III CZ 9/06

Sąd Najwyższy2006-03-16
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniaskarga kasacyjnaniedopuszczalnośćreprezentacjaSąd Najwyższypodział majątkuzażalenie

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, uznając ją za niedopuszczalną z powodu błędów formalnych.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skarżącego A.D. na postanowienie Sądu Okręgowego, które odrzuciło jego skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna została odrzucona z powodu niedopuszczalności (zaskarżone orzeczenie nie było postanowieniem o odrzuceniu wniosku ani o umorzeniu postępowania) oraz wniesienia jej osobiście, mimo obowiązku reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne i oddalił je.

Sąd Najwyższy w składzie orzekającym rozpoznał zażalenie skarżącego A.D. na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 14 grudnia 2005 r., które odrzuciło skargę kasacyjną A.D. Skarga kasacyjna dotyczyła postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 31 października 2005 r., oddalającego zażalenie A.D. na postanowienie Sądu Rejonowego w B. odrzucające skargę o wznowienie postępowania w sprawie o podział majątku dorobkowego. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną z dwóch powodów: po pierwsze, zaskarżone orzeczenie nie było postanowieniem o odrzuceniu wniosku ani o umorzeniu postępowania, co czyniło skargę niedopuszczalną w świetle art. 5191 § 1 k.p.c. Po drugie, skarga została wniesiona osobiście, podczas gdy w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wymagana jest reprezentacja przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.). Sąd Okręgowy nadmienił również, że zażalenie na postanowienie z dnia 31 października 2005 r. byłoby niedopuszczalne w świetle art. 3941 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej, uznał je za oczywiście bezzasadne, w pełni akceptując argumentację Sądu Okręgowego. W związku z tym orzeczono o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 2 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez uczestnika postępowania, gdy wymagana jest reprezentacja przez adwokata lub radcę prawnego, jest niedopuszczalna.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną, wskazując na naruszenie art. 871 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c., który nakłada obowiązek działania przed Sądem Najwyższym za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Sąd Okręgowy

Strony

NazwaTypRola
A.D.osoba_fizycznaskarżący
J.W.osoba_fizycznawnioskodawca

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 5191 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli zaskarżone orzeczenie nie jest postanowieniem co do odrzucenia wniosku ani postanowieniem co do umorzenia postępowania.

k.p.c. art. 871 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przed Sądem Najwyższym strony oraz uczestnicy postępowania nie mający miejsca zamieszkania lub siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej albo w państwie, z którym umowa o pomocy prawnej nie stanowi inaczej, obowiązani są mieć w tym sądzie adwokata lub radcę prawnego.

Pomocnicze

k.p.c. art. 3986 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym strony oraz uczestnicy postępowania nie mający miejsca zamieszkania lub siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej albo w państwie, z którym umowa o pomocy prawnej nie stanowi inaczej, obowiązani są mieć w tym sądzie adwokata lub radcę prawnego.

k.p.c. art. 3941 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Niedopuszczalne jest również zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji, które dotyczyło odrzucenia skargi lub wniosku, chyba że ustawa stanowi inaczej.

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy dotyczące postępowania przed sądem pierwszej instancji, a w szczególności przepisy o dopuszczalności środków zaskarżenia, stosuje się odpowiednio do postępowania przed sądami drugiej instancji i przed Sądem Najwyższym, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

k.p.c. art. 39814

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy oddala zażalenie, jeżeli jest ono oczywiście bezzasadne.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga kasacyjna była niedopuszczalna, gdyż zaskarżone orzeczenie nie było postanowieniem co do odrzucenia wniosku ani postanowieniem co do umorzenia postępowania. Skarga kasacyjna została wniesiona osobiście, pomimo przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c. obowiązku działania przed Sądem Najwyższym za pośrednictwem adwokata lub radcy prawnego.

Odrzucone argumenty

Kwestionowanie przez skarżącego zasadności odrzucenia skargi kasacyjnej.

Godne uwagi sformułowania

zażalenie jest oczywiście bezzasadne wyjaśnienia zasługują na pełną akceptację

Skład orzekający

Barbara Myszka

przewodniczący

Irena Gromska-Szuster

członek

Kazimierz Zawada

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi kasacyjnej z powodu błędów formalnych, w tym braku profesjonalnej reprezentacji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów k.p.c. dotyczących skargi kasacyjnej i reprezentacji przed Sądem Najwyższym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze skargą kasacyjną, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Błędy formalne pogrzebały skargę kasacyjną: Sąd Najwyższy przypomina o obowiązkach procesowych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CZ 9/06 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie ze skargi A.D. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 28 kwietnia 2000 r., sygn. akt [...] w sprawie z wniosku J.W. z udziałem A.D. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2006 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 grudnia 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną A.D., uczestnika prawomocnie zakończonego postępowania o podział majątku dorobkowego, na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 31 października 2005 r., oddalające jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego odrzucające wniesioną przez niego skargę o wznowienie postępowania o podział majątku dorobkowego. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wyjaśnił, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu dlatego, że była w świetle art. 5191 § 1 k.p.c. niedopuszczalna, gdyż zaskarżone nią orzeczenie nie jest postanowieniem co do odrzucenia wniosku ani postanowieniem co do umorzenia postępowania, a ponadto została wniesiona osobiście, pomimo przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c. obowiązku działania przed Sądem Najwyższym za pośrednictwem adwokata lub radcy prawnego (art. 3986 § 2 k.p.c.). Ubocznie Sąd Okręgowy zaznaczył, że w świetle art. 3941 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. niedopuszczalne byłoby także wniesienie do Sądu Najwyższego zażalenia na postanowienie z dnia 31 października 2005 r.. W rozpoznawanym obecnie zażaleniu skarżący kwestionuje zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznawane zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Zawarte w zaskarżonym postanowieniu wyjaśnienia zasługują na pełną akceptację. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 2 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI