III CZ 9/21

SN
Sygn. akt III CZ 9/21
POSTANOWIENIE
Dnia 23 kwietnia 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Władysław Pawlak (przewodniczący)
‎
SSN Paweł Grzegorczyk
‎
SSN Roman Trzaskowski (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku J. J.
‎
przy uczestnictwie: P. J., K. J., J. K.
‎
o podział majątku wspólnego T. J. i J. J. oraz dział spadku
po T. J. ze zniesieniem współwłasności,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 23 kwietnia 2021 r.,
‎
zażalenia uczestnika P. J.
na postanowienie Sądu Okręgowego w N.
‎
z dnia 27 listopada 2020 r., sygn. akt III WSC (…) (III Ca (…)),
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w N., w sprawie o podział majątku wspólnego, dział spadku i zniesienie współwłasności, na podstawie art. 398
6
§ 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną uczestnika P. J., wskazując, że wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona przez skarżącego na kwotę 142 798 zł jest niższa niż przewidziana w art. 519
1
§ 2 i § 4 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie P. J. zarzucił naruszenie art. 519
1
§ 4 pkt 4 k.p.c. w zw. z art. 398
6
§ 2 k.p.c. poprzez błędne ich zastosowanie, polegające na zaniechaniu przez Sąd weryfikacji wartości przedmiotu zaskarżenia na podstawie akt sprawy i przyjęciu, że wartość przedmiotu zaskarżenia wyznacza wartość wskazana przez uczestnika, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że w niniejszej sprawie, ze względu na wartość przedmiotu, sporu skarga kasacyjna nie przysługuje. Skarżący wskazał, że w skardze kasacyjnej zakwestionował rozstrzygnięcie w zakresie, w jakim Sąd zasądził na rzecz wnioskodawczyni dopłaty od uczestników postępowania P. J., K. J. i J. K. Już więc samo matematyczne zsumowanie zasądzonych na rzecz wnioskodawczyni dopłat powinno prowadzić do wniosku, że skarga kasacyjna jest  dopuszczalna, albowiem suma tych wartości wynosi 193.992,75. Podniósł, że  w skardze kasacyjnej zaskarżył zasadę podziału, a wartość przedmiotu zaskarżenia odpowiada wartości dopłat zasądzonych na rzecz wnioskodawczyni od wszystkich uczestników.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 519
1
§ 2 i § 4 pkt 4 k.p.c. w sprawach o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, o zniesienie współwłasności oraz o dział spadku, skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł.
Zgodnie z ugruntowanym w judykaturze poglądem w tak zwanych sprawach działowych wartość przedmiotu zaskarżenia ustalać należy z uwzględnieniem wartości konkretnego interesu (roszczenia, żądania) lub składnika majątkowego, którego dotyczy środek zaskarżenia. Uczestnik nie kwestionuje w skardze kasacyjnej zasady podziału, przez którą rozumieć należy sytuację, gdy kwestionuje się fakt i podstawę uznania danego składnika majątku za wspólny, bądź dopuszczalność podziału z uwagi na zakazy bądź ograniczenia istniejące w tym zakresie, a wynikające z ustawy lub umowy (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 października 2016 r., IV CSK 135/16, nie publ.). Podważa natomiast zasądzenie na rzecz wnioskodawczyni dopłat. Wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana przez skarżącego w skardze kasacyjnej wynosi 142 798 zł i odpowiada wartości dopłaty zasądzonej od niego na rzecz wnioskodawczyni (142.797,25 zł). Interes majątkowy uczestnika nie obejmuje wartości kwot zasądzonych na rzecz wnioskodawczyni od innych uczestników. Interes uczestnika w zaskarżeniu, wyznaczony pokrzywdzeniem tym orzeczeniem, określa bowiem suma kwot zasądzonych od niego, a nie pozostałych uczestników (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSNC 2014, Nr 11, poz. 108). Wartością przedmiotu zaskarżenia jest zatem wartość obciążających jego samego, a nie pozostałych uczestników, zobowiązań.
Mając powyższe na względzie orzeczono, na podstawie art. 398
14
k.p.c. w zw. z art. 394
1
§ 3 oraz 13 § 2 k.p.c., jak w sentencji.
ke