III CZ 90/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda, uznając, że sprawa o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego ma charakter majątkowy, co było podstawą do odrzucenia skargi kasacyjnej.
Powód domagał się ustalenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, wskazując wartość przedmiotu sporu na kwotę 1 799,61 zł. Po odrzuceniu skargi kasacyjnej, powód złożył zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów k.p.c. poprzez uznanie sprawy za majątkową. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że prawo do mieszkania, choć związane z prawami osobistymi, ma również wymiar ekonomiczny i może być uznane za prawo majątkowe.
Powód wniósł o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, określając wartość przedmiotu sporu na 1 799,61 zł. Po oddaleniu jego skargi kasacyjnej, złożył zażalenie na postanowienie sądu odwoławczego. Głównym zarzutem było naruszenie art. 398^2 § 1 k.p.c. poprzez uznanie sprawy za majątkową, co miało wpływ na dopuszczalność kasacji. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, podkreślił, że choć prawo do mieszkania ma aspekt osobisty, związane z godnością człowieka, to jednocześnie posiada walor ekonomiczny jako dobro zbywalne. W związku z tym, prawne postacie władania lokalem, w tym najem, są uznawane za prawa majątkowe. Sąd odwołał się do wcześniejszych orzeczeń, wskazując na potrzebę ostrożnego stosowania tez orzeczeń wydanych pod rządem starszych przepisów dotyczących kasacji w sprawach majątkowych. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając sprawę za majątkową.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sprawa o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego ma charakter majątkowy.
Uzasadnienie
Prawo do mieszkania, choć związane z prawami osobistymi i godnością człowieka, posiada również wymiar ekonomiczny jako dobro zbywalne. Dlatego prawne postacie władania lokalem, w tym najem, są uznawane za prawa majątkowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Gmina L.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T.S. | osoba_fizyczna | powód |
| Gmina L. | instytucja | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 394^1 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^2 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy charakteru sprawy (majątkowy/niemajątkowy) w kontekście dopuszczalności kasacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do mieszkania, mimo osobistego charakteru, posiada również wymiar ekonomiczny i może być uznane za prawo majątkowe.
Odrzucone argumenty
Sprawa o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego nie ma charakteru majątkowego.
Godne uwagi sformułowania
Uprawnienie do mieszkania, ze względu na swe funkcje, wiąże się z prawami osobistymi, tj. godnością człowieka, ponieważ radykalną alternatywę posiadania mieszkania stanowi bezdomność. W każdym jednak wypadku prawo do mieszkania ma również walor ekonomiczny, gdy jako dobro zbywalne, a przynajmniej ekwiwalentne może być nabyte za pieniądze. Dlatego prawne postacie władania lokalem mieszkalnym podlegające ochronie, związane z innymi prawami rzeczowymi lub obligacyjnymi (najem) uznawane są za prawa majątkowe.
Skład orzekający
Zbigniew Strus
przewodniczący-sprawozdawca
Mirosław Bączyk
członek
Antoni Górski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie charakteru majątkowego spraw dotyczących najmu lokali mieszkalnych w kontekście dopuszczalności środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Orzeczenie wydane na gruncie przepisów k.p.c. sprzed nowelizacji, wymaga ostrożności w stosowaniu do obecnego stanu prawnego, zwłaszcza w kontekście progów wartościowych dla kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia złożoną kwestię majątkowego charakteru prawa do lokalu, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego, choć nie zawiera przełomowych wniosków.
“Czy prawo do mieszkania to majątek? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 1799,61 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CZ 90/06 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Strus (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Antoni Górski w sprawie z powództwa T.S. przeciwko Gminie L. o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2006 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Powód domagał się ustalenia, że wstąpił w stosunek najmu określonego lokalu mieszkalnego. W pozwie i apelacji od wyroku oddalającego powództwo wskazał kwotę 1 799,61 zł jako wartość przedmiotu sprawy oraz przedmiotu zaskarżenia. Tę samą wartość przedmiotu zaskarżenia wskazał w skardze kasacyjnej odrzuconej postanowieniem Sądu Okręgowego z 5 lipca 2006 r. W zażaleniu na to postanowienia powód reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika domaga się uchylenia zaskarżonego orzeczenia sądu odwoławczego i zasądzenia kosztów procesu, zarzucając naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. polegającego na przyjęciu, że sprawa ma charakter majątkowy. W uzasadnieniu zażalenia skarżący powołuje postanowienie Sądu Najwyższego z 14 sierpnia 1997 r. sygn. II CZ 87/97. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Najem lokalu stanowi jedną z prawnych postaci władania lokalem. Uprawnienie do mieszkania, ze względu na swe funkcje, wiąże się z prawami osobistymi, tj. godnością człowieka, ponieważ radykalną alternatywę posiadania mieszkania stanowi bezdomność. W określonych wypadkach osobisty charakter uprawnienia może mieć dominujące znaczenie np. w razie rozstrzygania o prawie do lokalu socjalnego (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 stycznia 2004 r., II CZ 34/03, Wokanda 2004/9/8). W każdym jednak wypadku prawo do mieszkania ma również walor ekonomiczny, gdy jako dobro zbywalne, a przynajmniej ekwiwalentne może być nabyte za pieniądze. Dlatego prawne postacie władania lokalem mieszkalnym podlegające ochronie, związane z innymi prawami rzeczowymi lub obligacyjnymi (najem) uznawane są za prawa majątkowe (np. wyrok z 19 stycznia 2006 r. IV CK 336/05 nie publ., wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 czerwca 1999 r. K 34/98 – OTK ZU 1999, nr 4, poz. 94). W świetle powyższego, odmienny pogląd skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, a poza tym nie został uzasadniony. Oczywista jest przy tym konieczność ostrożnego posługiwania się tezami orzeczeń Sądu Najwyższego wydanymi w sprawach rozpoznanych pod rządem przepisu art. 393 3 pkt 1 k.p.c., uzależniającego - ze względu na progi wartościowe - dopuszczalność kasacji w sprawach majątkowych, od ich charakteru jako „spraw o świadczenie”. Są one nieadekwatne do kasacji i skarg kasacyjnych wnoszonych od orzeczeń sądu drugiej instancji wydanych po 1 lipca 2000 r. Nie znajdując podstaw uwzględnienia zażalenia, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie, zgodnie z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c., w związku z art. 39814 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI