I C 1622/21

Sygn. akt I 1 C 1087/21 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2021 roku Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja ds. rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Żelewska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2021 roku w Gdyni na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. w G. o zapłatę I. oddala powództwo, II. zasądza od powódki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. na rzecz pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. w G. kwotę 917,00 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I 1 C 1087/21 upr. UZASADNIENIE (wyroku z dnia 10 listopada 2021 roku – k. 143) Powódka (...) sp. z o.o. z siedzib 1 we (...) od pozwanej (...) Kasy O. œciowo-Kredytowej im. F. S. z siedzib 1 w G. zap 3 aty kwoty 1.812,19 z 3 wraz z ustawowymi odsetkami za opóŸnienie od dnia 21 kwietnia 2021 roku do dnia zap 3 aty. Wartoœæ przedmiotu sporu stanowi 3 a 31 czna suma kosztów kredytu poniesionych przez kredytobiorcê w czasie faktycznego trwania umowy kredytu, w tym kwota 94,56 z 3 stanowi 1 c 1 prowizjê za udzielenie kredytu oraz kwota 1.717,63 z 3 stanowi 1 c 1 odsetki, podlegaj 1 ce zwrotowi z tytu 3 u sankcji kredytu darmowego. L. procesow 1 powódka wywodzi 3 a z umowy cesji zawartej z konsumentem, a tak¿e udzielonego jej przez konsumenta pe 3 nomocnictwa do z 3 o¿enia oœwiadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego. (pozew – k. 3-6v.) Pozwana w sprzeciwie od nakazu zap 3 aty wnios 3 a o oddalenia powództwa i zas 1 dzenie na swoj 1 rzecz kosztów procesu wed 3 ug norm przepisanych. W uzasadnieniu zarzuci 3 a powódce brak legitymacji czynnej, przedawnienia roszczenia, naruszenie art. 5 k.c. , a tak¿e zaprzeczy 3 a, aby zawarta z konsumentem umowa (...) opisane w pozwie naruszenia ustawy o kredycie konsumenckim. (sprzeciw – k. 31-39v.) Stan faktyczny: Dnia 24 paŸdziernika 2013 roku A. S. z 3 o¿y 3 a do (...) Kasy O. œciowo-Kredytowej im. F. S. w G. deklaracjê cz 3 onkowsk 1 nr (...) , zobowi 1 zuj 1 c siê do przestrzegania przepisów obowi 1 zuj 1 cego statutu i regulaminu. (...) do op 3 acenia wpisowego w kwocie 1,00 z 3 , wniesienia udzia 3 u w liczbie 1, wp 3 acenia w terminie 6 miesiêcy wk 3 adu cz 3 onkowskiego w wysokoœci 1,00 z 3 , a tak¿e zgodnie z § 10 pkt 3 statutu (...) , zadeklarowa 3 a comiesiêczne wp 3 aty na Indywidualnego Konto (...) (IKS) w wysokoœci 15,00 z 3 . Statut pozwanego przewiduje obowi 1 zek posiadania przez ka¿dego cz 3 onka Kasy rachunku systematycznego oszczêdzania i gromadzenia na nim co miesi 1 c oszczêdnoœci w zadeklamowanej wysokoœci zgodnie z Regulaminem Indywidualnych Kont (...) . (dowód: deklaracja cz 3 onkowska – k. 58, statut pozwanego – k. 47-57) Dnia 29 kwietnia 2014 roku dosz 3 o do zawarcia umowy po¿yczki nr (...) pomiêdzy pozwan 1 S. O. œciowo- (...) im. F. S. w G. (...) S. . Umowa (...) zawarta na okres od dnia 29 kwietnia 2014 roku do dnia 1 kwietnia 2024 roku. (...) kwota kredytu wynosi 3 a 21.000,00 z 3 . Oprocentowanie kredytu by 3 o zmienne i w dniu zawarcia umowy (...) 15,5 % w skali roku. Za cel umowy wskazano dowolny cel konsumpcyjny. Po¿yczka mia 3 a zostaæ wyp 3 acona na wskazany w umowie rachunek. W ust. 12 umowy okreœlono rzeczywist 1 roczn 1 stopê oprocentowania kredytu na 23,17 % oraz ca 3 kowit 1 kwotê do sp 3 aty w dniu zawarcia umowy na 44.641,23 z 3 wraz z podaniem za 3 o¿eñ, w oparciu o które j 1 wyliczono. Szacowany ca 3 kowity koszt kredytu okreœlono w punkcie 17. umowy na kwotê 23.641,23 z 3 . Prowizja za udzielenie po¿yczki wynosi 3 a 1.470,00 z 3 . Oprócz niej po¿yczkobiorca zosta 3 obci 1 ¿ony op 3 at 1 przygotowawcz 1 w kwocie 40,00 z 3 . Po¿yczkodawca zobowi 1 zany by 3 tak¿e do zap 3 aty kwoty 2.163,00 z 3 tytu 3 em przyst 1 pienia do grupowego ubezpieczenia POSADA. W punkcie 30. umowy wskazano, ¿e po¿yczkobiorca ma prawo w ka¿dym czasie do sp 3 aty ca 3 oœci lub czêœci po¿yczki przed terminem okreœlonym w umowie, poprzez dokonanie sp 3 aty w kasie osobiœcie lub na wskazany w umowie rachunek bankowy. W przypadku sp 3 aty po¿yczki przed terminem okreœlonym w umowie w braku odmiennej dyspozycji po¿yczkobiorcy dokonane wp 3 aty zostan 1 zaliczone na poczet sp 3 aty kapita 3 u w taki sposób, ¿e sp 3 ata zostanie przeznaczona w pierwszej kolejnoœci na poczet najbli¿szej wymagalnej raty w kwocie odpowiadaj 1 cej jej wysokoœci pomniejszonej o odsetki za okres od dnia dokonania wczeœniejszej sp 3 aty do dnia wymagalnoœci raty oraz w dalszej kolejnoœci na sp 3 atê kapita 3 u (szczegó 3 owy sposób zaliczeñ wskazano w umowie). Postanowiono równie¿, ¿e po¿yczkobiorca poprzez z 3 o¿enie oœwiadczenia stanowi 1 cego za 31 cznik nr 5 do umowy mo¿e z 3 o¿yæ odmienn 1 dyspozycjê sp 3 aty. Rozliczenie z po¿yczkobiorc 1 z tytu 3 u wczeœniejszej sp 3 aty kredytu nast 1 pi w terminie 14 dni od dokonania sp 3 aty. W punkcie 29. umowy po¿yczki wskazano, ¿e po¿yczkobiorca ma prawo do odst 1 pienia od umowy w terminie 14 dni od zawarcia umowy bez podania przyczyny odst 1 piæ od niej. Wzór oœwiadczenia o odst 1 pieniu od umowy (...) za 31 cznik nr 4 do umowy. (dowód: umowa – k. 13-15) Zgodnie z § 18 ust. 1 Regulaminu wyp 3 ata po¿yczki/kredytu nastêpowa 3 a m.in. po zap 3 acie nale¿nych prowizji i op 3 at. (dowód: regulamin – k. 68-73) Dnia 12 grudnia 2014 roku A. S. dokona 3 a ca 3 kowitej sp 3 aty po¿yczki. (fakt bezsporny) Dnia 16 lipca 2020 roku A. S. zawar 3 a z powódk 1 umowê cesji wierzytelnoœci pieniê¿nej wynik 3 ej z ww. umowy (...) jej w stosunku do pozwanej, obejmuj 1 c 1 w szczególnoœci wierzytelnoœci o zwrot wszelkich nienale¿nie pobranych op 3 at i kosztów oraz o zwrot kosztów w zwi 1 zku z wczeœniejsz 1 sp 3 at 1 ww. kredytu konsumenckiego oraz ze wszystkimi zwi 1 zanymi z tymi wierzytelnoœciami prawami (m.in. odsetkami za zw 3 okê i opóŸnienie). (dowód: umowa cesji – k. 17-18) Dnia 1 marca 2021 roku pozwana dokona 3 a ca 3 kowitego rozliczenia po¿yczki w zwi 1 zku z jego wczeœniejsz 1 sp 3 at 1 . (fakt bezsporny) Dnia 7 kwietnia 2021 roku A. S. udzieli 3 a powódce pe 3 nomocnictwa do z 3 o¿enia oœwiadczenia wynikaj 1 cego z art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim , przewiduj 1 cego sankcjê tzw. kredytu darmowego oraz do jego dalszego wykorzystania w kontaktach z w 3 aœciwymi podmiotami zarówno w postêpowaniu przeds 1 dowym, jak i w postêpowaniu s 1 dowym, w szczególnoœci poprzez przes 3 anie z 3 o¿onego oœwiadczenia do kredytodawcy. (dowód: wtórnik dokumentu – k. 22, 23, pe 3 nomocnictwo poœwiadczone podpisem elektronicznym na p 3 ycie – k. 104) Pismem z dnia 8 kwietnia 2021 roku powódka – w imieniu A. S. – z 3 o¿y 3 a pozwanej oœwiadczenie o skorzystaniu z sankcji tzw. kredytu darmowego na podstawie art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim. J. œnie powódka wezwa 3 a pozwan 1 do zap 3 aty kwoty 1.812,19 z 3 – w terminie 7 dni. Oœwiadczenie odebrane zosta 3 o dnia 12 kwietnia 2021 roku. (dowód: oœwiadczenie – k. 20-21, potwierdzenie nadania – k. 24-24v., wydruk z systemu œledzenia przesy 3 ek – k. 25) (...) ¿y 3 , co nastêpuje: P. ¿szy stan faktyczny zasadniczo by 3 bezsporny pomiêdzy stronami, zaœ rozstrzygniêcie sprawy zale¿a 3 o wy 31 cznie od prawnej oceny ustalonych wy¿ej okolicznoœci faktycznych. (...) zebrany materia 3 dowodowy (...) nie znalaz 3 podstaw, aby kwestionowaæ autentycznoœæ przedstawionych przez strony dokumentów. Z. ¿yæ bowiem nale¿a 3 o, ¿e ¿adna ze stron nie podnios 3 a w toku niniejszego postêpowania zarzutów co do autentycznoœci tych dokumentów, a nadto wymienione powy¿ej dokumenty zosta 3 y podpisane i nie nosz 1 ¿adnych znamion podrobienia czy przerobienia. Dodatkowo, (...) na uwadze, ¿e ¿adna ze stron nie zaprzeczy 3 a, ¿e osoby podpisane pod wy¿ej wskazanymi dokumentami nie z 3 o¿y 3 y oœwiadczeñ w nich zawartych – wyj 1 tek stanowi 3 o jedynie elektroniczne podpisanie dokumentu pe 3 nomocnictwa przez konsumenta. Natomiast prywatna opinia pozwanej oraz kopie wyroków wydanych w innych sprawach nie mia 3 y znaczenia dla rozstrzygniêcia, albowiem po pierwsze s 1 d nie by 3 nimi zwi 1 zany, a po drugie stanowi 3 y wyraz stanowiska procesowego stron. W pierwszej kolejnoœci rozwa¿yæ nale¿a 3 o zarzut legitymacji procesowej powódki. Legitymacja procesowa jest przes 3 ank 1 materialnoprawnej skutecznoœci powództwa i oznacza wynikaj 1 ce z przepisów prawa materialnego uprawnienie do wyst 1 pienia w danym procesie w charakterze powoda (legitymacja procesowa czynna) oraz pozwanego (legitymacja procesowa bierna). Legitymacja procesowa jest przy tym pozytywn 1 przes 3 ank 1 jurysdykcyjn 1 , podlegaj 1 c 1 ocenie na podstawie przepisów prawa materialnego, zatem jej ewentualny brak skutkuje oddaleniem powództwa. Legitymacja czynna powódki wynika 3 a z przeniesienia jej w trybie art. 509 § 1 k.c. , zgodnie z którym wierzyciel mo¿e bez zgody d 3 u¿nika przenieœæ wierzytelnoœæ na osobê trzeci 1 (przelew), chyba ¿e sprzeciwia 3 oby siê to ustawie, zastrze¿eniu umownemu albo w 3 aœciwoœci zobowi 1 zania. (...) cesji za skuteczn 1 . (...) bowiem oznaczon 1 wierzytelnoœæ pieniê¿n 1 s 3 u¿ 1 c 1 po¿yczkobiorcy jako cedentowi przeciwko pozwanej, przy czym bez znaczenia pozostawa 3 a podstawa prawna tej wierzytelnoœci. T. œæ umowy nale¿y wyk 3 adaæ przez pryzmat kryteriów oznaczonych w art. 65 § 2 k.c. Nie by 3 o konieczne, aby podstawa prawna dochodzonego roszczenia wskazana zosta 3 a wprost w umowie. W konsekwencji umowa cesji (...) skutek rozporz 1 dzaj 1 cy, o którym mowa w art. 510 k.c. (...) powstanie wierzytelnoœci o zwrot kosztów kredytu i zap 3 aconych od niego odsetek powstaje nie wczeœniej, ni¿ z chwil 1 z 3 o¿enia przez kredytobiorcê oœwiadczenia o charakterze prawokszta 3 utuj 1 cym, o którym mowa w przepisie art. 45 ust. 1 u.k.k. Na podstawie umowy cesji wierzytelnoœci konsument przeniós 3 na powódkê tak¿e wierzytelnoœci przysz 3 e, a powstanie wierzytelnoœci z art. 45 ust. 1 u.k.k. zale¿a 3 o od skutecznego z 3 o¿enia oœwiadczenia o skorzystaniu z przewidzianego przepisem uprawnienia. Powódka posiadaj 1 c stosowne uprawnienie z 3 o¿y 3 a takie oœwiadczenie. (...) w tym przedmiocie zosta 3 o z 3 o¿one elektronicznie z kwalifikowanym podpisem przy u¿yciu platformy (...) sp. z o.o. z siedzib 1 w W. . Podmiot ten wpisany jest w rejestrze niekwalifikowanych us 3 ug zaufania prowadzonego przez Narodowy Bank Polski na podstawie i w zakresie rzeczowym okreœlonym przepisem art. 6 ustawy z dnia 5 wrzeœnia 2016 roku o us 3 ugach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 162 ze zm.) – (...) Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr (...) z dnia 23 lipca 2014 roku w sprawie identyfikacji elektronicznej i us 3 ug zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnêtrznym oraz uchylaj 1 ce dyrektywê (...) (eIDAS) (Dz. Urz. UE L 257 z 28.07.2014, s. 73) – w zakresie us 3 ug sk 3 adania podpisu elektronicznego, us 3 ug obs 3 ugi podpisywania elektronicznego dokumentów poprzez platformê A. (zob. (...) Centrum (...) [NCCert], dostêp do rejestru: (...) Podmiot ten nale¿a 3 o zatem zakwalifikowaæ jako dostawcê us 3 ug zaufania, co zgodnie z definicj 1 zawart 1 w art. 3 pkt 19 ww. (...) oznacza osobê fizyczn 1 lub prawn 1 , która œwiadczy przynajmniej jedn 1 us 3 ugê zaufania, jako kwalifikowany lub niekwalifikowany dostawca us 3 ug zaufania. (...) tak¿e na uwadze, ¿e przewidziana z art. 45 ust. 1 u.k.k. forma pisemna jest form 1 zastrze¿on 1 ad probationem ( art. 74 § 1 k.c. ), a wiêc jej ewentualne niezachowanie nie skutkuje niewa¿noœci 1 ( art. 73 § 1 k.c. ). Zgodnie z art. 99 § 1 k.c. pe 3 nomocnictwo szczególne wymaga szczególnej formy tylko w razie, gdy dla czynnoœci, do której upowa¿nia, zastrze¿ona jest forma szczególna pod rygorem niewa¿noœci, a wiêc przepis ten w ogóle nie odnosi siê do pe 3 nomocnictw upowa¿niaj 1 cych do czynnoœci, co do których zastrze¿ono formê ad probationem. W niniejszej sprawie nie dowodzono na podstawie zeznañ czy przes 3 uchania stron, a ponadto dokonanie czynnoœci (z 3 o¿enie oœwiadczenia z art. 45 u.k.k. jak i udzielenie pe 3 nomocnictwa), jest nie tylko uprawdopodobnione, ale i udowodnione za pomoc 1 pisma ( art. 74 § 1 i 2 k.c. ) (por. wyrok z uzasadnieniem (...) Rejonowego dla miasta sto 3 ecznego W. w W. z dnia 02.08.2021r., sygn. akt I C 1622/21, niepubl.). Dla oceny z 3 o¿enia oœwiadczenia woli znajduje wiêc zastosowanie norma art. 60 k.c. (wed 3 ug której z zastrze¿eniem wyj 1 tków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonuj 1 cej czynnoœci prawnej mo¿e byæ wyra¿ona przez ka¿de zachowanie siê tej osoby, które ujawnia jej wolê w sposób dostateczny, w tym równie¿ przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej). Norma ta usankcjonowana zosta 3 a ww. (...) oraz implementuj 1 c 1 je ustaw 1 . Oœwiadczenie w postaci elektronicznej nie mo¿e byæ uto¿samiane przy tym z elektroniczn 1 form 1 czynnoœci prawnej ( art. 78 k.c. ) zrównan 1 w skutkach prawnych z form 1 pisemn 1 . Dla zachowania tej formy konieczne jest z 3 o¿enie oœwiadczenia woli w postaci elektronicznej i opatrzenie go kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Natomiast oœwiadczeniem w postacie elektronicznej ( art. 60 k.c. ) bêdzie ka¿de oœwiadczenie utrwalone (a tak¿e przes 3 ane) za pomoc 1 elektronicznych technologii komunikowania siê (utrwalania oœwiadczeñ). (...) ¿one do akt sprawy poœwiadczone za zgodnoœæ z orygina 3 em wydruki w postaci karty podpisów stanowi 1 odzwierciedlenie oœwiadczeñ woli sk 3 adanych w postaci elektronicznej i w taki te¿ sposób dokumentowanych (przez cyfrowy zapis treœci oœwiadczenia na noœniku danych). Wydruki maj 1 charakter wtórny w stosunku do dokumentu w postaci elektronicznej zawieraj 1 cego oœwiadczenie z 3 o¿one drog 1 elektroniczn 1 . Wydruki odzwierciedlaj 1 przy tym wy 31 cznie jedn 1 warstwê informacji zawartych w dokumencie w postaci elektronicznej – warstwê tekstow 1 dokumentu sporz 1 dzonego w postaci elektronicznej – a wiêc w postaci ci 1 gu danych zapisanych binarnie, dla których odczytania konieczne jest posiadanie urz 1 dzenia elektronicznego wyposa¿onego w odpowiednie oprogramowanie informatyczne). W nauce prawa dla okreœlenia takich dokumentów wprowadza wprost pojêcie dokumentów wtórnych (wtórników - por. np. K. M. , Dokumenty i ich wtórniki w postêpowaniu cywilnym, (...) 2016 nr 3 str. 461), wskazuj 1 c na ich specyfikê (równie¿ w aspekcie pobrania wiarygodnoœci i mocy dowodowej), wynikaj 1 c 1 z zale¿noœci od dokumentu pierwotnego w tym te¿ mo¿liwoœci manipulacji treœci 1 dokumenty wtórnego). Z. ¿noœæ ta nie oznacza, ¿e dokument wtórny pozbawiony jest waloru dowodowego w procesie cywilnym. W tym kontekœcie zwróciæ nale¿y uwagê na treœæ przepisów art. 2451 k.p.c. i 308 k.p.c. definiuj 1 cych procesowoprawne pojêcie dokumentu. Norma art. 2451 k.p.c. stanowi, ¿e przepisy o dowodzie z dokumentu stosuje siê do dokumentów zawieraj 1 cych tekst, umo¿liwiaj 1 cych ustalenie ich wystawców. Z kolei art. 308 k.p.c. przewiduje, ¿e dowody z innych dokumentów ni¿ wymienione w art. 2431 k.p.c. , w szczególnoœci zawieraj 1 cych zapis obrazu, dŸwiêku albo obrazu i dŸwiêku, s 1 d przeprowadza, stosuj 1 c odpowiednio przepisy o dowodzie z oglêdzin oraz o dowodzie z dokumentów. Ustawodawca odst 1 pi 3 wiec od definiowania dokumentu jako (wy 31 cznie) oœwiadczenia w formie pisemnej opatrzonego w 3 asnorêcznym podpisem, przyjmuj 1 c na potrzeby prawa procesowego szerok 1 definicjê dokumentu (zbie¿n 1 z obowi 1 zuj 1 c 1 w prawie materialnym – art. 773 k.c. , przewiduj 1 cym ¿e dokumentem jest noœnik informacji umo¿liwiaj 1 cy zapoznanie siê z jej treœci 1 ). W obecnym stanie prawnym jedynie z dokumentem prywatnym (a wiêc dokumentem sporz 1 dzonym w formie pisemnej lub formie elektronicznej) ustawodawca wi 1 ¿e prawne domniemanie prawdziwoœci i pochodzenia dokumentu od osoby, która go podpisa 3 a. (...) art. 245 k.p.c. nie jest obecnie wiêc definiowanie dokumentu w procesie cywilnym, lecz prawne wyodrêbnienie dowodu z dokumentu prywatnego i powi 1 zanie jedynie z t 1 kategori 1 dokumentów domniemania prawnego z art. 253 k.p.c. w zw. z art. 245 k.p.c. Innymi s 3 owy dokument mieszcz 1 cy siê w kategorii, o której mowa w art. 2431 k.p.c. lub 308 k.p.c. lecz nie spe 3 niaj 1 cy cech dokumentu prywatnego o których mowa w art. 245 k.p.c. nie korzysta z domniemania prawdziwoœci i pochodzenia, co prawnie przek 3 ada siê na ciê¿ary w zakresie dowodzenia w przypadku zakwestionowania autentycznoœci lub pochodzenia dokumentu. Nie mo¿na jednak twierdziæ, ¿e dokument taki pozbawiony jest waloru dowodowego. W tym kontekœcie zwróciæ te¿ uwagê nale¿y na treœæ art. 46 ww. (...) , zgodnie z którym nie jest kwestionowany skutek prawny dokumentu elektronicznego ani jego dopuszczalnoœæ jako dowodu w postêpowaniu s 1 dowym wy 31 cznie z tego powodu, ¿e dokument ten ma postaæ elektroniczn 1 . Nadto w art. 25 ust. 1 tego (...) wskazano, ¿e podpisowi elektronicznemu nie mo¿na odmówiæ skutku prawnego ani dopuszczalnoœci jako dowodu w postêpowaniu s 1 dowym wy 31 cznie z tego powodu, ¿e podpis ten ma postaæ elektroniczn 1 lub ¿e nie spe 3 nia wymogów dla kwalifikowanych podpisów elektronicznych. Zgodnie z zasadami dotycz 1 cymi stosowania prawa unijnego s 1 d krajowy pañstwa bêd 1 cego cz 3 onkiem Unii Europejskiej jest zobowi 1 zany do bezpoœredniego stosowania tej regulacji. Zatem tak¿e z tego aktu prawnego wynika zakaz pozbawiania waloru procesowego dokumentów w postaci elektronicznej jedynie ze wzglêdu na sposób ich kreacji (por. wyrok S 1 du Apelacyjnego w S. z dnia 05.06.2020r., I ACa 31/20, LEX nr 3109810). (...) ¿sze rozwa¿ania na grunt niniejszej sprawy nale¿a 3 o mieæ na uwadze, ¿e do akt sprawy powódka – w odparciu zarzutów pozwanej – z 3 o¿y 3 a nadto elektroniczn 1 warstwê danych pochodz 1 cych z noœnika informatycznego, których obraz przedstawia 3 z 3 o¿ony wczeœniej wtórnik. W tej sytuacji powódka wykaza 3 a skuteczne udzielenie jej pe 3 nomocnictwa do z 3 o¿enia oœwiadczenia wynikaj 1 cego z art. 45 u.k.k. W konsekwencji nale¿a 3 o uznaæ, ¿e oœwiadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego zosta 3 o z 3 o¿one w imieniu kredytodawcy przez powódkê dnia 12 kwietnia 2021 roku. P. prawn 1 powództwa stanowi 3 przepis art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim, który stanowi, ¿e w przypadku naruszenia przez kredytodawcê art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1-8, 10, 11, 14-17, art. 31-33, art. 33a i art. 36a-36c konsument, po z 3 o¿eniu kredytodawcy pisemnego oœwiadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu nale¿nych kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie. Z. ¿yæ jednak nale¿a 3 o, ¿e na dzieñ zawierania umowy ww. przepis nie zawiera 3 mo¿liwoœci skorzystania z sankcji kredytu darmowego w razie naruszenia art. 33a i art. 36a-36c u.k.k. Sankcja kredytu darmowego polega zatem na uprawnieniu konsumenta do sp 3 aty kredytu bez odsetek i innych kosztów kredytu nale¿nych kredytodawcy. Art. 45 u.k.k. implementuje art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj 1 ca dyrektywê Rady 87/102/EWG (Dz.U.UE L 133/66 z dnia 22 maja 2008 r.), który nakazuje stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszaj 1 cych sankcji, maj 1 cych zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjêtych zgodnie z t 1 dyrektyw 1 . Art. 45 jest przepisem o charakterze sankcyjnym, wysoce restrykcyjnym wobec kredytodawców i dlatego nie mo¿e byæ poddany wyk 3 adni rozszerzaj 1 cej. Celem sankcji kredytu darmowego jest pozbawienie kredytodawcy prawa do pobierania odsetek i innych op 3 at okreœlonych w umowie z tytu 3 u udzielonego kredytu za naruszenie obowi 1 zków informacyjnych. Sankcja ta w daleko id 1 cy sposób modyfikuje treœæ stosunku prawnego 31 cz 1 cego kredytodawcê z konsumentem na niekorzyœæ tego pierwszego. Co do zasady zatem przepisy sankcjonuj 1 ce dane postêpowanie powinny byæ mo¿liwie œciœle interpretowane nie pozwalaj 1 c na pojawienie siê obszarów niepewnoœci prawnej. Zgodnie z przepisem art. 45 ust. 5 u.k.k. uprawnienie do skorzystania z sankcji kredytu darmowego wygasa po up 3 ywie roku od dnia wykonania umowy. Ustawodawca nie sprecyzowa 3 , co rozumie pod pojêciem „wykonania” umowy, co doprowadzi 3 o do powstania ró¿nych interpretacji tego terminu w orzecznictwie s 1 dów powszechnych. (...) koncepcja, w myœl której moment, od którego zaczyna biec roczny termin na wygaœniêcie uprawnienia konsumenta do z 3 o¿enia oœwiadczenia o sankcji kredytu darmowego, oznacza przede wszystkim stan, w którym wszelkie zobowi 1 zania obu stron umowy o kredyt konsumencki zosta 3 y w pe 3 ni wykonane, nie mo¿na odnosiæ tego wy 31 cznie do wykonania zobowi 1 zania po stronie kredytodawcy. Nie ma przy tym znaczenia, czy zosta 3 y one wykonane w terminie, dobrowolnie, czy te¿ przymusowo, np. w drodze egzekucji komorniczej. N. ¿y przy tym zaznaczyæ, ¿e chodzi tutaj o zobowi 1 zania okreœlone treœci 1 umowy o kredyt konsumencki bez uwzglêdnienia skutków sankcji kredytu darmowego (por. wyrok S 1 du Rejonowego w S. z dnia 28.09.2017r., sygn. akt I C 531/17, LEX nr 2374797 i wyrok S 1 du Rejonowego w G. z dnia 07.07.2017r., sygn. akt X C 615/17, LEX nr 2491273). Zgodnie z inn 1 koncepcj 1 zwrot „wykonanie umowy” u¿yty w art. 45 ust. 5 u.k.k. , od którego zaczyna biec roczny termin na wygaœniêcie uprawnienia konsumenta do z 3 o¿enia oœwiadczenia o sankcji kredytu darmowego, oznacza dzieñ wykonania umowy przez po¿yczkodawcê, czyli dzieñ przekazania kwoty po¿yczki. P. ma za tym fakt, ¿e w przeciwnym wypadku unicestwiony by 3 by cel tego przepisu. Ma on za zadanie ograniczyæ uprawnienie konsumenta krótkim terminem prekluzyjnym, tak aby ustabilizowaæ stosunek prawny i aby po¿yczkodawca nie pozostawa 3 w nieskoñczonoœæ w niepewnoœci co do zakresu swojej wierzytelnoœci. Gdyby zaœ wygaœniecie uprawnienia zale¿a 3 o od wykonania umowy przez po¿yczkobiorcê (konsumenta), móg 3 by on przez jej celowe niewykonywanie odwlekaæ up 3 yw tego terminu. Niedopuszczalne jest, aby jedna ze stron stosunku prawnego mog 3 a wed 3 ug w 3 asnej woli regulowaæ rozpoczêcie biegu (por. wyrok S 1 du O. w P. z dnia 13.06.2018r., XIV C 1375/17, LEX nr 2515155). W ocenie (...) termin, o którym mowa w art. 45 ust. 5 u.k.k. rozpoczyna swój bieg z chwil 1 wykonania umowy przez kredytobiorcê, a zatem z chwil 1 ca 3 kowitej sp 3 aty kredytu czy po¿yczki. Nie ma podstaw do przyjêcia, ¿e ustawodawca mia 3 na myœli wy 31 cznie wykonanie umowy ze strony po¿yczkodawcy. Interpretacja taka by 3 aby niekorzystna dla konsumenta, zw 3 aszcza w sytuacji, gdy sp 3 ata kredytu na mocy umowy zostaje odroczona w czasie na kilka lat. Z chwil 1 wyp 3 aty kredytu umowa zostaje wykonana tyko przez jedna jej stronê, ale wci 1 ¿ nie zostaje wykonana przez konsumenta. O stanie „wykonania” umowy mo¿na mówiæ dopiero wtedy, gdy obie strony wywi 1 ¿ 1 siê z g 3 ównych obowi 1 zków z niej wynikaj 1 cych – czyli kredytodawca kredyt wyp 3 aci, a kredytobiorca go sp 3 aci. Moment, w którym dochodzi do ca 3 kowitej sp 3 aty kredytu jest dla kredytobiorcy zawsze znany i 3 atwy do ustalenia i jednoczeœnie prowadzi do wygaœniêcia roszczeñ kredytodawcy w stosunku do kredytobiorcy. W ocenie s 1 du od tej chwili nale¿y liczyæ termin do z 3 o¿enia prawokszta 3 tuj 1 cego oœwiadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego. Omawiany termin ma charakter prekluzyjny i jest doœæ krótki – roczny. W przekonaniu s 1 du ratio legis takiego uregulowania sprowadza siê do koniecznoœci unikniêcia stanu niepewnoœci prawnej po stronie kredytodawcy co do tego czy mo¿e, czy te¿ nie mo¿e liczyæ na zysk zwi 1 zany z zawart 1 umow 1 . P. ¿ przepis, jak zaznaczono na pocz 1 tku, ma charakter bardzo restrykcyjny w stosunku do kredytodawców i stanowi wyj 1 tek od regu 3 y odp 3 atnoœci umów kredytowych, musi byæ on równie¿ interpretowany œcis 3 e i restrykcyjnie. Dlatego nie mo¿na uwzglêdniæ argumentacji strony powodowej, jakoby termin do z 3 o¿enia oœwiadczenia woli o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego nie rozpocz 13 biegu, poniewa¿ pozwany nie zwróci 3 kredytobiorcy proporcjonalnej czêœci prowizji w zwi 1 zku z wczeœniejsz 1 sp 3 at 1 kredytu w myœl art. 49 u.k.k. N. ¿y zauwa¿yæ, ¿e kredytobiorczyni sp 3 aci 3 a kredyt w 2014 roku, a oœwiadczenie z art. 45 ustawy z 3 o¿ono w 2021 roku. Przy przyjêciu interpretacji powódki, kredytobiorca móg 3 by dowolnie wyd 3 u¿aæ sobie termin do z 3 o¿enia wskazanego oœwiadczenia oczekuj 1 c na zwrot proporcjonalnej czêœci prowizji, ale jednoczeœnie nie podejmuj 1 c ¿adnych dzia 3 añ w kierunku uzyskania tego zwrotu, w szczególnoœci, nie wzywaj 1 c kredytodawcy do zap 3 aty. Wówczas dochodzi 3 oby do 3 atwego obejœcia przepisu, który w swym za 3 o¿eniu ma byæ restrykcyjny i wprowadzaæ krótki, nieprzywracalny i prowadz 1 cy do wygaœniêcia roszczenia termin na z 3 o¿enie oœwiadczenia. Poza tym, nale¿y zauwa¿yæ, ¿e obowi 1 zek zwrotu odpowiedniej czêœci kosztów kredytu w razie jego wczeœniejszej sp 3 aty wynika nie bezpoœrednio z umowy, ale z ustawy o kredycie konsumenckim (art. 49). Z tych wzglêdów s 1 d uzna 3 , i¿ roszczenie po¿yczkobiorcy zosta 3 o sprekludowane, a powództwo wniesione po up 3 ywie terminu, o którym mowa w art. 45 ust. 5 u.k.k. i z tego wzglêdu jest niezasadne. N. ¿nie od powy¿szych argumentów (...) , ¿e czêœæ zarzutów zwi 1 zanych z rzeczon 1 umow 1 po¿yczki zas 3 ugiwa 3 a na uwzglêdnienie. Na wstêpie nale¿y zaznaczyæ, ¿e ocena zgodnoœci kwestionowanej w pozwie umowy po¿yczki z przepisami ustawy o kredycie konsumenckim musi byæ przeprowadzona z uwzglêdnieniem wersji ustawy obowi 1 zuj 1 cej w dacie zawarcia umowy, tj. 29 kwietnia 2014 roku (Dz.U. z 2013 r. poz. 1567 zm.), a nie wersji ustawy obowi 1 zuj 1 cej obecnie. Powódka zarzuca 3 a, ¿e umowa po¿yczki narusza przepis art. 30 ust. 1 pkt 4 u.k.k. poprzez nieprawid 3 owe wskazanie ca 3 kowitej kwoty kredytu w takiej wysokoœci, która nie zosta 3 a udostêpniona (faktycznie przekazana kredytobiorcy). Kredytobiorca uwzglêdni 3 bowiem w tej kwocie koszty, które kredytobiorca musia 3 ponieœæ m.in. prowizjê za udzielenie kredytu, które to koszty zosta 3 y skredytowane. Z tym zarzutem wi 1 za 3 siê zarzut naruszenia art. 30 ust. 1 pkt 7 u.k.k. poprzez wskazanie b 3 êdnej rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania oraz ca 3 kowitej kwoty do zap 3 aty przez konsumenta, co wynikaæ mia 3 o z definicji art. 5 ust. 10 u.k.k. a definiuj 1 cego stopê oprocentowania kredytu. Zgodnie z art. 5 pkt 7 tej ustawy ca 3 kowita kwota kredytu stanowi sumê wszystkich œrodków pieniê¿nych, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Dopiero ustaw 1 o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad poœrednikami kredytu hipotecznego i agentami z dnia 23 marca 2017 roku (Dz.U. z 2017 r. poz. 819 ze zm.) doprecyzowano powy¿sz 1 definicjê wskazuj 1 c, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj 1 cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt, a w przypadku umów, dla których nie przewidziano tej maksymalnej kwoty, suma wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj 1 cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Punktem wyjœcia dla wyk 3 adni pojêcia „ca 3 kowitej kwoty kredytu” – równie¿ w stanie prawnym obowi 1 zuj 1 cym w dniu zawarcia umowy – jest odwo 3 anie siê do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj 1 cej dyrektywê Rady 87/102/EWG. W orzeczeniu T. S. œci Unii Europejskiej z dnia 26 kwietnia 2016 roku przypomniano, ¿e „w art. 3 lit. h) dyrektywy pojêcie „ca 3 kowitej kwoty do zap 3 aty przez konsumenta” zdefiniowane zosta 3 o jako „suma ca 3 kowitej kwoty kredytu i ca 3 kowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta”. (...) kwota kredytu w rozumieniu art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy (...) nie obejmuje ¿adnych kwot, których przeznaczeniem jest wywi 1 zanie siê ze zobowi 1 zañ podjêtych w ramach odnoœnej umowy o kredyt, takich jak koszty administracyjne, odsetki, op 3 ata za udzielenie kredytu czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponieœæ konsument.” W wyniku szerszych rozwa¿ (...) na stanowisku, ¿e „art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy (...) , a tak¿e pkt I za 31 cznika I do rzeczonej dyrektywy nale¿y interpretowaæ w ten sposób, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu i kwota wyp 3 at okreœlaj 1 ca 3 oœæ kwot udostêpnianych konsumentowi, co wyklucza kwoty powi 1 zane przez kredytodawcê z pokryciem kosztów zwi 1 zanych przez kredytodawcê z udzieleniem odnoœnego kredytu, które to kwoty nie s 1 w rzeczywistoœci wyp 3 acane konsumentowi”. Na pogl 1 d ten powo 3 a 3 siê równie¿ (...) N. ¿szy w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2019 roku w sprawie o sygn. akt I NSK 9/18 (LEX nr 2643248), odnosz 1 c siê do stanu prawnego art. 5 pkt 7 ustawy o kredycie konsumenckim obowi 1 zuj 1 cego w dniu zawarcia umowy (...) przedmiotem niniejszego rozstrzygniêcia, nie mia 3 w 1 tpliwoœci, ¿e „w aktualnym stanie prawnym nie jest dopuszczalne prezentowanie tej samej kwoty (np. op 3 aty przygotowawczej, prowizji, itp.) zarówno w ramach ca 3 kowitej kwoty kredytu, jak i w kosztach kredytu. I to nawet wówczas, gdy sk 3 adniki kosztów kredytu s 1 kredytowane przez kredytodawcê. Za tak 1 tez 1 przemawia wyraŸna treœæ art. 5 pkt 7 u.k.k. („ca 3 kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj 1 cych kredytowanych kosztów kredytu...”)”. Szczególnie wa¿kie jest stwierdzenie (...) N. ¿szego: „Mimo braku wyraŸnego wy 31 czenia w poprzedniej treœci art. 5 pkt 7 u.k.k. „kredytowanych kosztów kredytu” nie oznacza 3 o to, ¿e w poprzednim stanie prawnym praktyka powoda by 3 a dopuszczalna. Innymi s 3 owy, równie¿ na tle poprzedniego brzmienia art. 5 pkt 7 u.k.k. koszty zwi 1 zane z udzieleniem kredytu nie mog 3 y stanowiæ czêœci „ca 3 kowitej kwoty kredytu”, nawet wówczas, gdy kredytodawca udzieli 3 kredytu przeznaczonego na poniesienie tych kosztów. W konsekwencji, „ca 3 kowita kwota kredytu” obejmuje jedynie tê kwotê, która zosta 3 a faktycznie oddana do swobodnej dyspozycji konsumenta”. Na tle powy¿szych rozwa¿añ zmianê definicji ca 3 kowitej kwoty kredytu na gruncie nale¿y traktowaæ jako doprecyzowanie pojêcia. (...) dokonana przez (...) N. ¿szy nie pozostawia w tym zakresie w 1 tpliwoœci. (...) wy¿ej orzeczenie (...) w sprawie C-377/14 stanowi 3 o punkt wyjœcia równie¿ dla rozwa¿añ poczynionych w uzasadnieniu wyroku S 1 du Apelacyjnego w W. z dnia 15 lutego 2017 roku w sprawie VI ACa 560/16 (LEX nr 2279527), w którym uznano, ¿e „na tle art. 5 pkt 7 u.k.k. „ca 3 kowita kwota kredytu” oznacza œrodki faktycznie udostêpnione konsumentowi”, a to oznacza, ¿e w konsekwencji „konsument jest zobowi 1 zany do uiszczenia odsetek naliczanych tylko od œrodków faktycznie udostêpnionych konsumentowi, a wiêc od „ca 3 kowitej kwoty kredytu”. Brak wiêc podstaw do obci 1 ¿ania konsumenta odsetkami od kosztów kredytu, nawet w wypadku udzielenia kredytu w celu sfinansowania tych kosztów”. Równie¿ w orzecznictwie Prezesa UOKiK przyjmowano pogl 1 d, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu (w rozumieniu art. 5 pkt 7 u.k.k. ) nie obejmuje kosztów, które maj 1 byæ pokryte z kapita 3 u kredytu. Wniosek taki wynika z porównania art. 5 pkt 6 u.k.k. oraz art. 5 pkt 7 u.k.k. Pozwala to na unikniêcie dwukrotnego uwzglêdniania kosztów w ca 3 kowitej kwocie do zap 3 aty przez konsumenta zdefiniowanej w art. 5 pkt 8 u.k.k. – (por. m.in. decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 12.03.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 10.05.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr R£O (...) z 21.06.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 9.10.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 30.12.2015 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 8.08.2016 r., decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 28.12.2016 r., publ. www.uokik.gov.pl, a tak¿e pismo Prezesa UOKiK z 20.02.2012 r., (...) 076-118/11/BK, (...) 2012, nr 9.) Omawiane stanowisko znajdowa 3 o poparcie w orzecznictwie (...) (por. np. wyrok (...) z 6.05.2015 r., XVII AmA 5/14, LEX nr 2155798; wyrok (...) z 3.12.2015 r., XVII AmA 124/14, LEX nr 2155537; wyrok (...) z 11.12.2015 r., XVII AmA 125/14, LEX nr 1973757; wyrok (...) z 26.01.2016 r., XVII AmA 165/13, LEX nr 1997815; wyrok (...) z 20.12.2016 r., XVII AmA 53/16, LEX nr 2206139, a tak¿e wyrok SA w Warszawie z 12.12.2016 r., VI ACa 1213/15, LEX nr 2974033) - (zob. T. Czech [w:] Kredyt konsumencki. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2018, art. 5.). P. ¿sze judykaty pozostaj 1 aktualne równie¿ wobec zmiany w 2014 roku legalnej definicji stopy oprocentowania, która przed zmian 1 odnosi 3 a siê do „ca 3 kowitej kwoty kredytu”, natomiast póŸniej do „wyp 3 aconej kwoty”. W kontekœcie rozwa¿añ dotycz 1 cych definicji „ca 3 kowitej kwoty kredytu” w niniejszej sprawie nie ma to jednak znaczenia, skoro równie¿ za rz 1 dów wczeœniejszej ustawy niedozwolone by 3 o wliczanie do „ca 3 kowitej kwoty kredytu” kwot, które nie zosta 3 y wyp 3 acone. Argumentacja oparta na zmianach definicji ustawowych zawartych w art. 5 u.k.k. jest chybiona równie¿ z innego powodu. Jak (...) N. ¿szy w uchwale z dnia 12 grudnia 2019 roku (III CZP 45/19, OSNC 2020/10/83) w powo 3 aniu na wyrok (...) z dnia 13 listopada 1999 r., w sprawie C-106/89, w którym ten wskaza 3 , ¿e wynikaj 1 ce z dyrektywy zobowi 1 zanie pañstw cz 3 onkowskich do osi 1 gniêcia rezultatu przewidzianego przez dyrektywê, podobnie jak przewidziany na mocy art. 5 Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu na art. 10 WE [a po wejœciu w ¿ycie Traktatu z Lizbony – na art. 4 ust. 3 (...) ]) obowi 1 zek podjêcia wszelkich w 3 aœciwych œrodków ogólnych lub szczególnych w celu zapewnienia wykonania tego zobowi 1 zania, ci 1 ¿y na wszystkich organach pañstw cz 3 onkowskich, w tym, w ramach ich jurysdykcji, równie¿ na s 1 dach. Wynika st 1 d, ¿e stosuj 1 c prawo krajowe, bez wzglêdu na to, czy sporne przepisy zosta 3 y przyjête przed czy po wydaniu dyrektywy, s 1 d krajowy, który musi dokonaæ jej wyk 3 adni, powinien tego dokonaæ, tak dalece jak to tylko mo¿liwe, zgodnie z brzmieniem i celem dyrektywy, po to, by osi 1 gn 1 æ przewidywany przez ni 1 rezultat, i w ten sposób zastosowaæ siê do wymogów przepisu art. 189 akapit trzeci Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu na art. 249 akapit trzeci WE (a po wejœciu w ¿ycie Traktatu z Lizbony – na art. 288 akapit czwarty (...) ). Zasada powszechnego zwi 1 zania wyk 3 adni 1 prawa unijnego dokonan 1 przez (...) wynika z istoty i funkcji postêpowania prejudycjalnego oraz autonomii prawa unijnego wzglêdem prawa krajowego znajduje potwierdzenie w orzecznictwie samego (...) (zob. wyroki: z dnia 27 marca 1980 r., 61/79; z dnia 4 czerwca 2009 r., C-8/08, 10 kwietnia 1984 r., C-14/83, oraz w orzecznictwie (...) N. ¿szego (zob. m. in. wyroki z dnia 10 kwietnia 2019 r., II UK 504/17, z dnia 5 grudnia 2019 r., III PO 7/18, postanowienie sk 3 adu siedmiu (...) N. ¿szego z dnia 2 sierpnia 2018 r., III UZP 4/18, OSNP 2018 nr 12, poz. 165). Z. ¿yæ nale¿a 3 o, i¿ ustawa o kredycie konsumenckim stanowi implementacjê Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj 1 cej dyrektywê 87/102/EWG. Dyrektywa ta dokonuje harmonizacji krajowych przepisów prawnych dotycz 1 cych udzielania kredytu konsumenckiego. Harmonizacja ta ma charakter ca 3 kowity, co oznacza, ¿e pañstwom cz 3 onkowskim nie wolno, co do zasady, wprowadzaæ rozwi 1 zañ odmiennych od przewidzianych dyrektyw 1 , choæby mia 3 y na celu silniejsz 1 ochronê konsumentów (art. 22 ust. 1 oraz motyw 9 preambu 3 y dyrektywy 2008/48/WE). (...) sytuacje, w których sama dyrektywa pozostawia pañstwom cz 3 onkowskim decyzjê co do uregulowania okreœlonej kwestii – zob. w szczególnoœci art. 2 ust. 5 i ust. 6, art. 4 ust. 2 lit. c, art. 5 ust. 6, art. 6 ust. 2, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 5 lit. f, art. 14 ust. 2 i ust. 6, art. 16 ust. 4 dyrektywy 2008/48/WE (por. K. Osajda (red.), Tom VII. Prawa konsumenckie. Komentarz, Warszawa 2019, wyd.2, 2019). W œwietle powy¿szego nale¿a 3 o uznaæ, ¿e wyk 3 adnia przepisów ustawy o kredycie konsumenckim, w tym w szczególnoœci definicji „ca 3 kowitej kwoty kredytu” dokonywana powinna byæ przez pryzmat wyk 3 adni dokonanej przez (...) w wyroku w sprawie C-377/14. Jak (...) N. ¿szy w powo 3 anej wy¿ej uchwale: orzeczenie (...) , wi 1 ¿e s 1 dy krajowe, skoro wydanie przez s 1 d krajowy orzeczenia z oczywistym naruszeniem wyroku (...) mo¿e stanowiæ podstawê odpowiedzialnoœci pañstwa cz 3 onkowskiego za szkody wyrz 1 dzone jednostkom wskutek naruszenia prawa wspólnotowego (zobacz np. wyrok ETS z 30 wrzeœnia 2003 r., w sprawie C-224/01 K. , pkt 56 i 57). Tak samo nale¿y podejœæ w przypadku zignorowania przez s 1 d krajowy wyk 3 adni dyrektywy w sytuacji, gdyby przedmiot pytania prejudycjalnego by 3 identyczny. W niniejszej sprawie wskazano w umowie, ¿e kwota udzielonej po¿yczki (ca 3 kowita kwota kredytu) wynosi 3 a 21.000,00 z 3 , jednak nie zosta 3 a ona w ca 3 oœci pozostawiona do dyspozycji konsumenta. Mimo, ¿e ¿adna ze stron nie z 3 o¿y 3 a potwierdzenia wyp 3 aty œrodków na rzecz kredytobiorcy lub dyspozycji przelewów jak mia 3 o to miejsce w podobnych sprawach miêdzy stronami – wniosek taki wynika z analizy harmonogramu sp 3 at (vide: k. 65-67). W kolumnie „inne koszty 31 cznie” wskazano kwoty 0,00 z 3 . £ 1 czna kwota do zap 3 aty stanowi sumê kapita 3 u w kwocie 21.000,00 z 3 wraz z odsetkami umownymi od tej kwoty. Oznacza to, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu obejmowa 3 a równie¿ skredytowane koszty, co potwierdzi 3 a pozwana, przedstawiaj 1 c argumentacjê w tym zakresie (vide: k. 38v.). (...) na uwadze, ¿e zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 3 Regulaminu, stanowi 1 cego integraln 1 czêœæ umowy: „ (...) po¿yczki/kredytu nastêpuje po zap 3 acie nale¿nych prowizji i op 3 at”. Zatem chronologicznie – co wynika wprost z zapisów umownych – wyp 3 ata po¿yczki nie mog 3 a nast 1 piæ przed zap 3 at 1 prowizji. Podobny mechanizm (...) Apelacyjny w W. w wyroku z dnia 30 paŸdziernika 2017 roku w sprawie o sygn. akt VII ACa 879/17 (LEX nr 2471048), gdzie w uzasadnieniu stwierdzono za stron 1 , ¿e „dopóki konsument nie uiœci kwot nale¿nych kontrahentowi z tytu 3 u op 3 at i prowizji lub te¿ nie zostan 1 one potr 1 cone, nie mo¿e dojœæ do udostêpnienia konsumentowi œrodków pieniê¿nych”. W tej¿e sprawie (...) , ¿e s 3 usznoœci tego twierdzenia nie sprzeciwia siê treœæ umowy po¿yczki, gdzie ustalono, ¿e „po¿yczka jest wyp 3 acana w dniu podpisania umowy, w sposób okreœlony przez po¿yczkobiorcê”. W sprawie tej konsument sk 3 ada 3 dyspozycjê potr 1 cenia kwot stanowi 1 cych koszty po¿yczki. Wówczas (...) , ¿e „nie wynika 3 o z tych dokumentów, ¿e chocia¿ konsument sk 3 ada 3 dyspozycjê przelania œrodków w dniu udzielenia kredytu (wyp 3 aty kredytu), to oznacza 3 o to, i¿ czyni 3 to w momencie dysponowania ju¿ œrodkami przyznanej kwoty kredytu.” Za „co najmniej nieuprawnione” uznano twierdzenie strony, ¿e „nietrudno wyobraziæ sobie, ¿e konsument sk 3 ada dyspozycjê w dniu udzielenia kredytu, a wiêc w dniu, w którym zyskuje pozytywn 1 decyzjê o przyznaniu kredytu oraz ¿e dyspozycja ta mo¿e zostaæ z 3 o¿ona tak¿e po zawarciu umowy, to jednak musi poprzedziæ wyp 3 atê œrodków, czyli de facto udostêpnienie ich konsumentowi.” Dalej powo 3 ano siê na przyk 3 ad sytuacji podawanej przez K. E. w odniesieniu do jej Wytycznych w sprawie stosowania przepisów dyrektywy o kredycie konsumenckim dotycz 1 cych rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, wydanych w celu ujednolicenia interpretacji przepisów dyrektywy we wszystkich pañstwach cz 3 onkowskich: „Jako przyk 3 ad Komisja podaje sytuacjê, w której udzielono konsumentowi po¿yczki w kwocie 5.000 euro, przy czym koszt udzielenia konsumentowi kredytu w wysokoœci 100 euro jest wliczony w pulê udostêpnion 1 konsumentowi i nastêpnie potr 1 cany jest w momencie wyp 3 aty œrodków. Faktycznie wiêc konsument mo¿e rozporz 1 dzaæ jedynie kwot 1 4.900 euro i to w 3 aœnie ta kwota powinna stanowiæ ca 3 kowit 1 kwotê kredytu.” Zdaniem (...) mimo, ¿e w umowie okreœlono przeznaczenie po¿yczki na dowolny cel konsumpcyjny – konsumentowi w ¿adnym razie nie przys 3 ugiwa 3 a pe 3 na swoboda w zakresie wykorzystania sumy – zdaniem pozwanej – postawionej do jego dyspozycji w kwocie 21.000,00 z 3 . Bez znaczenia pozostaje, ¿e umowa nie wskazywa 3 a Ÿród 3 a finansowania kosztów po¿yczki ani nie nak 3 ada 3 a obowi 1 zku jej uiszczenia z kwoty po¿yczki postawionej do dyspozycji konsumenta, tylko z tej przyczyny, ¿e czêœciowo czynnoœæ ta wynika z przyjêtej i stosowanej przez pozwan 1 procedury. Nie mo¿na uznaæ, aby najpierw dosz 3 o do wyp 3 aty po¿yczki, a nastêpnie zap 3 aty prowizji lub pozosta 3 ych kosztów, skoro Regulamin przewidywa 3 odmienn 1 chronologiê zdarzeñ. Instytucja udzielaj 1 ca po¿yczki (kredytu konsumenckiego) nie ryzykowa 3 aby wyp 3 aty kwoty po¿yczki, licz 1 c na zap 3 atê kosztów kredytu po wykonaniu umowy ze swojej strony. (...) teoretycznie mo¿na za 3 o¿yæ, ¿e pozwana mog 3 a udzieliæ odrêbnej po¿yczki na poczet sfinansowania kosztów innej po¿yczki – jednak i ta po¿yczka wi 1 za 3 aby siê z kolejnymi kosztami, a wiêc koniecznoœci 1 zawarcia kolejnej po¿yczki na sfinansowanie kosztów drugiej po¿yczki i tak dalej. £añcuch ten móg 3 by zostaæ przerwany po¿yczk 1 , która nie wymaga 3 aby poniesienia ¿adnych pozaodsetkowych kosztów kredytu, co wcale nie jest pewne (ewentualnie tak powsta 3 y ci 1 g matematyczny mia 3 by granicê dopiero po udzieleniu kilkudziesiêciu umów po¿yczek przeznaczanych kolejno na pokrycie kosztów ka¿dej poprzedniej po¿yczki w sytuacji, gdy wysokoœæ prowizji zaokr 1 glona zosta 3 aby do 0,00 z 3 ). Taka jest w 3 aœnie istota pozaodsetkowych kosztów kredytu – konsument zobowi 1 zany jest do ich poniesienia (np. prowizji, op 3 aty przygotowawczej), ale po¿yczkodawcy nie przys 3 uguje prawo do pobierania od tych kosztów odsetek (tak w obecnym jak i poprzednim stanie prawnym). Odmienna wyk 3 adnia nie ujmuje w sposób kompleksowy perspektywy konsumenta, któremu winna zostaæ zapewniona efektywna i realna ochrona wynikaj 1 ca z przepisów ustawy o kredycie konsumenckim i nie mo¿e byæ ograniczana przez œciœle literaln 1 wyk 3 adniê zapisów umownych, równie¿ przypadku, kiedy czêœciowo wyprowadzono je celem uniemo¿liwienia konsumentom dochodzenia roszczeñ i kwestionowania niedozwolonych postanowieñ umownych. Poza tym, w niniejszej sprawie umowa nie ró¿nicowa 3 a kosztów zwi 1 zanych z udzieleniem po¿yczki pod wzglêdem ich zwi 1 zania z czasem trwania umowy, a zatem brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, by (...) w niniejszej sprawie wprowadza 3 przedmiotowe rozró¿nienie. Takie ukszta 3 towanie treœci umowy jest w ocenie (...) dopuszczalne w ramach zasady swobody umów (...) z treœci art. 353 1 k.c. i jako nie bêd 1 ce sprzeczne z zasadami wspó 3 ¿ycia spo 3 ecznego, z ustaw 1 oraz nie maj 1 ce na celu obejœcia ustawy, nie jest dotkniête sankcj 1 niewa¿noœci. Obecnie nawet pozwana nie kwestionuje, ¿e w przypadku wczeœniejszej sp 3 aty po¿yczki przez po¿yczkobiorcê – zobowi 1 zana jest zwróciæ po¿yczkobiorcy wszystkie koszty sk 3 adaj 1 ce siê na ca 3 kowity koszt po¿yczki (a wiêc nie tylko odsetki, ale i prowizje oraz inne koszty) proporcjonalnie do okresu, o który skrócono czas obowi 1 zywania umowy – wielkoœci. Pozwana dokona 3 a proporcjonalnego zwrotu prowizji od po¿yczki w trybie art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim. (...) w sposób kompleksowy ustawê o kredycie konsumenckim przyznaæ nale¿y, ¿e zasadniczo nie istnieje zakaz pobrania od konsumenta jednorazowej kwoty na pokrycie kosztów kredytu, jednak w istocie sp 3 acane s 1 okresowo wraz z kolejnymi ratami zobowi 1 zania kredytowego. Z kolei je¿eli konsument poniós 3 by ten koszt ze œrodków w 3 asnych, co by 3 oby dla niego mniej korzystne, gdy¿ zosta 3 by pozbawiony konkretnej kwoty pieniê¿nej na czas trwania umowy kredytowej, równie¿ ten koszt nale¿a 3 oby uznaæ za proporcjonalny do okresu, w którym umowa (...) . Zatem obowi 1 zek zap 3 aty kosztów po¿yczki powstaje w momencie jej zawarcia i stanowi koszt roz 3 o¿ony w czasie. W konsekwencji (...) , ¿e pozwana pobiera 3 a odsetki od skredytowanych kosztów kredytu, w niniejszej sprawie by 3 a to nie tylko prowizja w kwocie 1.470,00 z 3 , ale równie¿ op 3 ata przygotowawcza – 40,00 z 3 oraz sk 3 adka ubezpieczeniowa – 2.163,00 z 3 . (...) œrodki te pochodzi 3 y ze œrodków udzielonej po¿yczki, czemu pozwana nie przeczy 3 a i co przyzna 3 a w sprzeciwie. Brak umownego zastrze¿enia pobrania od konsumenta kosztów po¿yczki z kwoty po¿yczki nie ma znaczenia, skoro faktycznie takie zdarzenie mia 3 o miejsce. Wymienione wy¿ej zarzuty, funkcjonalnie zwi 1 zane, 31 cznie okaza 3 y siê zasadne. W kontekœcie powy¿szych rozwa¿añ niew 1 tpliwie ca 3 kowita kwota kredytu zosta 3 a wskazana w wy¿szej wysokoœci, ni¿ faktycznie udostêpniona (przekazana kredytobiorcy). (...) zatem podnios 3 a powódka, ¿e kredytodawca uwzglêdni 3 w tej kwocie koszty, które kredytobiorca musia 3 ponieœæ m.in. prowizjê za udzielenie kredytu, które to koszty zosta 3 y skredytowane. W tym kontekœcie oczywistym jest, ¿e b 3 êdnie obliczono rzeczywist 1 roczn 1 stopy oprocentowania oraz ca 3 kowit 1 kwotê do zap 3 aty przez konsumenta, skoro na kwotê t 1 sk 3 ada 3 y siê zawy¿one odsetki umowne (pobierane tak¿e od skredytowanych kosztów po¿yczki). Co istotne, w wypadku obowi 1 zków informacyjnych – wobec ogólnego sposobu sformu 3 owania komentowanej regulacji – nie ulega w 1 tpliwoœci, ¿e sankcjê kredytu darmowego bêd 1 mog 3 y poci 1 gn 1 æ za sob 1 wszystkie postaci braku wywi 1 zania siê z tego wymagania: zarówno brak jego spe 3 nienia, jak i spe 3 nienie niew 3 aœciwe. Do ostatniej grupy sytuacji nale¿ 1 natomiast, bez w 1 tpienia, zarówno wypadki, w których wada informacji dotyczy 3 a jej warstwy merytorycznej (brak przekazania wszystkich wymaganych informacji), jak i formalnej (przedstawienie informacji z naruszeniem ustawowego wymogu pos 3 u¿enia siê formularzem informacyjnym, sformu 3 owanie jej w sposób niezrozumia 3 y dla typowego adresata itd.) (Komentarz red. dr hab. K. O. , Ustawa o kredycie konsumenckim, 2019, Wydanie 2, L. ). Powódka zarzuca 3 a tak¿e, ¿e umowa po¿yczki narusza przepis art. 30 ust. 1 pkt 10 u.k.k. , który stanowi, ¿e umowa o kredyt konsumencki, z zastrze¿eniem art. 31-33 , powinna okreœlaæ informacjê o innych kosztach, które konsument zobowi 1 zany jest ponieœæ w zwi 1 zku z umow 1 o kredyt konsumencki, w szczególnoœci op 3 atach, prowizjach, mar¿ach oraz kosztach us 3 ug dodatkowych, je¿eli s 1 znane kredytodawcy, oraz warunki na jakich koszty te mog 1 ulec zmianie. Zarzut ten czêœciowo by 3 zasadny. Umowa okreœla 3 a co prawda ca 3 kowit 1 kwotê kredytu, szacunkowy ca 3 kowity koszt kredytu, szacunkow 1 wartoœæ odsetek, koszt op 3 aty przygotowawczej – 40,00 z 3 , prowizji z tytu 3 u udzielania po¿yczki – 1.470,00 z 3 , sk 3 adki ubezpieczeniowej – 2.163,00. Z tym, ¿e jak ju¿ wy¿ej wskazano kwoty te zosta 3 y wskazanie przy przyjêciu b 3 êdnych za 3 o¿eñ dotycz 1 cych ca 3 kowitej kwoty kredytu (kwoty wyp 3 aconej). Natomiast pozosta 3 e op 3 aty zosta 3 y szczegó 3 owo okreœlone w tabeli prowizji i op 3 at stanowi 1 cej za 31 cznik nr 3 do umowy – za 31 cznik stanowi 3 integraln 1 czeœæ umowy. Brak jest podstaw do uznania, aby wysokoœæ op 3 at by 3 a zawarta w regulaminie. Nadto w pkt 22 umowa okreœla 3 a op 3 aty za czynnoœci windykacyjne. C. wskazaæ nale¿y, ¿e w 2018 roku po interwencji Prezesa (...) Konkurencji pozwana (...) Kasa O. œciowo - (...) im. F. S. w G. „przesta 3 a pobieraæ op 3 aty za monity SMS oraz windykacjê terenow 1 . Dodatkowo zmieni 3 a op 3 aty za zawiadomienie/wezwanie wysy 3 ane do konsumenta (maksymalnie mog 1 wynieœæ 3,94 z 3 ). W. œniej windykacja terenowa kosztowa 3 a 94,15 z 3 , (...) z 3 , a list 19,82 z 3 ”. (informacja prasowa Prezesa UOKiK z dnia 25.06.2018r., (...) uokik.gov.pl/aktualnosci.php?news_id= (...) ). W niniejszej sprawie koszty te by 3 y niemal identyczne (monit telefoniczny) lub wy¿sze (windykacja terenowa – 150,00 z 3 , zawiadomienie – 35,00 z 3 ). (...) to o tyle uzasadnione, poniewa¿ w rejestrze klauzul niedozwolonych zastrzega siê brak uprawnienia instytucji finansowej do pobierania rycza 3 towych op 3 at windykacyjnych bez powi 1 zania ich z kosztami faktycznie poniesionymi. Dla przyk 3 adu warto przytoczyæ wyrok S 1 du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w W. z dnia 10 listopada 2011 roku w sprawie o sygn. akt XVII AmC 2781/11 (LEX nr 254559) przeciwko innej spó 3 dzielczo-oszczêdnoœciowej kasie kredytowej, gdzie w uzasadnieniu podniesiono, ¿e „stan niedoinformowania oraz okolicznoœæ nieprecyzyjnej regulacji „czynnoœci windykacyjnych” nara¿a konsumenta na ponoszenie zbytecznych kosztów, nale¿y uznaæ zakwestionowane postanowienie równie¿ za naruszaj 1 ce interesy konsumentów w sposób ra¿ 1 cy. Z. ¿yæ nale¿y, ¿e wysokoœæ kosztów rzeczywiœcie poniesionych przez pozwan 1 mo¿e znacz 1 co odbiegaæ od wysokoœci, które uzyskuje w zwi 1 zku z zastosowaniem zakwestionowanej klauzuli umownej. Zdaniem (...) , niedopuszczalna jest sytuacja, w której okolicznoœæ taka generowa 3 aby dodatkowe Ÿród 3 o dochodów pozwanej kosztem konsumentów.” Kolejnym zarzutem powódki by 3 o naruszenie w umowie art. 30 ust. 1 pkt. 16 u.k.k , który stanowi, ¿e umowa powinna okreœlaæ prawo konsumenta do sp 3 aty kredytu przed terminem. (...) powódki w treœci umowy nie okreœlono procedury i warunków, na jakich koszty kredytu mog 1 ulec zmianie. Zarzut ten jest niezrozumia 3 y, zw 3 aszcza, ¿e ustawa w zacytowanym przepisie wymaga wy 31 cznie zawarcia informacji o prawie konsumenta do wczeœniejszej sp 3 aty kredytu i taka informacja w umowie (...) zawarta. Ustawa nie nak 3 ada 3 a na kredytodawcê obowi 1 zku zawierania w umowie (...) informacji takich, jak procedura i warunki, na jakich mog 1 ulec zmianie koszty kredytu. Z. ¿yæ nale¿a 3 o tak¿e, ¿e umowa (...) zawarta w 2014 roku, natomiast zagadnienie zwrotu proporcjonalnej czêœci prowizji w takim przypadku pozostawa 3 o kwesti 1 sporn 1 w orzecznictwie. Wystarczy wskazaæ, ¿e powódka powo 3 uje siê na wyrok Trybuna 3 y S. œci Unii Europejskiej z dnia 11 wrzeœnia 2019 roku sprawie o sygn. akt C-383/18 oraz na (...) N. ¿szego w sprawie III CZP 45/19 z dnia 12 grudnia 2019 roku. (...) powódki, po¿yczkobiorca nie zosta 3 poinformowany w treœci umowy o dodatkowym koszcie w postaci comiesiêcznej sk 3 adki cz 3 onkowskiej. Zarzut ten jest w ocenie s 1 du bezzasadny, poniewa¿ op 3 ata ta nie by 3 a elementem umowy po¿yczki, a wi 1 za 3 a siê z cz 3 onkostwem po¿yczkobiorcy w (...) . Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy o spó 3 dzielczych kasach oszczêdnoœciowo-kredytowych celem kas, z zastrze¿eniem art. 13aa, jest gromadzenie œrodków pieniê¿nych wy 31 cznie swoich cz 3 onków, udzielanie im po¿yczek i kredytów, przeprowadzanie na ich zlecenie rozliczeñ finansowych oraz wykonywanie dystrybucji ubezpieczeñ na zasadach okreœlonych w ustawie z dnia 15 grudnia 2017 roku o dystrybucji ubezpieczeñ. Zgodnie z art. 25 ustawy o (...) kasa tworzy fundusz oszczêdnoœciowo-po¿yczkowy bêd 1 cy w dyspozycji kasy, powstaj 1 cy z wk 3 adów cz 3 onkowskich, o których mowa w art. 12 oraz gromadzonych przez cz 3 onków oszczêdnoœci. Zgodnie z art. 36 ustawy o (...) zasady udzielania po¿yczek oraz ich sp 3 aty okreœla statut kasy. Statut pozwanego w § 10 ust. 1 pkt. 3 obowi 1 zkiem ka¿dego cz 3 onka kasy jest posiadanie rachunku systematycznego oszczêdzania i gromadzenie na nim co miesi 1 c oszczêdnoœci w zadeklarowanej kwocie, stosownie do regulaminu indywidualnych kont spó 3 dzielczych. Ta minimalna kwota, wynikaj 1 ca zarówno z regulaminu jak i deklaracji cz 3 onkowskiej to kwota 15 z 3 , wskazana w harmonogramie sp 3 at jako op 3 ata cz 3 onkowska. (...) zatem konsumentka o obowi 1 zku uiszczania tej op 3 aty wiedzia 3 a, wynika 3 a ona z innej, wczeœniej zawartej przez ni 1 umowy z pozwan 1 . Bez w 1 tpienia tak¿e pozwany by 3 uprawniony do pobierania kwoty 15 z 3 , poniewa¿ w œwietle ustawy o (...) to w 3 aœnie z oszczêdnoœci swoich cz 3 onków mo¿e udzielaæ im (i tylko im) po¿yczek. (...) konsumenta w kasie prowadzonej przez pozwan 1 by 3 o zatem warunkiem koniecznym dla uzyskania po¿yczki, a z cz 3 onkostwem tym wi 1 za 3 o siê ponoszenie okreœlonych op 3 at, o których po¿yczkobiorczyni niew 1 tpliwie wiedzia 3 a. Kolejnym zarzutem powódki by 3 o sformu 3 owanie umowy w taki sposób, ¿e zawarta w pkt 29. umowy informacja o prawie odst 1 pienia do umowy sugeruje, ¿e oœwiadczenie o odst 1 pieniu mo¿e zostaæ z 3 o¿one wy 31 cznie na formularzu stanowi 1 cym za 31 cznik do umowy. Zarzut ten nie by 3 zasadny. Ustawa wymaga 3 a od kredytodawcy, aby zawar 3 w umowie pouczenie o prawie kredytobiorcy do odst 1 pienia umowy. (...) umowa (...) zawiera. Fakt do 31 czenia do umowy (...) w postaci oœwiadczenia o odst 1 pieniu od umowy w ¿aden sposób nie narusza ustawy, a wrêcz mo¿e byæ uznany jako gest u 3 atwiaj 1 cy konsumentowi odst 1 pienie od umowy w postaci do 31 czenia do niej gotowego do podpisania druku. Zarzut naruszenia art. 30 ust. 1 pkt 10 u.k.k. powódka wi 1 za 3 a tak¿e z brakiem wskazania warunku determinuj 1 cego zmianê kosztów kredytu w sytuacji skorzystania z sankcji kredytu darmowego. W pkt 20. umowy okreœlono warunki zmiany kosztów i op 3 at. Natomiast z treœci wskazanego przepisu nie wynika obowi 1 zek zamieszczania treœci art. 45 ust. 1 u.k.k. w treœci umowy. Pomimo powy¿szych rozwa¿añ nie sposób uznaæ za zasadnego zarzutu pozwanej w oparciu o niezgodnoœæ ¿ 1 dania z art. 5 k.c. Poszukiwanie ochrony na gruncie przepisów ustawy o kredycie konsumenckim nie mo¿e zostaæ uznane za nadu¿ycie, nawet je¿eli dochodzeniem roszczeñ zajmuje siê cesjonariusz masowo skupuj 1 cy tego typu wierzytelnoœci. Bez w 1 tpienia taka kontrola stosowanych wzorców umownych – zw 3 aszcza w razie stwierdzenia naruszenia przepisów ustawy – wp 3 ywa pozytywnie na praktyki na rynku us 3 ug finansowych w stosunku do konsumentów. Z. ¿yæ nale¿y, ¿e Ÿróde 3 prawa nale¿y poszukiwaæ nie tylko wprost w tekstach ustaw, ale tak¿e orzecznictwie. Dobitnym przyk 3 adem s 1 dzia 3 ania powódki skutkuj 1 ce uzyskaniem wyroku (...) z dnia 11 wrzeœnia 2019 roku sprawie o sygn. akt C-383/18 oraz (...) N. ¿szego w sprawie III CZP 45/19 z dnia 12 grudnia 2019 roku, co doprowadzi 3 o do zmiany praktyki wielu podmiotów rynku finansowego, w tym pozwanej, w razie wczeœniejszej sp 3 aty kredytu konsumenckiego. Co wiêcej na zarzut naruszenia zasad wspó 3 ¿ycia spo 3 ecznego nie mo¿e powo 3 ywaæ siê pozwana, która stosuj 1 c opisane wy¿ej mechanizmy (przede wszystkim pobieraj 1 c odsetki tak¿e od skredytowanych kosztów po¿yczki) nadu¿ywa prawa. Kwestia ewentualnego nadu¿ycia prawa cesjonariusza wobec konsumenta pod k 1 tem nieekwiwalentnoœci œwiadczeñ mo¿e byæ przedmiotem ewentualnych rozwa¿añ, jednak bez udzia 3 u pozwanej. (...) na uwadze ca 3 okszta 3 t powy¿szych okolicznoœci, a w szczególnoœci sprekludowanie powództwa, pomimo zasadnoœci czêœci zarzutów dotycz 1 cych rzeczonej umowy, okaza 3 o siê bezzasadne i jako takie w punkcie I. wyroku podlega 3 o oddaleniu na podstawie art. 45 ust. 5 u.k.k. O kosztach procesu orzeczono w punkcie II. wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z zw. z § 2 pkt 3 rozporz 1 dzenia Ministra S. œci z dnia 22 paŸdziernika 2015 roku w sprawie op 3 at za czynnoœci radców prawnych (Dz.U.2015.1804 ze zm.) i zgodnie z zasad 1 odpowiedzialnoœci za wynik procesu obci 1 ¿y 3 powódkê ca 3 oœci 1 poniesionych przez pozwan 1 kosztów procesu, na co sk 3 ada 3 y siê: op 3 ata skarbowa od dokumentu pe 3 nomocnictwa (17,00 z 3 ) oraz wynagrodzenie pe 3 nomocnika w osobie radcy prawnego w stawce minimalnej (900,00 z 3 ). Na podstawie art. 98 § 11 k.p.c. od zas 1 dzonej kwoty nale¿a 3 y siê odsetki ustawowe za opóŸnienie od dnia uprawomocnienia siê wyroku do dnia zap 3 aty.