III CZ 27/12

Sygn. akt III CZ 27/12 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 28 lutego 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Krzysztof Pietrzykowski 
SSN Agnieszka Piotrowska 
 
 
 
w sprawie z powództwa W.- I. INTERNATIONAL S.A.  
z siedzibą w K. 
przeciwko D. Biuru Architektonicznemu sp. z o.o. z siedzibą w K. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 28 lutego 2013 r., 
zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach zawarte 
w wyroku Sądu Apelacyjnego […] 
z dnia 26 października 2011 r.,  
 
 
1) odrzuca 
zażalenie 
w 
części 
dotyczącej 
rozstrzygnięcia 
w  pkt  1.III; 
2) w pozostałym zakresie zażalenie oddala. 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Wyrokiem z 26 października 2001 r. w sprawie z powództwa W.-I. 
INTERNATIONAL SA przeciwko D. Biuru Architektonicznemu Sp.  z  o.o., w 
częściowym uwzględnieniu apelacji powoda od  oddalającego powództwo wyroku 
Sądu Okręgowego w K., Sąd Apelacyjny zmienił ten wyrok w ten sposób, że 
zasądził od pozwanego na rzecz powoda 61.000 zł oraz od powoda na rzecz 
pozwanego kwotę 1 225 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 1.III.), a w 
pozostałym części apelację oddalił i  zasądził od powoda na rzecz pozwanego 
kwotę 135 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego (pkt 3).  
W 
zażaleniu 
na 
rozstrzygnięcia 
o 
kosztach 
zawarte 
w 
wyroku 
z  26  października 2001 r. pozwany zarzucił, że zapadły one z naruszeniem art. 98 
i 100 k.p.c. Pozwany stwierdził, że Sąd w przedmiotowej sprawie jedynie wyliczył 
wysokość łącznych kosztów postępowania poniesionych przez strony, nie wskazał 
jednak metody określenia kwoty zasądzonej na rzecz pozwanego, a to 
uniemożliwia weryfikację zaskarżonego postanowienia.  
Pozwany wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w pkt 1.III. oraz 
w  pkt 3 i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania oraz 
przyznanie mu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
1. W wyroku z 26 października 2011 r. Sąd Apelacyjny rozstrzygnął o 
kosztach postępowania należnych pozwanemu za postępowanie przed Sądem 
pierwszej instancji (pkt 1.III.) oraz za postępowanie apelacyjne (pkt  3). Stosownie 
do art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na 
postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były 
przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Rozstrzygnięciem Sądu 
pierwszej instancji w niniejszej sprawie objęte zostały koszty postępowania przed 
tym Sądem, a zatem orzeczenie Sądu drugiej instancji w pkt 1.III. jest wynikiem 
rozpoznania środka zaskarżenia od orzeczenia Sądu pierwszej instancji co do 
kosztów postępowania i nie jest zaskarżalne zażaleniem do Sądu Najwyższego 
(por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 czerwca 2010 r., I  Cz 30/10; z 
24 września 2010 r., IV Cz 60/10; z 21 kwietnia 2010 r., V Cz 219/10; z 23 czerwca 

 
3 
2010 r., II Cz 7/10; z 27 października 2010 r., V CZ 69/10). W tej sytuacji zażalenie 
pozwanego na rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1.III. wyroku, jako niedopuszczalne, 
podlegało odrzuceniu, a to na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z  art. 39821 k.p.c.  
2. W świetle art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. dopuszczalne jest zażalenie 
na  rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3 wyroku z 26 października 2011 r., bowiem jego 
przedmiotem są koszty postępowania odwoławczego. Jak wynika z uzasadnienia 
zaskarżonego postanowienia, rozstrzygnięcie o nich Sąd Apelacyjny oparł na 
podstawie art. 100 k.p.c. i wskazał, że łącznie wynosiły one 26.325 zł. W ocenie 
Sądu Apelacyjnego, adekwatnie do wyniku postępowania w sprawie, powoda 
koszty te obciążają w 80 %, a pozwanego w 20%. Pozwany wydatkował na koszty 
postepowania apelacyjnego 5.400 zł, a obciążał go obowiązek pokrycia 20% 
z  26.325 zł, a zatem powód powinien zapłacić na jego rzecz zasądzone 135 zł.   
Przy orzekaniu o kosztach postępowania na podstawie art. 100 k.p.c. ma 
znaczenie wynik sprawy oraz rozmiar wszystkich wydatków poniesionych przez 
strony na pokrycie kosztów postępowania. Ocena zakresu, w jakim każda ze stron 
powinna uczestniczyć w pokrywaniu kosztów wymaga porównania rozmiaru 
ostatecznie uwzględnionego żądania z całym dochodzonym roszczeniem. 
Otrzymana proporcja powinna następnie posłużyć do określenia należnego stronie 
zwrotu kosztów. Tak też Sąd Apelacyjny rozliczył koszty postępowania w niniejszej 
sprawie. Wypada dodać, że zastosowanie art. 100 k.p.c. może podlegać 
dyskrecjonalnej ocenie sędziowskiej (por. postanowienie Sądu Najwyższego 
z  19  stycznia 2011 r., V CZ 90/10, niepubl.), co oznacza, że rozstrzygnięcie w tym 
zakresie może zostać skutecznie zakwestionowane w ramach kontroli instancyjnej 
jedynie w razie oczywistego naruszenia przewidzianych w ustawie reguł.  
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 
k.p.c., Sąd Najwyższy zażalenie oddalił. 
 
 
es