III CZ 73/11

Sygn. akt III CZ 73/11 
 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
 
Dnia 9 grudnia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Mirosław Bączyk 
SSA Roman Dziczek 
 
 
w sprawie z powództwa Instytutu Mechaniki sp. z o.o. w M. 
przeciwko B. B. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 9 grudnia 2011 r., 
zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 24 października 2011 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił 
skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia 
wniesioną przez pełnomocnika pozwanej, na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. w zw. 
z  art. 871 k.p.c. 
Zażaleniem z dnia 9 listopada 2011 r. skarżąca wniosła o uchylenie 
postanowienia z dnia 24 października 2011 r. wskazując, iż zostało one wydane 
z  naruszeniem art. 86 i 871 k.p.c. w zw. z art. 4245 k.p.c. oraz art. 4245 § 2 k.p.c. 
i  art. 4248 k.p.c., a także art. 56 i 65 § 1 k.c. Skarżąca wskazała, że Sąd dokonał 
niewłaściwej wykładni przedłożonego pełnomocnictwa, co skutkowało odrzuceniem 
złożonego środka. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie jest nieuzasadnione. Postępowanie ze skargi o stwierdzenie 
niezgodności 
z 
prawem 
prawomocnego 
orzeczenia 
jest 
postępowaniem 
szczególnym, toczącym się przed Sądem Najwyższym, nie mieszczącym się w toku 
postępowania instancyjnego, co wynika ze szczególnego charakteru tej skargi jako 
środka prawnego. Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem 
Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, 
przy czym zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych 
z  postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem 
niższej instancji. Pełnomocnik zawodowy występujący ze skargą w imieniu 
reprezentowanej strony ma przy tym obowiązek wykazania swojego umocowania 
do działania w jej imieniu poprzez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa. 
W  niniejszej sprawie pełnomocnik zawodowy został wezwany do złożenia 
pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby upoważnienie strony do 
wniesienia w jej imieniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem 
prawomocnego orzeczenia, lecz nie uczynił zadość temu zobowiązaniu. Ze 
złożonego przez adwokata M. B. pełnomocnictwa wynika, iż skarżąca upoważniła 
go do jej reprezentacji we wszystkich instancjach w sprawie przeciwko Instytutowi 

 
3 
Mechaniki Sp. z o.o. w M. (pełnomocnictwo na k. 40). Słusznie zatem stwierdził 
Sąd Okręgowy, iż pełnomocnictwo to nie obejmuje upoważnienia do reprezentacji 
strony przed Sądem Najwyższym, ani też wniesienia w jej imieniu skargi o 
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Fakt, że w tym 
postępowaniu występują te same podmioty, co w postępowaniu przed sądem 
powszechnym, w którym zapadł zaskarżony skargą wyrok, nie oznacza, iż złożone 
pełnomocnictwo – mimo jego określenia jako „szczególnego” – spełnia wymogi 
przed nim stawiane. Należy bowiem podkreślić, że postępowanie to jest 
postępowaniem szczególnym, a zatem pozostaje poza tokiem postępowania 
instancyjnego, podczas gdy ze złożonego pełnomocnictwa wyraźnie wynika, iż 
obejmuje ono upoważnienie do reprezentacji „we wszystkich instancjach”, 
a  w  konsekwencji dotyczy postępowania przed sądami powszechnymi, a nie 
Sądem Najwyższym. 
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 
k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.