III CZP 120/08

Sąd Najwyższy2009-01-22
SNnieruchomościprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
nieruchomość rolnadzierżawaprawo pierwokupuustawa o kształtowaniu ustroju rolnegokodeks cywilnystan faktycznyzagadnienie prawne

Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały w sprawie dotyczącej prawa pierwokupu dzierżawcy nieruchomości rolnej, uznając, że przedstawione zagadnienie prawne nie odnosi się do ustalonego stanu faktycznego sprawy.

Sąd Okręgowy przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne dotyczące możliwości wykonania prawa pierwokupu przez dzierżawcę nieruchomości rolnej na podstawie uchylonego art. 695 § 2 k.c. po wejściu w życie ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego. Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, stwierdzając, że przedstawione zagadnienie prawne nie odnosi się do ustalonego stanu faktycznego sprawy, gdyż umowy dzierżawy były zawierane na okresy krótsze niż trzy lata lub na czas nieoznaczony, a nie na okres dłuższy niż trzy lata, który był podstawą do nabycia prawa pierwokupu.

Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów rozpatrywał zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w L. dotyczące możliwości wykonania prawa pierwokupu przez dzierżawcę nieruchomości rolnej na podstawie uchylonego art. 695 § 2 k.c. w związku z zawarciem umowy dzierżawy na okres dłuższy niż trzy lata, po wejściu w życie ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. Sąd Rejonowy w Ł. pierwotnie unieważnił umowę sprzedaży nieruchomości, uznając, że naruszała ona ustawowe prawo pierwokupu powodów jako dzierżawców. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, powziął wątpliwość prawną i przedstawił ją Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy stwierdził jednak, że zagadnienie prawne nie odnosi się do ustalonego stanu faktycznego sprawy. Ustalenia sądu wskazywały, że umowy dzierżawy były zawierane na okresy dwuletnie lub na czas nieoznaczony, a nie na okres dłuższy niż trzy lata, co było warunkiem nabycia prawa pierwokupu z mocy art. 695 § 2 k.c. Sąd Najwyższy podkreślił również, że nawet przy założeniu, że chodziło o faktyczny okres dzierżawy trwający co najmniej 10 lat, ustalenia sądu nie potwierdzały spełnienia tego warunku przed wejściem w życie nowej ustawy. Dodatkowo, Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na pominięcie przez Sąd Okręgowy oceny, czy osoba dzierżawcy uległa zmianie, co miało znaczenie dla ustalenia, komu przysługuje prawo pierwokupu. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że przedstawione zagadnienie prawne nie odnosi się do ustalonego stanu faktycznego sprawy, gdyż umowy dzierżawy nie były zawierane na okres dłuższy niż trzy lata, co było warunkiem nabycia prawa pierwokupu z mocy art. 695 § 2 k.c. Dodatkowo, nie poczyniono ustaleń dotyczących faktycznego okresu dzierżawy ani zmiany osoby dzierżawcy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa podjęcia uchwały

Strony

NazwaTypRola
I. L.osoba_fizycznapowód
R. L.osoba_fizycznapowód
H. W.osoba_fizycznapowód
K. K.osoba_fizycznapozwany
K. K.osoba_fizycznapozwany
. B.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 390 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do przedstawienia zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu oraz podstawa do odmowy podjęcia uchwały, gdy zagadnienie nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy lub nie odnosi się do stanu faktycznego.

Pomocnicze

k.c. art. 695 § § 2

Kodeks cywilny

Przepis ten, uchylony przez ustawę z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego, przyznawał prawo pierwokupu dzierżawcy nieruchomości rolnej, jeśli umowa dzierżawy została zawarta na okres dłuższy niż trzy lata.

Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego art. 3 § ust. 1

Warunki określone w tym przepisie były brane pod uwagę w kontekście możliwości wykonania prawa pierwokupu po wejściu w życie ustawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przedstawione zagadnienie prawne nie odnosi się do ustalonego stanu faktycznego sprawy, gdyż umowy dzierżawy nie były zawierane na okres dłuższy niż trzy lata.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy udziela odpowiedzi na pytania prawne przedstawione do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. wówczas, gdy sformułowane w pytaniu zagadnienie prawne ma znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy, w której je przedstawiono. Tak sformułowane zagadnienie nie odnosi się do stanu faktycznego ustalonego w sprawie, gdyż poczynione przez sąd ustalenia wskazują, że umowy dzierżawy były zawierane jedynie na okresy dwuletnie i na czas nieoznaczony.

Skład orzekający

Antoni Górski

przewodniczący

Marian Kocon

członek

Dariusz Zawistowski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek do przedstawienia zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu oraz warunków nabycia prawa pierwokupu przez dzierżawcę na podstawie uchylonych przepisów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z uchylonym przepisem i okresem przejściowym, a także wymaga precyzyjnych ustaleń faktycznych co do długości trwania dzierżawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawa rzeczowego i umów, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na braku spełnienia przesłanek faktycznych, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności, a bardziej dla specjalistów.

Prawo pierwokupu dzierżawcy – czy można je wykonać po zmianie przepisów? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CZP 120/08 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 22 stycznia 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Antoni Górski (przewodniczący) 
SSN Marian Kocon 
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) 
 
Protokolant Bożena Kowalska 
 
 
w sprawie z powództwa I. L., R. L. i H. W. 
przeciwko K. K., K. K. i . B. 
o ustalenie nieważności umowy, 
na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej 
w dniu 22 stycznia 2009 r., 
na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w L. 
postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2008 r.,  
 
"Czy powód, któremu przysługiwało prawo pierwokupu w związku      
z zawarciem umowy dzierżawy nieruchomości rolnej na okres 
dłuższy niż trzy lata w oparciu o uchylony obecnie art. 695 § 2 k.c. 
może to prawo wykonać w razie sprzedaży dzierżawionej 
nieruchomości po wejściu w życie ustawy z dnia 11 kwietnia 
2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz.U. Nr 64 z 2003 roku, 
poz. 592) nawet jeśli nie spełnia warunków z art. 3 ust. 1 tej ustawy?" 
 
 
odmawia podjęcia uchwały. 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Sąd Rejonowy w Ł. wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2008 r. unieważnił umowę 
sprzedaży nieruchomości położonych we wsi K. zawartą między pozwanymi w dniu 
16 kwietnia 2007 r. W jego ocenie umowa sprzedaży tej nieruchomości zawierająca 
warunek jedynie w odniesieniu do Agencji Nieruchomości Rolnych, naruszała 
ustawowe prawo pierwokupu powodów, przysługujące im z mocy art. 695 § 2 k.c., 
jako dzierżawcom sprzedanej nieruchomości. Przepis ten został wprawdzie 
uchylony przez ustawę z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego 
(Dz. U. Nr 64, poz. 592), jednakże umowa dzierżawy, na którą powoływali się 
powodowie, została zawarta jeszcze pod rządem art. 695 § 2 k.c. Przemawiało to 
za uwzględnieniem powództwa. 
Sąd Okręgowy w L. rozpoznając apelację pozwanego K. K. powziął 
wątpliwość, czy powód, któremu przysługiwało prawo pierwokupu na podstawie art. 
695 § 2 k.c. w związku z zawarciem umowy dzierżawy nieruchomości rolnej na 
okres dłuższy niż trzy lata, może to prawo wykonać w razie sprzedaży 
dzierżawionej nieruchomości po wejściu w życie ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. 
o kształtowaniu ustroju rolnego i zagadnienie to przedstawił do rozstrzygnięcia 
Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że Sąd Najwyższy udziela 
odpowiedzi na pytania prawne przedstawione do rozstrzygnięcia na podstawie art. 
390 § 1 k.p.c. wówczas, gdy sformułowane w pytaniu zagadnienie prawne 
ma znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy, w której je przedstawiono. 
Zagadnienie  prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w L. dotyczy możliwości 
wykonania prawa pierwokupu po wejściu w życie ustawy o kształtowaniu ustroju 
rolnego, przysługującego dzierżawcy na podstawie art. 695 § 2 k.c., w związku 
z zawarciem umowy dzierżawy na okres dłuższy niż trzy lata. Tak sformułowane 
zagadnienie nie odnosi się do stanu faktycznego ustalonego w sprawie, gdyż 
poczynione przez sąd ustalenia wskazują, że umowy dzierżawy były zawierane 
jedynie na okresy dwuletnie i na czas nieoznaczony. Żaden z powodów nie mógł 
zatem nabyć prawa pierwokupu z uwagi na zawarcie umowy dzierżawy na okres 

 
3 
dłuższy niż trzy lata, co Sąd Okręgowy przyjął za podstawę przedstawionego 
zagadnienia prawnego. Gdyby zaś nawet założyć, że zagadnienie to jedynie w 
sposób skrótowy nawiązuje do treści art. 695 § 2 k.c. i dotyczy także nabycia prawa 
pierwokupu z uwagi na faktyczny okres dzierżawy nieruchomości trwający co 
najmniej 10 lat, to wymagałoby to poczynienia w sprawie odpowiednich ustaleń 
dotyczących 
czasu 
trwania 
dzierżawy. 
Niewątpliwie 
bowiem 
zagadnienie 
przedstawione przez Sąd Okręgowy dotyczyło prawa pierwokupu, które miało już 
przysługiwać dzierżawcy przed wejściem w życie ustawy o kształtowaniu ustroju 
rolnego tj. przed dniem 16 lipca 2003 r. Sąd Okręgowy w swoich ustaleniach 
stwierdził jednak jedynie, że w rozstrzyganej sprawie „mamy do czynienia z umową 
dzierżawy nieruchomości przez H. W. na czas nieoznaczony, która trwała co 
najmniej od 1994 r.”. Ustalenie to wskazuje zatem, że przed dniem 16 lipca 2003 r. 
nie upłynął okres trwania umowy dzierżawy wynoszący dziesięć lat, uzasadniający 
nabycie prawa pierwokupu na podstawie art. 695 § 2 k.c. Wymaga także 
podkreślenia, że Sąd drugiej instancji formułując zagadnienie prawne zawarte w 
postanowieniu z dnia 7 sierpnia 2008 r., gdzie użył zwrotu „Czy powód, któremu 
przysługiwało prawo pierwokupu" pominął też zupełnie ocenę, czy osoba 
dzierżawcy uległa zmianie, mimo ustalenia, że grunty dzierżawione przez 
małżonków L. „zostały przekazane" ich córce i w związku z tym komu oraz z uwagi 
na jakie okoliczności miałoby przysługiwać prawo pierwokupu na podstawie art. 695 
§ 2. Powództwo zostało zaś wytoczone przez wszystkich dotychczasowych 
posiadaczy. 
Z przyczyn wyżej wskazanych Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 § 1 
k.p.c. odmówił podjęcia uchwały. 
 
 
 
(eb)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI