III CZP 13/09

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozstrzygnął zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Apelacyjny w Katowicach, dotyczące interpretacji przepisów Kodeksu postępowania cywilnego regulujących sądownictwo polubowne. Sprawa dotyczyła pozwu o uchylenie uchwały nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki, który został odrzucony przez Sąd Okręgowy w Gliwicach z uwagi na istnienie zapisu na sąd polubowny w umowie spółki. Sąd Apelacyjny, rozpoznając zażalenie, powziął wątpliwość prawną, czy art. 1163 § 1 k.p.c., który stanowi o wiążącym charakterze zapisu na sąd polubowny w umowie (statucie) spółki handlowej, jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 1157 k.p.c. Ten ostatni przepis określa ogólne zasady poddawania sporów pod rozstrzygnięcie sądu polubownego, wymagając, aby spór mógł być przedmiotem ugody sądowej. W doktrynie istniały rozbieżności w tej kwestii. Sąd Najwyższy, analizując przepisy, doszedł do wniosku, że art. 1163 § 1 k.p.c. nie jest normą szczególną wobec art. 1157 k.p.c. Oba przepisy mają bowiem odmienny przedmiot regulacji: art. 1157 k.p.c. wyznacza ogólne granice zdatności arbitrażowej sporu, opierając się na zdatności ugodowej, podczas gdy art. 1163 § 1 k.p.c. reguluje jedynie skutki prawne zapisu na sąd polubowny zawartego w umowie (statucie) spółki. Sąd Najwyższy podkreślił, że przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do nieuzasadnionych wniosków, m.in. w kontekście sporów pracowniczych czy różnego traktowania zapisów na sąd polubowny w zależności od ich umiejscowienia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy podjął uchwałę stwierdzającą, że art. 1163 § 1 k.p.c. nie jest normą szczególną wobec art. 1157 k.p.c., co oznacza, iż wymóg zdatności ugodowej sporu obowiązuje również w sporach ze stosunku spółki handlowej.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający