III CZ 87/06

Sygn. akt III CZ 87/06 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 15 grudnia 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) 
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) 
SSN Kazimierz Zawada 
 
 
w sprawie z wniosku K.M. i M.M. 
przy uczestnictwie H.K., L.C. i M.C. 
o rozgraniczenie nieruchomości, 
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym 
w dniu 15 grudnia 2006 r., 
zażalenia uczestników L.C. i M.C.  
na postanowienie Sądu Okręgowego w L. 
z dnia 7 września 2006 r., sygn. akt [...], 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w L. oddalił 
zażalenie uczestników postępowania L. i M. małż. C. na postanowienie Sądu 
Rejonowego w L. z dnia 12 kwietnia 2006 r. odrzucającego apelację uczestników 
postępowania z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu.  
Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że dnia 27 stycznia 2005 r. uczestnicy 
postępowania złożyli wniosek o doręczenie odpisu postanowienia Sądu 
Rejonowego w L. z dnia 26 stycznia 2005 r. z uzasadnieniem, wydanego 
w   sprawie o rozgraniczenie nieruchomości. Odpisy tego postanowienia oraz 
postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 28 lutego 2005 r., którym zostało 
sprostowane postanowienie z dnia 26 stycznia 2005 r. w zakresie rozstrzygnięcia o 
kosztach postępowania, zostały wysłane dnia 11 marca 2005 r. Z  dowodów 
doręczenia wynika, że przesyłkę, zawierającą „post.” oraz „motywy”, odebrał M.C. 
dnia 17 marca 2005 r. Na dowodzie doręczenia dla L.C. adnotacja „motywy” jest 
napisana innym kolorem długopisu niż pozostałe adnotacje. 
Z notatki urzędowej z dnia 12 kwietnia 2006 r., którą sporządziła sekretarz 
sądowy M.K., przygotowująca przesyłkę dla uczestników postępowania, wynika, że 
po pierwsze, odpis postanowienia z dnia 26 stycznia 2005 r. z uzasadnieniem oraz 
odpis postanowienia z dnia 28 lutego 2005 r. zostały wysłane L.C. i M.C. w jednej 
kopercie dnia 11 marca 2005  r., po drugie, na dowodach doręczenia zaznaczono, 
że obie przesyłki zawierały „motywy”, co oznaczało postanowienie z dnia 26 
stycznia 2005 r. z  uzasadnieniem oraz „post.”, co oznaczało postanowienie z dnia 
28 lutego 2005  r., po trzecie, oznaczenie „motywy” zostało dopisane podczas 
przygotowywania przesyłki tym samym charakterem pisma i tym samym 
długopisem, co uzupełnienie pieczęci dotyczącej wysłania postanowienia z dnia 
26  stycznia 2005 r. z uzasadnieniem, po czwarte, adnotacja „motywy” stosowana 
jest zawsze, gdy odpis orzeczenia z  uzasadnieniem jest doręczany na wiosek 
uczestnika postępowania. 

 
3 
Sąd Okręgowy uznał, że z dowodów doręczenia i notatki urzędowej wynika 
jednoznacznie, iż postanowienie z dnia 26 stycznia 2005 r. z uzasadnieniem 
zostało doręczone uczestnikom postępowania dnia 17 marca 2005 r. , a nie – jak 
zarzucił pełnomocnik uczestników postępowania – dnia 18 marca 2005 r. 
W  sprawie nie ma wiarygodnego dowodu potwierdzającego zarzut pełnomocnika 
uczestników postępowania. Zatem apelacja wniesiona dnia 1 kwietnia 2005 r. 
podlegała odrzuceniu jako spóźniona. 
Pełnomocnik uczestników 
postępowania 
zaskarżył to 
postanowienie 
zażaleniem z dnia 4 lipca 2006 r. i skargą kasacyjną z dnia 28 czerwca 2006 r. 
Sąd Okręgowy w  L. postanowieniem z dnia 7 lipca 2006 r. odrzucił 
zażalenia jako niedopuszczalne, ponieważ od postanowień sądu drugiej instancji 
wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej 
instancji nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 2 k.p.c.). 
Postanowieniem z dnia 7 września 2006 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił także 
skargę kasacyjną uczestników postępowania jako niedopuszczalną, albowiem 
zaskarżone orzeczenie nie należy do kategorii – wskazanych w art. 5191 § 1 k.p.c. 
– postanowień podlegających  zaskarżeniu skargą kasacyjną.  
W zażaleniu na postanowienie z dnia 7 września 2006 r. pełnomocnik 
uczestników postępowania wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Z art. 5191 k.p.c. wynika, że w postępowaniu nieprocesowym skarga 
kasacyjna przysługuje, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, od 
prawomocnego, wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty 
sprawy oraz postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia 
postępowania, kończących postępowanie w sprawie. Jednocześnie jednak już 
w  tym przepisie ustawodawca zawęził katalog spraw, w których skarga kasacyjna 
przysługuje, tylko do spraw z zakresu prawa osobowego, rzeczowego 
i   spadkowego, chyba że – co wynika z paragrafu czwartego – skarga kasacyjna 
została wyłączona. W pozostałych sprawach rozpoznawanych w postępowaniu 
nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje tylko w wypadkach wyraźnie 
wymienionych w paragrafie drugim i trzecim przytoczonego przepisu. 

 
4 
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w sprawie o rozgraniczenie 
nieruchomości, należącej do spraw z zakresu prawa rzeczowego. Jednakże nie 
należy ono – jak trafnie stwierdził Sąd Okręgowy – do kategorii wydawanych przez 
sąd drugiej instancji postanowień co do istoty sprawy oraz postanowień 
w   przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania, kończących 
postępowanie w sprawie. To oznacza, że od zaskarżonego postanowienia nie 
przysługuje skarga kasacyjna. Zatem Sąd Okręgowy – wbrew odmiennym 
twierdzeniom 
skarżących 
– 
trafnie 
odrzucił 
ich 
skargę 
kasacyjną 
jako 
niedopuszczalną. 
Pozostałe okoliczności, podniesione w zażaleniu, nie podlegają kontroli 
w   postępowaniu zażaleniowym, ponieważ nie dotyczą przyczyny odrzucenia 
skargi kasacyjnej i nie mają związku z jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej.  
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji 
postanowienia (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).