III CZ 90/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie o odrzuceniu apelacji, uznając, że doręczenie zastępcze było skuteczne.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania A. L. na postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu apelacji z powodu jej niepodpisania. Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty naruszenia przepisów dotyczących doręczeń są chybione, ponieważ doręczenie zastępcze było prawidłowo przeprowadzone zgodnie z art. 139 k.p.c., a sąd nie stosował art. 136 k.p.c. w sposób wskazany przez skarżącego. W konsekwencji, zażalenie zostało oddalone.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania A. L. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 czerwca 2012 r., które odrzuciło apelację z powodu braku jej podpisania i nieuzupełnienia tego braku w terminie. Uczestnik zarzucił naruszenie art. 136 § 1 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię oraz art. 136 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. poprzez ich zastosowanie. Sąd Najwyższy uznał te zarzuty za bezzasadne. W uzasadnieniu wskazano, że żalującemu doręczono zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych apelacji w trybie doręczenia zastępczego (art. 139 k.p.c.) poprzez dwukrotne awizo, a przesyłka została skierowana na prawidłowy adres. Sąd Okręgowy nie stosował art. 136 k.p.c. w sposób sugerowany przez skarżącego, który dotyczy sytuacji zmiany miejsca zamieszkania bez powiadomienia sądu. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie i przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie zastępcze jest skuteczne, jeśli zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami (np. art. 139 k.p.c.) i przesyłka została skierowana na prawidłowy adres.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że doręczenie zastępcze było prawidłowe, ponieważ strona otrzymała dwukrotne awizo, a przesyłka została skierowana na adres wskazany w aktach sprawy. Sąd nie stwierdził podstaw do zastosowania art. 136 k.p.c., który dotyczy sytuacji zmiany miejsca zamieszkania bez powiadomienia sądu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. L. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| A. L. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. K. | osoba_fizyczna | pełnomocnik uczestnika |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 139
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący doręczenia zastępczego poprzez dwukrotne awizo.
Pomocnicze
k.p.c. art. 136 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy pozostawienia przesyłki w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, w sytuacji gdy strona zmieni miejsce zamieszkania, lecz nie powiadomi o tej zmianie sądu.
k.p.c. art. 136 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Doręczenie zastępcze zgodnie z art. 139 k.p.c. było prawidłowe, ponieważ przesyłka została skierowana na właściwy adres i doręczono dwukrotne awizo. Sąd Okręgowy nie stosował art. 136 k.p.c. w sposób zarzucany przez skarżącego.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 136 § 1 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię. Naruszenie art. 136 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. poprzez ich zastosowanie.
Godne uwagi sformułowania
doręczono zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych apelacji w trybie tzw. doręczenia zastępczego, poprzez dwukrotne awizo (art. 139 k.p.c.) Przesyłka zwierająca wezwanie do usunięcia braków apelacji została skierowana na podany w apelacji adres zamieszkania, tożsamy z tym jaki wynikał z akt sprawy. Z kolei przepis art. 136 k.p.c., na który powołuje się żalący, dotyczy pozostawienia przesyłki w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, w sytuacji w której strona zmieni miejsce zamieszkania, lecz nie powiadomi o tej zmianie sądu.
Skład orzekający
Katarzyna Tyczka-Rote
przewodniczący
Iwona Koper
członek
Dariusz Zawistowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości doręczenia zastępczego w postępowaniu cywilnym, zwłaszcza w kontekście zmian adresu i osadzenia w zakładzie karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i interpretacji konkretnych przepisów k.p.c. dotyczących doręczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnego aspektu postępowania cywilnego – skuteczności doręczeń, co jest kluczowe dla praktyków. Choć nie zawiera przełomowych wniosków, stanowi dobre przypomnienie zasad.
“Czy doręczenie zastępcze zawsze jest skuteczne? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CZ 90/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku P. L. przy uczestnictwie A. L. o wpis do księgi wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 grudnia 2012 r., zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 czerwca 2012 r., 1. oddala zażalenie; 2. przyznaje adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi postępowania w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r., Sąd Okręgowy odrzucił apelacię A. L. jako nieuzupełnioną w terminie co do braku w postaci jej podpisania. Zażaleniem z dnia 16 października 2012 r. A. L. zaskarżył to postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie art. 136 § 1 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię oraz art. 136 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. poprzez ich zastosowanie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut naruszenia art. 136 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie jest chybiony, albowiem Sąd nie stosował tego przepisu. Jak jednoznacznie wynika z akt sprawy, żalącemu doręczono zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych apelacji w trybie tzw. doręczenia zastępczego, poprzez dwukrotne awizo (art. 139 k.p.c.). Przesyłka zwierająca wezwanie do usunięcia braków apelacji została skierowana na podany w apelacji adres zamieszkania, tożsamy z tym jaki wynikał z akt sprawy. Z kolei przepis art. 136 k.p.c., na który powołuje się żalący, dotyczy pozostawienia przesyłki w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, w sytuacji w której strona zmieni miejsce zamieszkania, lecz nie powiadomi o tej zmianie sądu. Wbrew stanowisku prezentowanemu w zażaleniu, Sąd Okręgowy nie stwierdził podstaw do doręczenia przez pozostawienie pisma w aktach sprawy, w następstwie zmiany miejsca zamieszkania uczestnika postępowania, związanej z osadzeniem go w zakładzie karnym. Mąjąc na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI