III CZ 89/12

Sąd Najwyższy2012-12-12
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
księgi wieczystewpisnieruchomościpostępowanie wieczystoksięgowedoręczeniazmiana adresuzakład karnyapelacjazażalenie

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie o odrzuceniu apelacji, uznając, że mimo przebywania w zakładzie karnym, uczestnik miał obowiązek zawiadomić sąd o zmianie adresu.

Sąd Najwyższy rozpatrzył zażalenie uczestnika postępowania wieczystoksięgowego na postanowienie o odrzuceniu jego apelacji z powodu braku podpisu. Uczestnik argumentował, że jego pobyt w zakładzie karnym nie powinien skutkować odrzuceniem apelacji, a sąd powinien był ustalić jego faktyczne miejsce pobytu. Sąd Najwyższy uznał jednak, że uczestnik, zgodnie z przepisami szczególnymi dotyczącymi postępowań wieczystoksięgowych, miał obowiązek zawiadomić sąd o zmianie adresu, a brak takiego zawiadomienia skutkował pozostawieniem pisma w aktach ze skutkiem doręczenia.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie uczestnika A. L. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 czerwca 2012 r., którym odrzucono apelację uczestnika od wpisu do księgi wieczystej z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu. Uczestnik argumentował, że jego pobyt w zakładzie karnym, mający charakter przymusu, nie powinien być traktowany jako zmiana miejsca zamieszkania rodząca negatywne konsekwencje w zakresie doręczeń, a sąd powinien był ustalić jego faktyczne miejsce pobytu z urzędu. Sąd Najwyższy, analizując stan faktyczny, wskazał, że uczestnikowi doręczono zawiadomienie o wpisie, a następnie apelację wniósł w terminie. Wezwanie do uzupełnienia braków apelacji przez jej podpisanie zostało mu doręczone ze skutkiem doręczenia, mimo że nie zostało podjęte. Dopiero po odrzuceniu apelacji sąd dowiedział się o pobycie uczestnika w zakładzie karnym, a postanowienie o odrzuceniu zostało mu doręczone na adres zakładu karnego, po czym wniósł zażalenie. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z art. 626¹² § 1 k.p.c., osoba wpisana w księdze wieczystej ma obowiązek zawiadomić sąd o zmianie adresu, a w razie zaniedbania tego obowiązku pisma pozostawia się w aktach ze skutkiem doręczenia. Choć sąd przyznał rację uczestnikowi co do wykładni art. 136 § 1 k.p.c. w kontekście pobytu w zakładzie karnym, uznał, że przepisy postępowania wieczystoksięgowego stanowią lex specialis i wyłączają jego zastosowanie. W związku z tym, odrzucenie apelacji z powodu nieuzupełnienia braku nie naruszało przepisów, a zażalenie zostało oddalone.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, ale w postępowaniu wieczystoksięgowym obowiązują przepisy szczególne (art. 626¹² k.p.c.), które nakładają na stronę obowiązek zawiadomienia sądu o zmianie adresu, a zaniedbanie tego obowiązku skutkuje pozostawieniem pisma w aktach ze skutkiem doręczenia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że choć ogólne przepisy (art. 136 k.p.c.) mogą sugerować, że pobyt w zakładzie karnym nie jest zmianą miejsca zamieszkania, to w postępowaniu wieczystoksięgowym zastosowanie mają przepisy szczególne (art. 626¹² k.p.c.), które nakładają na uczestnika obowiązek informowania o zmianie adresu. Niewykonanie tego obowiązku skutkuje doręczeniem pisma ze skutkiem doręczenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w kontekście oddalenia zażalenia)

Strony

NazwaTypRola
P. L.osoba_fizycznawnioskodawca
A. L.osoba_fizycznauczestnik
M. K.osoba_fizycznapełnomocnik (adwokat)

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 626¹² § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Osoba, na rzecz której wpisane jest prawo lub roszczenie w księdze wieczystej, jej przedstawiciel albo pełnomocnik do doręczeń ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia sądu prowadzącego księgę wieczystą o każdej zmianie adresu względnie wskazania adresu do doręczeń.

k.p.c. art. 626¹² § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

W razie zaniedbania obowiązku zawiadomienia sądu o zmianie adresu, pismo sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

k.p.c. art. 394¹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398¹4

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 136 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Czasowa zmiana miejsca pobytu związana z pozbawieniem wolności nie jest zmianą miejsca zamieszkania strony w rozumieniu tego przepisu.

k.p.c. art. 136 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepisy postępowania wieczystoksięgowego (art. 626¹² k.p.c.) stanowią lex specialis w stosunku do ogólnych przepisów o doręczeniach (art. 136 k.p.c.) i nakładają na uczestnika obowiązek zawiadomienia sądu o zmianie adresu. Niewykonanie obowiązku zawiadomienia o zmianie adresu skutkuje pozostawieniem pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Sąd nie miał wiedzy o pobycie uczestnika w zakładzie karnym w momencie wysyłania wezwania do uzupełnienia braków apelacji.

Odrzucone argumenty

Pobyt w zakładzie karnym nie powinien być traktowany jako zmiana miejsca zamieszkania rodząca negatywne konsekwencje w zakresie doręczeń. Sąd powinien był ustalić z urzędu faktyczne miejsce pobytu uczestnika i zapewnić mu możliwość uzupełnienia braków apelacji.

Godne uwagi sformułowania

czasowa zmiana miejsca pobytu związana z pozbawieniem wolności nie jest zmianą miejsca zamieszkania strony w rozumieniu tego przepisu art. 626¹² k.p.c., który jako lex specialis w stosunku do art. 136 k.p.c. wyłącza jego zastosowanie w postępowaniu wieczystoksięgowym pismo sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia

Skład orzekający

Katarzyna Tyczka-Rote

przewodniczący

Iwona Koper

sprawozdawca

Dariusz Zawistowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o doręczeniach w postępowaniu wieczystoksięgowym, obowiązek informowania sądu o zmianie adresu przez strony, zwłaszcza w kontekście pobytu w zakładzie karnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania wieczystoksięgowego (art. 626¹² k.p.c.).

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważny aspekt proceduralny dotyczący doręczeń i obowiązków stron w postępowaniu wieczystoksięgowym, co jest istotne dla praktyków prawa, choć nie zawiera nietypowych faktów.

Czy pobyt w więzieniu zwalnia z obowiązku informowania sądu o zmianie adresu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CZ 89/12 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 12 grudnia 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) 
SSN Iwona Koper (sprawozdawca) 
SSN Dariusz Zawistowski 
 
w sprawie z wniosku P. L. 
przy uczestnictwie A. L. 
o wpis do księgi wieczystej, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 12 grudnia 2012 r., 
zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 22 czerwca 2012 r.,  
 
oddala zażalenie; 
przyznaje adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa - Sądu 
Okręgowego kwotę 120 (sto  dwadzieścia) zł powiększoną o 
stawkę 
podatku 
od 
towarów 
i 
usług 
tytułem 
kosztów 
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi w 
postępowaniu zażaleniowym.  
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację 
uczestnika A. L. od wpisu do księgi wieczystej z powodu nieuzupełnienia braków 
apelacji przez jej podpisanie. 
 A. L. zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie 
art. 136 § 1 k.p.c., art. 136 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. poprzez ich 
zastosowanie w sytuacji, gdy osadzenie uczestnika w zakładzie karnym ma 
charakter przymusu i nie powinno być traktowane jako zmiana miejsca 
zamieszkania rodząca negatywne konsekwencje - skutku doręczenia, a fakt 
przebywania uczestnika w zakładzie karnym powinien być znany bądź ustalony 
przez Sąd z urzędu i nie powinien skutkować odrzuceniem apelacji.  
W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że z akt sprawy wynika, iż Sąd 
Okręgowy powziął wiadomość o przebywaniu uczestnika w Zakładzie Karnym w K. 
W związku z tym samo wezwanie do usunięcia braku apelacji bez załączonego 
dokumentu apelacji pozbawiło faktycznie A. L. możliwości uzupełnienia braku 
podpisu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie 
sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
W sprawie z wniosku P. L. z dnia 12 marca  2012 r. z udziałem uczestnika A. 
L. Sąd Rejonowy dokonał na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 
sierpnia 2010 r.  o zniesieniu współwłasności wpisu prawa własności nieruchomości 
na  rzecz wnioskodawcy. Zawiadomienie o wpisie zostało doręczone uczestnikowi 
postępowania A. L. w dniu 16 marca 2012 r. na adres B. ul Z.[..]. Uczestnik wniósł 
apelacje od wpisu w dniu 30 marca 2012 r. Na wezwanie Sądu uczestnik uzupełnił 
braki formalne apelacji przez doręczenie jej odpisu oraz złożył oświadczenie o 
stanie majątkowym. Z noszącego datę 13 kwietnia 2012 r. pisma uczestnika i jego 
oświadczenia wynika, że zamieszkuje i  przebywa pod tym adresem. Pod ten też 
adres zostało doręczone w dniu 20  kwietnia 2012 r. postanowienie oddalające 
wniosek uczestnika o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i zwolnieniu od 
kosztów. W dniu 9 maja 2012  r Sąd Rejonowy przedstawił akta sprawy wraz z 
apelacją uczestnika Sądowi Okręgowemu, który w tym samym dniu  wezwał 

 
3 
uczestnika do uzupełnienia braku apelacji przez jej podpisanie. Nieodebrane przez 
adresata i awizowane dwukrotnie w dniach 15 i 23 maja 2012 r. wezwanie, złożone 
zostało do akt ze skutkiem doręczenia. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r. 
Sąd Okręgowy odrzucił apelację uczestnika. Postanowienie zostało doręczone 
uczestnikowi na adres zamieszkania, gdzie nie zostało podjęte i było awizowane 
w dniach 3 i 11 lipca 2012 r. Przewodniczący Wydziału zarządził uznanie 
postanowienia za doręczone,  jednak następnie w dniu 26 lipca 2012 r. zarządził 
jego doręczenie uczestnikowi na adres Zakładu karnego w K. Doręczenia 
dokonano 31 lipca 2012 r. We wniosku o ustanowienie adwokata  z urzędu do 
wniesienia zażalenia na postanowienia o odrzuceniu apelacji uczestnik podał, że od 
26 kwietnia 2012 r.  jest pozbawiony wolności i przebywa w Zakładzie Karnym w K. 
W tym stanie rzeczy zażalenie jest nieuzasadnione. Oceny tej nie może 
podważyć niewątpliwie trafny wywód  skarżącego odnośnie do wykładni art. 136 § 1 
k.p.c. prowadzący do wniosku, że czasowa zmiana miejsca pobytu związana 
z  pozbawieniem wolności nie jest zmianą miejsca zamieszkania strony 
w rozumieniu tego przepisu. Pogląd ten jest aktualny także na gruncie art. 62612 
k.p.c., który jako lex specialis w stosunku do art. 136 k.p.c. wyłącza jego 
zastosowanie w postępowaniu wieczystoksięgowym w odniesieniu do osób 
określonych w art. 626 12 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem osoba, na rzecz której 
wpisane jest prawo lub roszczenie w księdze wieczystej, jej przedstawiciel albo 
pełnomocnik do doręczeń mają obowiązek niezwłocznego zawiadomienia sądu 
prowadzącego księgę wieczystą o każdej zmianie adresu względnie wskazania 
adresu do doręczeń, a w razie zaniedbania tego obowiązku pismo sądowe 
pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (art. 62612 § 3). 
Skarżącemu, jako uczestnikowi postępowania nie można więc – jak 
zasadnie podnosi w zażaleniu - przypisać zaniedbania obowiązku zawiadomienia 
sądu wieczystoksięgowego o zmianie adresu, co może uzasadniać wniosek 
o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku apelacji. Jednocześnie jednak nie 
można uznać, że wezwanie do jego usunięcia bezpodstawnie zostało doręczone na 
znany Sądowi Okręgowemu adres  zamieszkania uczestnika i było bezskuteczne 
skoro,  jak wynika to z akt sprawy i co nie zostało w zażaleniu podważone, 
informację, że uczestnik przebywa w zakładzie karnym Sąd ten  powziął dopiero po 

 
4 
doręczeniu mu postanowienia o odrzuceniu apelacji Postanowienie  zostało 
wówczas doręczone skarżącemu na adres zakładu karnego i w terminie, który 
rozpoczął bieg od tego doręczenia zostało zaskarżone rozpoznawanym 
zażaleniem.  W konsekwencji tego nie można uznać, że odrzucenie apelacji 
z powodu nieuzupełnienia jej braku naruszało art. 373 k.p.c. 
 Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 
k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI