V CZ 114/11

Sygn. akt V CZ 114/11 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 23 lutego 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) 
SSN Jan Górowski (sprawozdawca) 
SSN Anna Kozłowska 
 
w sprawie ze skargi M. Ł. 
o wznowienie postępowania 
zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego  
z dnia 12 grudnia 2001 r., w sprawie z wniosku Kółka Rolniczego w K. 
przy uczestnictwie B. Ł. i M. Ł. 
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 23 lutego 2012 r., 
zażalenia M. Ł. na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 7 kwietnia 2011 r.,  
 
 
1. 
oddala zażalenie; 
2. 
przyznaje adw. D. B. od Skarbu Państwa – Sądu 
Okręgowego kwotę 600 (sześćset) złotych powiększoną o 
należny podatek VAT tytułem kosztów pomocy prawnej 
udzielonej M.Ł. z urzędu. 
 
 
 
Uzasadnienie 
 

 
2 
 
Postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę M. Ł. 
o wznowienie prawomocnie zakończonego, postanowieniem z dnia 12 grudnia 
2001 r., postępowania w sprawie VI Ca 664/01 o  zasiedzenie jako nieopartą na 
ustawowej podstawie wznowienia. 
Zażaleniem z dnia 25 lipca 2011 r. M. Ł. zaskarżyła to postanowienie w 
całości i podnosząc zarzut naruszenia art. 403 § 2 k.p.c. i art. 413 k.p.c. wniosła o 
jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Stosownie do art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania 
w  razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków 
dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie 
mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. 
Nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć 
wpływ na wynik sprawy, to takie fakty, z których strona nie mogła skorzystać 
w  postępowaniu prawomocnie zakończonym. „Wykrycie” natomiast, o którym 
mowa w art. 403 § 2 k.p.c., odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim 
postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wówczas nieujawnialnych, bo nieznanych 
stronie i dla niej niedostępnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 
15  maja 1968 r., I Co 1/68, OSNCP 1969 nr 2, poz. 36, z dnia 17 stycznia 2001 r., 
IV CKN 1515/00, z dnia 19 stycznia 2006 r., IV CZ 143/05, niepublikowane). Nie 
dotyczy również takich okoliczności, które strona mogła powołać w prawomocnie 
zakończonym postępowaniu, mając ku temu obiektywnie istniejącą możliwość. 
Powołana przez skarżącą nowa okoliczność ujawniona po zakończeniu 
postępowania wynikająca z pisma Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie 
z  dnia 17 stycznia 2011 r. nie może zostać uznana za „nowy środek” w rozumieniu 
art. 403 § 2 k.p.c. Wynika z niego bowiem tylko, że działka nr 628 o pow. 1,0280 ha 
z obrębu K., nie została przejęta do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa i z 
tego względu nie mogła być przedmiotem rozdysponowania przez Agencję 
Nieruchomości Rolnych. Środek ten więc nie podważa podstawy faktycznej 
zaskarżonego orzeczenia, w tym podstawowego ustalenia Sądów meritii o 

 
3 
samoistnym posiadaniu przedmiotu sporu przez wnioskodawcę w okresie po 1 
stycznia 1965 r. Należy dodać, że „nowy środek dowodowy” musi być tego rodzaju, 
że mógł mieć on wpływ na wynik prawomocnie zakończonego postępowania, co 
strona żądająca wznowienia powinna wykazać, a  czego M. Ł. nie uczyniła. 
Poza tym wskazana okoliczność nie odpowiada żadnej z określonych 
w  Kodeksie 
postępowania 
cywilnego 
podstaw 
wznowienia 
postępowania, 
a  w  szczególności należy podnieść, że M. Ł. została wezwana do udziału 
w  sprawie o zasiedzenie we wstępnej jego fazie na rozprawie w dniu 3 marca 
1998 r. i była powiadomiona o terminie rozprawy apelacyjnej, po której zapadło 
zaskarżone orzeczenie, a więc nie była pozbawiona możności działania. 
Niezasadny jest też podniesiony przez uczestniczkę zarzut naruszenia 
art. 413 k.p.c., zgodnie z którym sędzia, którego udziału lub zachowania się 
w  procesie 
poprzednim 
dotyczy 
skarga, 
wyłączony 
jest 
od 
orzekania 
w  postępowaniu ze skargi o wznowienie. Merytoryczne postanowienie z dnia 
12  grudnia 2001 r., które zakończyło postępowanie, którego wznowienia domaga 
się M. Ł., zostało wydane przez Sąd Okręgowy, w składzie w którym nie 
uczestniczyli sędziowie rozstrzygający skargę o wznowienie postanowieniem z dnia 
7 kwietnia 2011 r. Skarga nie dotyczyła sędziego A. W., który nie uczestniczył w 
wydaniu zaskarżonego orzeczenia, lecz brał udział wydaniu wcześniejszego 
uchylającego postanowienia Sądu Okręgowego zapadłego w  sprawie z dnia 4 
lutego 1999 r. Powołane  w skardze zarzuty nie pozostawały bowiem w związku z 
jego udziałem w tym postępowaniu. 
Mając na uwadze powyższe względy, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 
3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. 
 
 
 
md