III CZ 72/12

Sygn. akt III CZ 72/12 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 11 października 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jan Górowski (przewodniczący) 
SSN Krzysztof Pietrzykowski 
SSN Maria Szulc (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z powództwa A. . 
przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Zakładu Karnego w N.  
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 11 października 2012 r., 
zażalenia powoda  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 13 lipca 2012 r.,  
 
1) oddala zażalenie; 
2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii 
Generalnej kwotę 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych 
tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda o 
przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej oraz 
odrzucił tę skargę. Uznał, że nie zachodzą podstawy do zastosowania art. 168 § 1 
k.p.c. bowiem choroba, na którą powoływał się pełnomocnik powoda, nie stanowiła 
przeszkody do wykonania w wyznaczonym terminie zarządzenia wzywającego do 
uzupełnienia braku formalnego tej skargi  poprzez złożenie jednego odpisu. 
Konsekwencją nie wykonania zarządzenia było odrzucenie skargi na podstawie art. 
3984 § 3 k.p.c. 
  
Powód 
zaskarżył 
zażaleniem 
powyższe 
postanowienie 
w 
zakresie 
odrzucenia skargi kasacyjnej i zarzucił naruszenie art. 168 k.p.c. przez przyjęcie, 
że nie było podstaw do przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego 
skargi oraz naruszenie art. 3984 § 3 k.p.c. przez przyjęcie, iż brak formalny nie 
został uzupełniony w terminie z winy pełnomocnika. Wniósł o uchylenie 
postanowienia w zaskarżonym zakresie. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Skarżący, podnosząc w zażaleniu zarzut naruszenia art. 168 § 1 k.p.c., 
zakwestionował zasadność odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku 
formalnego skargi kasacyjnej. Postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie 
terminu do dokonania czynności procesowej może być objęte kontrolą 
Sądu  Najwyższego na podstawie art. 380 k.p.c., bowiem nie podlega zaskarżeniu 
i  ma wpływ na wynik sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 
7  listopada 2006 r., I CZ 53/06, niepubl. i postanowienia w nim wymienione, 
postanowienie z  dnia 29 kwietnia 2011 r., I CZ 29/11, niepubl.). Warunkiem kontroli 
niezaskarżalnego zażaleniem postanowienia (art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821  
k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.) jest jednak zamieszczenie w środku zaskarżenia 
stosownego wniosku, przy czym w wypadku środków zaskarżenia wnoszonych 
przez profesjonalnych pełnomocników wniosek powinien być jednoznacznie 
sformułowany. 
Skarżący 
takiego 
wniosku 
w 
zażaleniu 
nie 
zawarł. 
Gdyby  jednakże uznać, że wobec skierowania zarzutu i argumentacji wyłącznie 
przeciwko rozstrzygnięciu w zakresie wniosku o przywrócenie terminu, zażalenie 

 
3 
zawiera implicite wniosek o dokonanie kontroli w tym zakresie, to brak jest podstaw 
do zakwestionowania stanowiska Sądu drugiej instancji. Tylko bowiem taka 
choroba pełnomocnika, która rzeczywiście uniemożliwia mu dokonanie czynności 
procesowej w terminie oraz uniemożliwia podjęcie działania przy pomocy osób 
trzecich, uprawnia do uchylenia w trybie art. 168 k.p.c. ujemnych skutków 
procesowych, jakie wiążą się z  przekroczeniem terminu. Na zaistnienie takich 
okoliczności nie wskazuje treść złożonego zaświadczenia lekarskiego. 
Nie jest trafny zarzut naruszenia art. 3984 § 3 k.p.c. uzasadniony błędnym 
przyjęciem, że brak formalny nie został uzupełniony w terminie z winy 
pełnomocnika. Przepis tego artykułu ten określa wymagania, jakie powinna 
spełniać skarga kasacyjna, a skarżący nie kwestionuje, że zamiast trzech, złożył jej 
dwa odpisy.  
Z uwagi na powyższe skarga kasacyjna została zasadnie została odrzucona, 
aczkolwiek podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowi art. 3986 § 2 k.p.c., a nie 
omyłkowo wskazany przez Sąd drugiej instancji art. 3984 § 2 k.p.c.  
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 
w zw. z  art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego należnych 
pozwanemu orzeczono na podstawie art. 98 i 108 § 1 k.p.c. w zw. z 394 § 3 k.p.c., 
art. 39821 i 391 § 1 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. w zw. § 6 pkt 6 oraz § 13 ust. 2 pkt 2 
w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. 
w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa 
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, 
poz. 1348 ze zm.). 
 
 
 
 
jw