III Cz 994/14

Sygn. akt III Cz 994/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Tatarczyk ( spr.) Sędzia SO Danuta Morys-Woźniak Sędzia SO Andrzej Dyrda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 września 2014 r. sprawy z powództwa F. S. przeciwko K. S. o alimenty na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt III RC 246/14 postanawia: 1) zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie 1 o tyle, że sumę udzielonego zabezpieczenia obniżyć do 900 ( dziewięćset ) złotych miesięcznie; 2) oddalić zażalenie w pozostałej części. SSO Andrzej Dyrda SSO Tomasz Tatarczyk SSO Danuta Morys – Woźniak Sygn. akt III Cz 994/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z 24 kwietnia 2014r. Sąd Rejonowy udzielił zabezpieczenia roszczenia do czasu zakończenia postępowania w sprawie o alimenty w ten sposób, że zobowiązał pozwanego do łożenia na rzecz powoda po 1100 złotych miesięcznie z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki, w pozostałej części wniosek o udzielenie zabezpieczenia oddalił. Roszczenie uznał Sąd za uprawdopodobnienie. Ocenił, że ustalona kwota zabezpieczy byt powoda w czasie procesu, natomiast nie jest jeszcze w pełni znany ani zakres usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, ani zakres możliwości płatniczych zobowiązanego. Okoliczności przytoczone w pozwie pozwalały jednak na stwierdzenie, że pozwany jest w stanie łożyć kwotę 1100 złotych miesięcznie na utrzymanie syna, który pozostaje pod pieczą matki, z drugiej strony, jako wygórowane potraktował Sąd przedstawione wraz z pozwem zestawienie kosztów utrzymania małoletniego powoda. W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. przez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów i dowolne przyjęcie za miarodajne twierdzeń matki powoda co do wysokości jego dochodów, błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że miesięczny koszt utrzymania powoda wynosi ponad 2400 złotych, podczas gdy kwota ta wynosi co najwyżej 1500 złotych, naruszenie art. 133 § 1 k.r. i op. przez niezastosowanie w stosunku do matki powoda, która jest także zobowiązana do świadczeń alimentacyjnych na jego rzecz i pominięcie osobistych starań pozwanego o wychowanie syna i nakładów jakie czyni na jego edukację; domagał się zmiany tego postanowienia przez określenie zobowiązania na kwotę 500 złotych miesięcznie, ewentualnie uchylenia postanowienia i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Powód działając przez matkę wniósł o nieuwzględnienie zażalenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Podstawą zabezpieczenia w sprawach o alimenty jest, stosownie do art. 753 § 1 k.p.c. , uprawdopodobnienie istnienia roszczenia. Według art. 133 § 1 k.r. i op., rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Stosownie do art. 135 § 1 k.r. i op., zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Skarżący nie zaprzeczył istnieniu roszczeń powoda, podważył zaś wysokość sumy zabezpieczenia. Zakres świadczeń alimentacyjnych uzależniony jest nie od wysokości dochodów faktycznie osiąganych przez zobowiązanego ale, jak stanowi powołany przepis, od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Pozwany przedstawił informację o dochodach osiągniętych w roku 2013, zakwestionował twierdzenia pozwu o efektywności działalności, jaką prowadzi w ramach ośrodka szkolenia kierowców, nie odniósł się natomiast do przytoczonych w pozwie okoliczności dotyczących działalności jego przedsiębiorstwa przewozowego. Te okoliczności obrazujące skale przedsięwzięcia pozwalają przyjąć za prawdopodobne twierdzenie pozwu, że pozwany jest w stanie łożyć na utrzymanie syna sumę wyższą aniżeli przez niego uznana. Wbrew zarzutom zażalenia, orzekając o udzieleniu zabezpieczenia nie przyjął Sąd Rejonowy za w pełni miarodajne zestawienie kosztów utrzymania powoda, które załączone zostało do pozwu. Przeciwnie, uznał wymienione w tym zestawieniu koszty za wygórowane. Uwzględniając ocenę Sądu Rejonowego oraz stanowiska obu stron w aktualnym stanie sprawy za usprawiedliwione uznać należało koszty utrzymania małoletniego powoda na określonym w zażaleniu poziomie 1500 złotych miesięcznie. Koszty te ponosić powinni oboje rodzice małoletniego powoda aczkolwiek pozwany w większym zakresie, skoro jego możliwości płatnicze są szersze niż matki powoda osiągającej zarobki pedagoga szkolnego w wysokości około 2700 złotych miesięcznie, a w większym niż pozwany zakresie swój obowiązek alimentacyjny spełnia ona przez osobiste starania o utrzymanie i wychowanie syna. Fakty przytoczone w zażaleniu odnośnie wydatków poniesionych przez pozwanego na zakup perkusji i wypoczynek wakacyjny powoda świadczą o niezasadności twierdzeń pozwu, jakoby począwszy od września 2012r. nie przeznaczył on dla powoda żadnych środków finansowych. Wskazuje natomiast pozew na fakt regulowania przez pozwanego opłat mieszkaniowych w budynku, który strony wspólnie zajmowały. Reasumując, uznać należało, że odpowiednią sumę zabezpieczenia wyrażać będzie kwota 900 złotych miesięcznie. Celem udzielonego zabezpieczenia, które stosownie do art. 753 § 1 k.p.c. polega na zobowiązaniu pozwanego do okresowego płacenia wskazanej sumy pieniężnej jest stabilizacja sytuacji materialnej uprawnionego na czas trwania postępowania bez przesądzenia o końcowym wyniku sprawy. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 386 § 1 i 385 w związku z art. 397 § 2 i 13 § 2 k.p.c. SSO Andrzej Dyrda SSO Tomasz Tatarczyk SSO Danuta Morys – Woźniak