji.
W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. poprzez niepodpisanie załączników do decyzji organu I instancji w wersji elektronicznej wyjaśnić należy, że art. 107 § 1 k.p.a. nie zawiera obowiązku podpisania załączników do decyzji.
Zgodnie z pkt 8 cytowanego przepisu, wymagane jest jedynie podpisanie decyzji z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji. Taki podpis pod decyzją został złożony, wobec czego zarzut należy uznać za niezasadny, tym bardziej że podpis został złożony po wyszczególnieniu listy przedmiotowych załączników.
Za bezpodstawny należało również uznać zarzut nieuprawnionego podpisu decyzji organu I instancji. W tym przypomnieć wypada, że w dniu 14 maja 2024 r. podjęto uchwałę Nr 1/2024/VII Zarządu Powiatu Radomszczańskiego w sprawie uchwalenia Regulaminu Organizacyjnego Starostwa Powiatowego w Radomsku wraz
z tym regulaminem, a także uchwałę Nr 1/6/2024 Rady Powiatu Radomszczańskiego
z dnia 6 maja 2024 r. w sprawie wyboru Członka Zarządu Powiatu Radomszczańskiego, z których jednoznacznie wynika, iż Wydział Edukacji Starostwa Powiatowego w Radomsku organizacyjnie podlega pod Zarząd Powiatu.
Zważywszy na znajdujące się w aktach sprawy upoważnienie z dnia 7 maja 2024 r. udzielone R. K. - Członkowi Zarządu Powiatu przez Starostę Powiatu Radomszczańskiego uprawniające do załatwienia "indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej, włącznie z prawem wydawania decyzji administracyjnych oraz pism i dokumentów zgodnie z kompetencjami podległych komórek organizacyjnych",
w zestawieniu z datą podpisania decyzji, tj. 29 maja 2024 r., podzielić należało stanowisko Kolegium, że nie ma żadnych wątpliwości, iż decyzja została prawidłowo podpisana przez umocowaną do tego osobę.
Nie ma przy tym znaczenia, że upoważnienie z dnia 7 maja 2024 r. zostało udzielone przed uchwaleniem regulaminu organizacyjnego Starostwa Powiatowego
w Radomsku z dnia 14 maja 2024 r. W poprzednio obowiązującym regulaminie Wydział Edukacji Starostwa Powiatowego w Radomsku podlegał kompetencyjnie pod Wicestarostę, jednakże jak słusznie zauważono, w upoważnieniu udzielonym R. K. nie wskazano, które konkretnie Wydziały Starostwa Powiatowego podlegają Członkowi Zarządu Powiatu. Uznać zatem należy, że w dacie podpisywania decyzji R. K. miał wszelkie kompetencje, aby to uczynić.
Tym samym, Kolegium słusznie uznało wniosek skarżącej o przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego na okoliczność właściwego umocowania R. K. do podpisania decyzji z dnia 29 maja 2024 r. za niezasadny, bowiem dotyczący okoliczności stwierdzonej już innymi dowodami w postaci w/w dokumentacji.
Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów pełnomocnika związanych z brakiem metryki sprawy w aktach organu I instancji, a także udostępnieniem pełnomocnikowi nieponumerowanych akt sprawy, powtórzyć należy za organem odwoławczym,
że nieprawidłowości te nie mają istotnego wpływu na wynik sprawy. Ponadto, akta organu I instancji zostały wpięte w segregatory i teczki w porządku chronologicznym, znajduje się na nich opis, a także załączono do nich, wbrew twierdzeniom pełnomocnika, wykaz akt sprawy.
W świetle powyższego, trudno zatem nie podzielić wrażenia organu odwoławczego, iż domaganie się ponownego zapoznania pełnomocnika z aktami sprawy, nakierowane jest na przedłużenie postępowania, celem przedawnienia się roszczenia o zwrot dotacji.
Na końcu podkreślić należy, że w zakresie postępowania dowodowego
i wyjaśniającego organy z zachowaniem reguł określonych w k.p.a. poczyniły, w ocenie sądu, wszechstronne ustalenia faktyczne, wszelkie obiektywnie możliwe do pozyskania dowody, w tym z udziałem skarżącej.
Z uwagi na okoliczności sprawy, w których najistotniejsze dla rozstrzygnięcia sprawy było przedłożenie list obecności słuchaczy i ustalenie prawidłowej ich liczby
w celu ustalenia właściwej wysokości dotacji oświatowej, to jedynie skarżąca, jako dysponent tych list, mogła i wręcz we własnym interesie powinna przedstawić wszystkie i kompletne listy obecności. Oznacza to, iż jedynie przy jej aktywnym udziale możliwe było ustalenie rzeczywistej liczby słuchaczy spełniających warunki do przyznania dotacji oświatowej. To ona powinna przedstawić wszystkie listy obecności i do tego listy zawierające wszystkie podpisy słuchaczy. Tego jednakże spółka nie uczyniła.
Mając zatem na względzie wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, po myśli art. 151 p.p.s.a. należało orzec, jak
w sentencji.
mko