III CZ 94/06

Sygn. akt III CZ 94/06 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 21 grudnia 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Zbigniew Strus (przewodniczący) 
SSN Mirosław Bączyk 
SSN Antoni Górski (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z powództwa B.S. 
przeciwko S.S., R.S., M.S., T.J., R.P., J.L. i „A.” 
o ochronę dóbr osobistych, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 21 grudnia 2006 r., 
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt [...], 
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
 
 
 
 

 
 
2 
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 20 września 2006 r. odrzucił apelację 
powoda od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 13  kwietnia 2006 r. z racji jej 
nienależytego opłacenia. 
W zażaleniu pełnomocnik powoda wnosił o uchylenie tego rozstrzygnięcia. 
 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Apelacja kwestionuje wyrok Sądu Okręgowego w części oddalającej 
powództwo w zakresie udzielenia powodowi niedostatecznej ochrony jego dóbr 
osobistych oraz oddalenia jego roszczenia o zadośćuczynienie w kwocie 5.000 zł. 
Dotyczy zatem dwóch odrębnych roszczeń : niemajątkowego, od którego należy się 
opłata w wysokości 600 zł (art. 26 pkt 3 w zw. z art. 18 ust. 2 ustawy o kosztach 
w  sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. nr 167, poz. 1398, ze zm.) 
i  majątkowego, od którego przysługuje opłata stosunkowa w wysokości 250 zł (art. 
13 ustawy o kosztach).  
Powód dołączył do apelacji dwa dowody opłaty, uiszczonej w dniu 31 maja 2006 r. 
– jeden w wysokości 350 zł  i drugi 250 zł. Oznacza to, że nie opłacił należycie obu 
roszczeń 
podtrzymywanych 
w 
apelacji, 
natomiast 
uiszczona 
opłata 
jest 
wystarczająca od jednego z tych roszczeń : albo od roszczenia   o ochronę dóbr 
osobistych (łącznie 600 zł), albo od zadośćuczynienia (250 zł). W tym sensie  
opłata ta była częściowa (nie obejmowała obu roszczeń objętych apelacją).  
Odrzucając apelacje powoda w całości, Sąd Apelacyjny wyszedł z założenia, że 
każdy przypadek niepełnej opłaty od całego pisma procesowego, stanowi jego 
nienależyte opłacenie. Stanowisko to jest przesadnie formalistyczne. Trzeba 
bowiem przyjąć, że jeżeli strona reprezentowana przez kwalifikowanego 
pełnomocnika dochodzi kilku  przedmiotowo odrębnych roszczeń, a uiści opłatę 
tylko od jednego z nich, należy nadać dalszy bieg pismu w części dotyczącej 
opłaconego roszczenia, a w pozostałym zakresie pismo zwrócić lub – jeżeli dotyczy 
środka zaskarżenia – odrzucić. Wyrazem takiego zapatrywania jest wyrok Sądu 

 
 
3 
Najwyższego z dnia 29 stycznia 2002 r., IV CKN 590/00. LEX nr 53148, w którym 
przyjęto, że opłacenie wpisu stałego tylko od żądania uchylenia jednej z kilku 
uchwał rady nadzorczej spółdzielni, uzasadnia dopuszczalność apelacji od tej 
jednej, opłaconej - z kilku zaskarżonych uchwał. 
Jest rzeczą oczywistą, że w takiej sytuacji, to skarżący musi określić którego 
z kilku roszczeń dotyczy uiszczona opłata. Jeżeli tego nie uczyni, a kwestia jest 
wątpliwa, należy go wezwać do uzupełnienia braku formalnego pisma w trybie art. 
130 § 1 k.p.c. Dopiero wówczas możliwe będzie nadanie apelacji dalszego biegu 
w  części dotyczącej opłaconego roszczenia i jej odrzucenie w części, w której 
opłaty nie uiszczono. 
Postanowienie Sądu Apelacyjnego, wychodzące z odmiennych założeń, nie mogło 
więc się ostać i podlegało uchyleniu (art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 
zd. pierwsze k.p.c.).