III CZ 72/05

Sygn. akt III CZ 72/05 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 29 września 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Bronisław Czech (przewodniczący) 
SSN Mirosław Bączyk 
SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) 
 
w sprawie z wniosku H. B. 
przy uczestnictwie C. S., W. S., J. B., E. C., K. C., A. K., H. B., T. B., M. C., A. C., B. B., 
E. B. i M. B. o stwierdzenie zasiedzenia, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na 
posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2005 r., zażalenia wnioskodawcy na 
zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Z. z dnia 16 maja 2005 r., sygn. 
akt I WCK (...), 
 
odrzuca zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2005 r. Sąd Okręgowy w Z. odrzucił kasację 
wnioskodawcy od postanowienia tego Sądu z dnia 31 grudnia 2004 r., stwierdzając, że 
wnioskodawca pomimo wezwania nie uiścił opłaty należnej od kasacji (art. 16 ust. 3 
ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. 
tekst: Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 88 ze zm. – dalej: „u.k.s.”). 
Wnioskodawca złożył na powyższe postanowienie zażalenie, na którym nakleił 
znaki opłaty sądowej wartości 30 zł. W związku z tym przewodniczący w dniu 16 maja 
2005 r. wydał zarządzenie w przedmiocie wezwania pełnomocnika wnioskodawcy, aby 
pod rygorem odrzucenia zażalenia uiścił brakującą część wpisu w kwocie 330 zł w 
terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania. Na zarządzenie to wnioskodawca 
złożył zażalenie, zaskarżając je w części określającej należny wpis na kwotę 

 
2 
przewyższającą 28, 80 zł. Powołał się na przepis art. 23 u.k.s.c. i podniósł, że w 
zażaleniu na postanowienie odrzucające kasację oznaczył wartość przedmiotu 
zaskarżenia kwotą 1 800 zł, wobec czego należna opłata sądowa wynosiła 28, 80 zł, a 
łącznie z wniesieniem zażalenia uiścił opłatę w wysokości 30 zł. W konkluzji żalący 
wnosił o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i nadanie biegu zażaleniu na 
postanowienie odrzucające kasację. 
Sąd Okręgowy przedstawił akta sprawy wraz z zażaleniem Sądowi Najwyższemu. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
W pierwszej kolejności rozważenia wymaga kwestia dopuszczalności zażalenia. 
Wnosząc zażalenie, pełnomocnik wnioskodawcy powołał się na art. 23 u.k.s.c., 
stanowiący, że zażalenie dotyczące wyłącznie wysokości opłaty albo wysokości 
wydatków oraz podanie o zwrot opłaty lub zaliczki na pokrycie wydatków, jak również 
zażalenie w tej sprawie – wolne są od opłat sądowych. Z faktu powołania się na 
przytoczony przepis można wnioskować, że żalący upatrywał podstawy dopuszczalności 
zażalenia w przepisach ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Uszło 
jednak jego uwagi, że nie chodziło tu o zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w 
przedmiocie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych wydane w sądzie pierwszej 
instancji, lecz o zażalenie na takie zarządzenie przewodniczącego w sądzie drugiej 
instancji. 
Trzeba przypomnieć, że przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego była już 
kwestia dopuszczalności zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w sądzie drugiej 
instancji o wezwaniu do uiszczenia wpisu od kasacji. W postanowieniu zarówno z dnia 
29 kwietnia 1999 r., I CKN 120/99 (Przegląd Sądowy 1999, nr 11-12, s. 189), jak i z dnia 
3 października 2000 r., I CZ 97/00 (OSNC 2001, nr 3, poz. 45) Sąd Najwyższy zajął 
stanowisko o niezaskarżalności takiego zarządzenia. Uznał bowiem, że porównanie ust. 
2 art. 22 u.k.s.c. z ust. 1 tego artykułu prowadzi do wniosku, że ustawa wyłącza 
możliwość zaskarżenia zażaleniem zarządzenia przewodniczącego w sądzie drugiej 
instancji o wezwaniu do uiszczenia wpisu od kasacji (w tym o wyznaczeniu wysokości 
tego wpisu). Skład orzekający Sądu Najwyższego podziela stanowisko wyrażone w 
powołanych orzeczeniach oraz argumentację przytoczoną dla jego uzasadnienia. Zatem 
nie inaczej należy rozstrzygnąć kwestię dopuszczalności zażalenia na zarządzenie 
przewodniczącego w sądzie drugiej instancji o wezwaniu do uiszczenia wpisu od 
zażalenia. 

 
3 
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 w związku z art. 
394 1 § 3, art. 373 i art. 370 k.p.c. odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne.