III CZP 128/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 marca 2014 r. (sygn. akt III CZP 128/13) odmówił podjęcia uchwały w odpowiedzi na zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w S. Dotyczyło ono wykładni art. 1160 k.p.c. w kontekście doręczania odpisów wyroków sądów polubownych. Sąd Okręgowy powziął wątpliwości, czy przepis ten, dotyczący zawiadomień pisemnych, ma zastosowanie do doręczenia wyroku sądu polubownego, zwłaszcza gdy doręczenie nastąpiło przez awizo. Sąd Rejonowy oddalił wniosek o stwierdzenie wykonalności wyroku sądu arbitrażowego, uznając doręczenie za wadliwe. Sąd Okręgowy rozważał dwie możliwe wykładnie: literalną, zgodnie z którą art. 1160 k.p.c. nie obejmuje wyroków, co skutkowałoby stosowaniem art. 139 k.p.c., oraz rozszerzającą, która obejmowałaby również wyroki, zgodnie z jednolitym poglądem doktryny. Sąd Najwyższy uznał, że przedstawione zagadnienie nie jest istotne w rozumieniu art. 390 § 1 k.p.c., ponieważ brak jest rozbieżności w orzecznictwie lub doktrynie co do stosowania art. 1160 k.p.c. do wyroków sądów polubownych. Podkreślono, że instytucja pytań prawnych nie służy usuwaniu wątpliwości sądu niższej instancji, jeśli nie wynikają one z istotnych rozbieżności interpretacyjnych. Sąd Najwyższy wskazał, że art. 1160 k.p.c. reguluje doręczenia w postępowaniu polubownym, a jego przepisy, w tym dotyczące awizowania, powinny być stosowane do wyroków, co potwierdza jednolity pogląd doktryny. W związku z tym, brak było podstaw do stosowania art. 139 k.p.c. i właściwego rozporządzenia wykonawczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie odmowy podjęcia uchwały przez Sąd Najwyższy w sytuacji braku istotnych wątpliwości interpretacyjnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji przedstawienia zagadnienia prawnego przez sąd niższej instancji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przepis art. 1160 k.p.c. dotyczący zawiadomień pisemnych ma zastosowanie do doręczenia odpisu wyroku sądu polubownego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, art. 1160 k.p.c. ma zastosowanie do doręczania wyroków sądów polubownych, nawet jeśli literalne brzmienie przepisu odnosi się do zawiadomień.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że jednolity pogląd doktryny potwierdza stosowanie art. 1160 k.p.c. do wyroków sądów polubownych, a brak wskazania tego wprost w przepisie nie stanowi podstawy do uznania zagadnienia za istotne i wymagające uchwały SN. Przepis ten reguluje doręczenia w postępowaniu polubownym, a jego przepisy, w tym dotyczące awizowania, powinny być stosowane do wyroków.
W przypadku zastosowania art. 1160 k.p.c. do doręczenia wyroku sądu polubownego, czy stosuje się regulamin sądu polubownego, gdy strony nie postanowiły inaczej, a doręczenie nastąpiło przez awizo?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy nie podjął uchwały w tej kwestii, ale pośrednio wskazał, że stosowanie art. 1160 k.p.c. oznacza stosowanie jego reguł, w tym dotyczących awizowania, a nie przepisów o doręczeniach sądowych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, uznając zagadnienie za nieistotne. Wskazał jednak, że jednolity pogląd doktryny potwierdza stosowanie art. 1160 k.p.c. do wyroków sądów polubownych, co sugeruje, że reguły tego przepisu, w tym dotyczące doręczeń zastępczych, powinny być stosowane.
Czy doręczenie odpisu wyroku sądu polubownego przez awizo, zgodnie z art. 1160 k.p.c., jest skuteczne?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy nie udzielił bezpośredniej odpowiedzi, ale jego odmowa podjęcia uchwały sugeruje, że doręczenie przez awizo zgodnie z art. 1160 k.p.c. może być uznane za skuteczne, jeśli przepis ten jest stosowany.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy nie jest istotne, ponieważ doktryna jednolicie stosuje art. 1160 k.p.c. do doręczania wyroków sądów polubownych. Oznacza to, że reguły doręczeń zawarte w tym przepisie, w tym dotyczące awizowania, powinny być stosowane, a nie przepisy o doręczeniach sądowych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Towarzystwo W. S.A. | spółka | wierzyciel |
| R. P. | osoba_fizyczna | dłużnik |
| E. P. | osoba_fizyczna | dłużnik |
| J. P. | osoba_fizyczna | dłużnik |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 1160
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ma zastosowanie do doręczania wyroków sądów polubownych, a nie tylko zawiadomień pisemnych. Obejmuje również zasady doręczeń zastępczych (awizo).
Pomocnicze
k.p.c. art. 390 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do przedstawienia zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu.
k.p.c. art. 139 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący doręczeń zastępczych w postępowaniu sądowym, który nie ma zastosowania w sytuacji, gdy stosuje się art. 1160 k.p.c.
k.p.c. art. 1197 § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Wymóg doręczenia wyroku sądu polubownego stronom.
k.p.c. art. 1212 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wyrok sądu polubownego ma moc prawną na równi z wyrokiem sądu po jego uznaniu lub stwierdzeniu wykonalności.
k.p.c. art. 1214 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawy odmowy uznania lub stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Jednolity pogląd doktryny co do stosowania art. 1160 k.p.c. do wyroków sądów polubownych. • Brak rozbieżności w orzecznictwie lub doktrynie uzasadniającej przedstawienie zagadnienia Sądowi Najwyższemu.
Odrzucone argumenty
Literalna wykładnia art. 1160 § 3 k.p.c. wskazująca, że przepis dotyczy tylko zawiadomień, a nie wyroków. • Możliwość stosowania art. 139 k.p.c. i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie doręczeń pism sądowych.
Godne uwagi sformułowania
art. 390 k.p.c. należy wykładać ściśle • tylko więc gdy na tle wykładni określonego przepisu pojawiają się poważne wątpliwości, przede wszystkim ze względu na to, że jest on niejednolicie rozumiany w orzecznictwie lub doktrynie, dopuszczalne jest udzielenie odpowiedzi przez Sąd Najwyższy • Instytucja pytań prawnych uregulowana w art. 390 k.p.c. nie służy temu, aby konkretną sprawę zamiast sądu właściwego rozstrzygał Sąd Najwyższy, ani też usuwaniu wątpliwości jakie ten sąd powziął przy interpretacji przepisów prawnych przy okazji rozpoznawania sprawy
Skład orzekający
Anna Owczarek
przewodniczący
Józef Frąckowiak
sprawozdawca
Agnieszka Piotrowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy podjęcia uchwały przez Sąd Najwyższy w sytuacji braku istotnych wątpliwości interpretacyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przedstawienia zagadnienia prawnego przez sąd niższej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy istotnego z punktu widzenia praktyki zagadnienia proceduralnego związanego z doręczaniem wyroków sądów polubownych, jednak rozstrzygnięcie SN jest formalne (odmowa podjęcia uchwały) i nie wnosi nowej wykładni.
“Kiedy doręczenie wyroku sądu polubownego jest skuteczne? Sąd Najwyższy wyjaśnia (lub nie).”
Dane finansowe
WPS: 19 600 PLN
kwota zasądzona: 19 600 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.