III Cz 73/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił postanowienie Sądu Rejonowego o umorzeniu postępowania z powodu braku wykazania umocowania pełnomocnika, uznając je za przedwczesne i nakazując ponowne wezwanie do przedłożenia dokumentów.
Sąd Rejonowy umorzył postępowanie, uznając, że pełnomocnik powódki nie wykazał swojego umocowania. Powódka zaskarżyła to postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za uzasadnione, uchylając postanowienie o umorzeniu. Stwierdzono, że kontrola umocowania pełnomocnika powinna być przeprowadzana zgodnie z art. 130 k.p.c., a w przypadku wątpliwości należy wezwać do przedłożenia dokumentów, a nie od razu umarzać postępowanie, zwłaszcza gdy wcześniej wydano nakaz zapłaty.
Sąd Rejonowy w Zabrzu umorzył postępowanie w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nr (...) przy ul. (...) w R. przeciwko Spółce (...) Spółce Akcyjnej w B. o zapłatę, uznając, że pełnomocnik powódki nie wykazał należytego umocowania do działania w jej imieniu. Powódka wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów k.p.c., w tym art. 233, 355 § 1 i 379 pkt 2 w związku z art. 86 k.p.c. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że kontrola umocowania pełnomocnika powinna odbywać się na podstawie art. 130 § 1 i 2 k.p.c. Sąd pierwszej instancji wezwał pełnomocnika do przedłożenia dokumentów wykazujących jego umocowanie, a następnie, po ich przedłożeniu (wydruk z CBK i upoważnienie z 12.08.2013 r.), wydał nakaz zapłaty. Późniejsze wątpliwości Sądu Rejonowego co do umocowania powinny skutkować ponownym wezwaniem pełnomocnika, a nie umorzeniem postępowania. Sąd Okręgowy uznał, że postanowienie o umorzeniu było przedwczesne i wadliwe, dlatego uchylił je na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c., nakazując Sądowi Rejonowemu ponowne rozpoznanie sprawy i wezwanie pełnomocnika do przedłożenia konkretnych dokumentów potwierdzających jego umocowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie o umorzeniu było przedwczesne i wadliwe.
Uzasadnienie
Kontrola umocowania pełnomocnika powinna odbywać się na podstawie art. 130 k.p.c. Po wydaniu nakazu zapłaty i przedłożeniu dokumentów, wątpliwości co do umocowania powinny skutkować ponownym wezwaniem do ich przedłożenia, a nie umorzeniem postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
powódka
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Wspólnota Mieszkaniowa nr (...) przy ul. (...) w R. | inne | powódka |
| Spółka (...) Spółka Akcyjna w B. | spółka | pozwana |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 130 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do kontroli umocowania pełnomocnika procesowego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 355 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Umorzenie postępowania jako konsekwencja braku wykazania umocowania.
k.p.c. art. 379 § pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Okoliczność powodująca nieważność postępowania, jeśli pełnomocnik nie był należycie umocowany.
k.p.c. art. 86
Kodeks postępowania cywilnego
Ogólne przepisy dotyczące pełnomocnictwa.
k.p.c. art. 386 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do zmiany zaskarżonego orzeczenia przez sąd drugiej instancji.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do rozpoznania zażalenia przez sąd drugiej instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o umorzeniu postępowania było przedwczesne, ponieważ sąd pierwszej instancji nie zastosował prawidłowej procedury wezwania do przedłożenia dokumentów umocowania. Kontrola umocowania pełnomocnika powinna być przeprowadzana zgodnie z art. 130 k.p.c., a nie poprzez automatyczne umorzenie postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Kontrola, czy pozew został wniesiony przez należycie umocowanego pełnomocnika procesowego, dokonuje się wyłącznie na podstawie art. 130 § 1 i 2 k.p.c. po nadaniu mu biegu nie jest dopuszczalne zastosowanie rygoru zwrotu pisma, lecz zawieszenia postępowania, bądź umorzenia postępowania (w zależności od tego czy dokumenty wykazujące umocowanie istnieją ale nie zostały przedłożone, bądź też w ogóle one nie istnieją przez co pełnomocnik powoda co do zasady nie jest umocowany do jego reprezentowania) zaskarżone postanowienie jest przedwczesne
Skład orzekający
Leszek Dąbek
przewodniczący-sprawozdawca
Anna Hajda
sędzia
Roman Troll
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Procedura kontroli umocowania pełnomocnika procesowego i zasady umarzania postępowania w przypadku wątpliwości co do jego legitymacji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie sąd pierwszej instancji błędnie zastosował przepisy proceduralne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania cywilnego - prawidłowego ustalania umocowania pełnomocnika. Choć nie jest to przypadek sensacyjny, ma dużą wartość praktyczną dla prawników.
“Błąd Sądu Rejonowego: Jak nie umorzyć sprawy z powodu pełnomocnika?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III Cz 73/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Anna Hajda SR (del.) Roman Troll po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2015 r. sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nr (...) przy ul. (...) w R. przeciwko Spółce (...) Spółce Akcyjnej w B. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt VIII C 2036/13 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie przez jego uchylenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Anna Hajda Sygn. akt III Cz 73/15 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Zabrzu w postanowieniu z dnia 26 08 2014r.. umorzył postępowanie, uznając, że wobec nie wykazania przez pełnomocnika powódki umocowania do działania w jej imieniu wydanie wyroku jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 355 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła powódka Wspólnota Mieszkaniowa nr (...) przy ul. (...) w R. która wnosił o jego uchylenie, zarzucając, że przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia naruszono wskazane w zażaleniu przepisy prawa materialnego oraz prawo procesowe, a to regulacje: art. 233 k.p.c. oraz art. 355 § 1 k.p.c. w związku z art. 379 pkt 2 k.p.c. w związku z art. 86 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie – tj. poprzez umorzenie postępowania w sytuacji gdy pełnomocnik wykazał swoje umocowanie. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Kontrola, czy pozew został wniesiony przez należycie umocowanego pełnomocnika procesowego, dokonuje się wyłącznie na podstawie art. 130 § 1 i 2 k.p.c. (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 11 2003r. III CZP 74/03), z tym jednak, że po nadaniu mu biegu nie jest dopuszczalne zastosowanie rygoru zwrotu pisma, lecz zawieszenia postępowania, bądź umorzenia postępowania (w zależności od tego czy dokumenty wykazujące umocowanie istnieją ale nie zostały przedłożone, bądź też w ogóle one nie istnieją przez co pełnomocnik powoda co do zasady nie jest umocowany do jego reprezentowania). Dlatego Sąd Rejonowy podejmując czynności w celu skontrolowania umocowania pełnomocnika powódki do jej reprezentowania wezwał jej pełnomocnika do przedłożenia dokumentów, z których wynika jego umocowanie. W wykonaniu tego zobowiązania pełnomocnik powoda wniósł pismo procesowe sygnowane datą 20 08 2013r. i dołączył do niego wydruk z Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych oraz upoważnienie z dnia 12 08 2013r. Dokumenty te Sąd pierwszej instancji uznała za wystarczające do wykazania umocowania pełnomocnika powódki, czego konsekwencją było sporządzenie w dniu 5 09 2013r. nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. W następstwie tego pozew otrzymał bieg, co w przypadku ponownego uznania przez Sąd Rejonowy przedłożonych dokumentów za niewystarczających do wykazania umocowania pełnomocnika powódki do jej reprezentowania obligowało go do ponownego wezwania pełnomocnika skarżącej do przedłożenia konkretnych dokumentów wykazujących jego umocowanie. Sąd pierwszej instancji z tego obowiązku się nie wywiązał przez co zaskarżone postanowienie jest przedwczesne.. Czyni to zażalenie uzasadnionym i prowadziło do jego uwzględnienia. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest wadliwe i dlatego zażalenie jako uzasadnione uwzględniono zmieniając postanowienie w sposób określony w sentencji w oparciu o przepis art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną i wezwie pełnomocnika powódki do przedłożenia konkretnych dokumentów, które w jego ocenie w obecnym materiale sprawy umocowują go do reprezentowania powódki. Następnie w zależności od tego czy zostaną one przedłożone nada sprawie dalszy bieg albo zawiesi postępowanie, bądź gdyby okazało się że one nie istnieją ponownie rozważy konieczność umorzenia postępowania. SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Anna Hajda
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI