III Cz 945/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie o odrzuceniu apelacji z powodu nieuiszczenia opłaty w terminie, uznając jego argumentację o błędnym liczeniu terminu za niewiarygodną.
Pozwany złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego, ale nie uiścił opłaty od niej w terminie. Sąd Rejonowy odrzucił apelację i oddalił wniosek o przywrócenie terminu. Pozwany w zażaleniu twierdził, że błędnie liczył termin, ponieważ był przekonany, że obejmuje on tylko dni robocze. Sąd Okręgowy uznał te twierdzenia za niewiarygodne, wskazując, że termin był określony jako 'tydzień', a nie konkretna liczba dni roboczych. W konsekwencji oddalono zażalenie jako bezzasadne.
Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim postanowieniem z dnia 5 lutego 2018 r. oddalił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od apelacji, a następnie odrzucił tę apelację od wyroku z dnia 27 czerwca 2017 r. Uzasadniono to prawidłowym zawiadomieniem pozwanego o sposobie i terminie uiszczenia opłaty oraz brakiem uzupełnienia braków w terminie. Pozwany B. J. zaskarżył to postanowienie zażaleniem, domagając się przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty i uchylenia zaskarżonego postanowienia. Jako przyczynę niedochowania terminu podał swoje leczenie psychiatryczne i przekonanie, że termin liczony jest tylko w dniach roboczych. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając zażalenie, ustalił, że zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2017 r. zwrócono pozwanemu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych z powodu nieuzupełnienia go w terminie. Następnie pozwany został wezwany do uiszczenia opłaty od apelacji w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia apelacji. Wezwanie odebrał osobiście w dniu 24 stycznia 2018 r., a termin do uiszczenia opłaty rozpoczął bieg 25 stycznia 2018 r. i upłynął z dniem 1 lutego 2018 r. Opłatę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pozwany wniósł dopiero 2 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy uznał twierdzenia pozwanego o błędnym liczeniu terminu za niewiarygodne, wskazując, że termin był określony jako 'tydzień', a nie konkretna liczba dni roboczych. W związku z tym stwierdzono brak podstaw do przywrócenia terminu, a opłata została uiszczona po jego upływie. Na mocy art. 370 k.p.c. apelacja podlegała odrzuceniu, co Sąd pierwszej instancji prawidłowo uczynił. Zażalenie pozwanego uznano za bezzasadne i na mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. oddalono je.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, nie istnieją podstawy do przywrócenia terminu.
Uzasadnienie
Sąd uznał twierdzenia pozwanego o błędnym liczeniu terminu za niewiarygodne, ponieważ termin był określony jako 'tydzień', a nie konkretna liczba dni roboczych, co czyni jego argumentację nieprzekonującą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
pozwany
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. D. | osoba_fizyczna | powód |
| B. J. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Apelacja nieopłacona lub nieuzupełniona w brakach podlega odrzuceniu.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji oddala apelację, jeśli jest ona bezzasadna.
k.p.c. art. 397 § § 2 zd. 1
Kodeks postępowania cywilnego
Do zażaleń stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 168 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Brak winy strony w niedochowaniu terminu jest warunkiem przywrócenia terminu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwany został prawidłowo zawiadomiony o terminie i sposobie uiszczenia opłaty. Termin do uiszczenia opłaty był określony jako 'tydzień', a nie konkretna liczba dni roboczych. Twierdzenia pozwanego o błędnym liczeniu terminu są niewiarygodne. Opłata od apelacji została uiszczona po terminie. Apelacja podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Pozwany błędnie liczył termin do uiszczenia opłaty, ponieważ był przekonany, że obejmuje on tylko dni robocze. Pozwany nie ponosi winy w niedochowaniu terminu z uwagi na leczenie psychiatryczne i błędne przekonanie o sposobie liczenia terminu.
Godne uwagi sformułowania
pozostawał w błędnym przekonaniu, iż zakreślony mu termin obejmował tylko dni robocze jego twierdzenia o popełnieniu błędu w ocenie biegu tego terminu czyni niewiarygodnymi brak jest podstaw do przyjęcia, iż skarżący nie ponosi winy w niedochowaniu terminu
Skład orzekający
Leszek Dąbek
przewodniczący-sprawozdawca
Gabriela Sobczyk
sędzia
Marcin Rak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty od apelacji oraz skutków jego niedochowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i argumentacji pozwanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego zastosowania przepisów o opłatach sądowych i przywracaniu terminów. Brak w niej elementów zaskoczenia czy szerszego znaczenia prawnego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III Cz 945/18 POSTANOWIENIE Dnia 2 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Gabriela Sobczyk SO Marcin Rak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. D. przeciwko B. J. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt I C 2528/16 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Cz 945/18 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim w postanowieniu z dnia 5 02 2018r. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od apelacji i w punkcie 2 odrzucił apelację pozwanego od wyroku z dnia 27 06 2017r. W uzasadnieniu postanowienia ocenił, że pozwany został w sposób prawidłowy zawiadomiony o sposobie i terminie uiszczenia opłaty. W konsekwencji powyższego uznał, że braki apelacji nie zostały w terminie uzupełnione i jako nieopłacona na podstawie art. 370 k.p.c. - podlega ona odrzuceniu. Orzeczenie zaskarżył pozwany B. J. , który wnosił o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty i uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podnosił, iż leczy się psychiatrycznie i był przekonany, że termin liczony jest przy uwzględnieniu jedynie dni roboczych. Sąd Odwoławczy zważył co następuje: Zarządzeniem z dnia 22 12 2017r. zwrócono wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na jego nieuzupełnienie w zakreślonym przez Sąd tygodniowym terminie. W konsekwencji powyższego pozwany został wezwany do uiszczenia opłaty od apelacji w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia apelacji. Wezwanie zostało przez niego odebrane osobiście w dniu 24 01 2018r., wobec czego zakreślony mu termin do uiszczenia powyższej opłaty rozpoczął biec 25 01 2018r. i upłynął z dniem 1 02 2018r. Opłatę od apelacji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pozwany wniósł do Sądu Rejonowego dopiero w dniu 2 02 2018r. (k. 89), twierdząc, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu do wniesienia opłaty, gdyż pozostawał w błędnym przekonaniu, iż zakreślony mu termin obejmował tylko dni robocze. Z dotychczasowego przebiegu postępowania wynika jednak, że pozwany terminowo wykonywał nałożone na niego zobowiązania. Równocześnie w doręczonym mu zobowiązaniu do uiszczeniu opłaty od apelacji w sposób jednoznaczny wyznaczono mu termin do jej uiszczenia w wy-miarze „tygodnia”, a nie w wymiarze określonej ilości dni, co w połączeniu z po-wyższym jego twierdzenia o popełnieniu błędu w ocenie biegu tego terminu czyni niewiarygodnymi. Powoduje to, że w materiale sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, iż skarżący nie ponosi winy za niedochowanie terminu do wniesienia apelacji i w świetle regulacji art. 168 § 1 k.p.c. jego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od niej jest bezzasadny. W następstwie tego opłata od apelacji została uiszczona po upływie wskazanego powyżej terminu do jej wniesienia, co stosownie do regulacji art. 370 k.p.c. , obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia apelacji. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu i zażalenie skarżącego jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i jako takie z mocy zawartej w nim regulacji podlegało ono oddaleniu. Reasumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego zażalenie pozwanego jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI