III CZP 113/05

Sąd Najwyższy2005-12-09
SNCywilnepostępowanie cywilneWysokanajwyższy
komornikwyłączeniewłaściwość sądupostępowanie egzekucyjnekpcustawa o komornikach

Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że to sąd, a nie prezes sądu, jest właściwy do rozpoznania wniosku o wyłączenie komornika.

Sprawa dotyczyła zagadnienia prawnego, czy właściwym do rozpoznania wniosku o wyłączenie komornika jest sąd, czy prezes sądu. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu postępowania cywilnego oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, uznał, że właściwym organem do rozpoznania takiego wniosku jest sąd. Podkreślono, że nowa ustawa o komornikach sądowych i egzekucji stworzyła samodzielną podstawę do wyłączenia komornika, co uzasadnia stosowanie przepisów o wyłączeniu sędziego przez sąd.

Sąd Najwyższy rozpatrzył zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w Sieradzu, dotyczące właściwości organu do rozpoznania wniosku o wyłączenie komornika. Wniosek o wyłączenie komornika został wcześniej oddalony przez Sąd Rejonowy w Wieluniu. Sąd Okręgowy powziął wątpliwość, czy zgodnie z art. 54 k.p.c. w związku z art. 9 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, właściwym do rozpoznania wniosku jest sąd, czy prezes sądu. Sąd Najwyższy stwierdził, że przepis art. 9 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji stanowi przepis szczególny w stosunku do art. 54 k.p.c. i nakazuje stosowanie przepisów o wyłączeniu sędziego do komornika. Kategoryczna redakcja art. 9 oznacza, że obejmuje on także tryb i właściwość organu orzekającego. Zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c., organem tym jest sąd. Sąd Najwyższy uzasadnił, że stworzenie samodzielnej podstawy do wyłączenia komornika jest uzasadnione zmianami w statusie komornika, który obecnie jest funkcjonariuszem publicznym działającym w zasadzie poza strukturą sądownictwa, a nadzór nad nim jest podzielony. W związku z tym, Sąd Najwyższy podjął uchwałę, że rozpoznanie wniosku o wyłączenie komornika należy do właściwości sądu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Właściwym do rozpoznania wniosku o wyłączenie komornika jest sąd.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał art. 9 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji za przepis szczególny wobec art. 54 k.p.c. Kategoryczna redakcja art. 9 nakazuje stosowanie przepisów o wyłączeniu sędziego do komornika, co obejmuje również właściwość organu orzekającego, którym jest sąd zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c. Zmiany w statusie komornika uzasadniają samodzielną podstawę prawną jego wyłączenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchwała

Strony

NazwaTypRola
Grażyna S.osoba_fizycznawnioskodawca

Przepisy (5)

Główne

u.k.s.egz. art. 9

Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji

Do komornika stosuje się przepisy o wyłączeniu sędziego. Jest to przepis szczególny wobec art. 54 k.p.c.

Pomocnicze

k.p.c. art. 54

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy o wyłączeniu sędziego stosuje się odpowiednio do wyłączenia innych organów sądowych. Wniosek o wyłączenie pozostałych osób przekazuje się odpowiedniemu organowi nadrzędnemu.

k.p.c. art. 52 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Organem właściwym do rozstrzygania wniosku o wyłączenie jest sąd.

k.p.c. art. 390

Kodeks postępowania cywilnego

Ustawa z dnia 20 czerwca 1985 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych art. 128

Nieobowiązujący przepis, który stanowił o podległości administracyjnej komornika wobec prezesa sądu rejonowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 9 u.k.s.egz. jest przepisem szczególnym wobec art. 54 k.p.c. Kategoryczna redakcja art. 9 u.k.s.egz. obejmuje tryb i właściwość organu orzekającego. Organem właściwym do rozstrzygania wniosku o wyłączenie komornika jest sąd. Zmiany w statusie komornika uzasadniają samodzielną podstawę prawną jego wyłączenia.

Odrzucone argumenty

Właściwość prezesa sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie komornika (pogląd z uchwały III CZP 12/87, który utracił moc).

Godne uwagi sformułowania

Okoliczność, że art. 54 k.p.c. odnosi się ogólnie do wyłączenia organów sądowych oraz prokuratora, a art. 9 u.k.s.egz. tylko do wyłączenia komornika, przemawia za uznaniem art. 9 za przepis szczególny w stosunku do art. 54 k.p.c. Zgodnie z zasadą, że późniejszy przepis szczególny uchyla wcześniejszy przepis ogólny trzeba przyjąć, iż z chwilą wejścia w życie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji art. 54 k.p.c. utracił zastosowanie do wyłączenia komornika i w tym zakresie stosuje się art. 9 u.k.s.egz. Kategoryczna redakcja art. 9, który nakazując stosowanie do komornika przepisów o wyłączeniu sędziego nie czyni żadnych wyjątków, oznacza, że wyrażone w nim odesłanie obejmuje także tryb, w jakim do wyłączenia dochodzi, w tym właściwość organu orzekającego. Organem tym, stosownie do art. 52 § 1 k.p.c., jest sąd.

Skład orzekający

Stanisław Dąbrowski

przewodniczący-sprawozdawca

Józef Frąckowiak

członek

Iwona Koper

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu do rozpoznawania wniosków o wyłączenie komornika, interpretacja przepisów o wyłączeniu organów sądowych."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego po wejściu w życie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie rozstrzyga ważną kwestię proceduralną dotyczącą właściwości organu w sprawach egzekucyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa.

Kto decyduje o wyłączeniu komornika? Sąd Najwyższy wyjaśnia!

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Uchwała z dnia 9 grudnia 2005 r., III CZP 113/05 
 
Sędzia SN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
Sędzia SN Józef Frąckowiak 
Sędzia SN Iwona Koper 
 
Najwyższy w sprawie z wniosku Grażyny S. o wyłączenie komornika, po 
rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 9 grudnia 2005 r. 
zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Sieradzu 
postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2005 r.: 
"Czy w świetle art. 54 k.p.c. w związku z art. 9 ustawy z dnia 29 października 
1997 r., o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. Nr 133, poz. 882 ze zm.) 
właściwym do rozpoznania wniosku o wyłączenie komornika jest sąd, czy prezes 
sądu?" 
podjął uchwałę: 
 
Rozpoznanie wniosku o wyłączenie komornika należy do właściwości 
sądu. 

 
Uzasadnienie 
 
Sąd Rejonowy w Wieluniu postanowieniem z dnia 30 czerwca 2005 r. oddalił 
wniosek dłużniczki o wyłączenie komornika od prowadzenia sprawy. Przy 
rozpoznaniu zażalenia dłużniczki na powyższe postanowienie Sądowi Okręgowemu 
w Sieradzu nasunęło się zagadnienie prawne, sformułowane w sentencji 
postanowienia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Przepis art. 54 k.p.c. stanowi, że przepisy o wyłączeniu sędziego stosuje się 
odpowiednio do wyłączenia ławników, jak również innych organów sądowych oraz 
prokuratora. Wniosek o wyłączenie ławnika sąd rozstrzyga zgodnie z przepisami 
poprzedzającymi, a wniosek o wyłączenie pozostałych osób przekazuje 
odpowiedniemu organowi nadrzędnemu. W stanie prawnym obowiązującym do 
czasu wejścia w życie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i 
egzekucji (Dz.U. Nr 133, poz. 882 ze zm. – dalej: "u.k.s.egz.") Sąd Najwyższy w 
uzasadnieniu uchwały z dnia 3 kwietnia 1987 r., III CZP 12/87 (OSNCP 1988, nr 6, 
poz. 80) wyjaśnił, że o wyłączeniu komornika rozstrzyga zarządzeniem prezes sądu 
rejonowego, w którego okręgu ma być wszczęta lub toczy się egzekucja. Pogląd ten 
był powszechnie aprobowany w judykaturze. Nie kwestionowano, że komornik jest 
„innym organem sądowym” w rozumieniu art. 54 k.p.c., a podległość 
administracyjna komornika wobec prezesa sądu rejonowego wynikła z art. 128 
nieobowiązującej już ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. – Prawo o ustroju sądów 
powszechnych (jedn. tekst: Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.). 
Stan prawny dotyczący wyłączenia komornika zmieniony został ustawą o 
komornikach sądowych i egzekucji. Artykuł 9 tej ustawy stanowi, że do komornika 
stosuje się przepisy o wyłączeniu sędziego. Należy zwrócić uwagę na różnicę 
między tym przepisem i art. 54 k.p.c.; przepis ten dotyczy tylko komornika, 
natomiast art. 54 k.p.c. – wszystkich organów sądowych oraz prokuratora. W art. 9 
nie ma zastrzeżenia, że przepisy o wyłączeniu sędziego stosuje się do komornika 
tylko odpowiednio, jak też brak kompetencji dla organu nadrzędnego przy 
rozstrzyganiu wniosku o wyłączenie. 
Okoliczność, że art. 54 k.p.c. odnosi się ogólnie do wyłączenia organów 
sądowych oraz prokuratora, a art. 9 u.k.s.egz. tylko do wyłączenia komornika, 

przemawia za uznaniem art. 9 za przepis szczególny w stosunku do art. 54 k.p.c. 
Zgodnie z zasadą, że późniejszy przepis szczególny uchyla wcześniejszy przepis 
ogólny trzeba przyjąć, iż z chwilą wejścia w życie ustawy o komornikach sądowych i 
egzekucji art. 54 k.p.c. utracił zastosowanie do wyłączenia komornika i w tym 
zakresie stosuje się art. 9 u.k.s.egz. 
Kategoryczna redakcja art. 9, który nakazując stosowanie do komornika 
przepisów o wyłączeniu sędziego nie czyni żadnych wyjątków, oznacza, że 
wyrażone w nim odesłanie obejmuje także tryb, w jakim do wyłączenia dochodzi, w 
tym właściwość organu orzekającego. Organem tym, stosownie do art. 52 § 1 
k.p.c., jest sąd. 
Stworzenie w art. 9 u.k.s.egz. samodzielnej podstawy do wyłączenia 
komornika ma racjonalne uzasadnienie, gdyż ustawa, zwłaszcza po jej nowelizacji 
w 2001 r., wprowadziła tak daleko idące zmiany w statusie komornika, że dalsze 
stosowanie art. 54 k.p.c. do jego wyłączenia mogłoby nastręczać trudności. 
Obecnie komornik, będąc funkcjonariuszem publicznym, działa w zasadzie poza 
strukturą sądownictwa. Niełatwo byłoby wskazać, kto jest organem nadrzędnym 
nad komornikiem, gdyż nadzór administracyjny nad nim został podzielony między 
prezesa sądu rejonowego, Ministra Sprawiedliwości i samorząd komorniczy. 
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 k.p.c. 
rozstrzygnął przedstawione zagadnienie prawne, jak w uchwale.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI